Oνοματεπώνυμο Φοιτητή: Ελένη Γαλαθρή

Α.Μ.: 2016050011

Ημερομηνία Παρουσίασης: 07/04/2026

Ώρα: 15:45

Αίθουσα:

https://teams.microsoft.com/meet/39712927169637?p=emszTw7i7V3xYn338m

Meeting ID: 397 129 271 696 37

Passcode: cc3bY6RS

Θέμα ΔΕ «Συσχέτιση της Καμένης Έκτασης με την Ακτινοβολούμενη Ισχύ από Δασικές Πυρκαγιές για την Ελλάδα»

Title «Correlation of burned area with fire radiative power from wildfires in Greece»

Επιβλέπων: Καθηγητής Βουλγαράκης Απόστολος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Καθηγητής Βουλγαράκης Απόστολος

2 Αναπληρωτής Καθηγητής Αριστείδης Κουτρούλης

3 ΕΔΙΠ  Δρ. Εμμανουήλ Γρυλλάκης
 

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ της ακτινοβολούμενης ισχύος

(FRP) και της καμένης έκτασης δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα, για το χρονικό διάστημα

2012-2021, χρησιμοποιώντας δεδομένα από δορυφορικούς αισθητήρες και αναφορές της

Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Μέσα από τη χρήση στατιστικών μεθόδων, αναδεικνύεται μια

θετική αλλά όχι απόλυτη συσχέτιση μεταξύ των δύο παραμέτρων, με τις μεγάλες πυρκαγιές

να εμφανίζουν ισχυρότερη συσχέτιση. Ωστόσο, παράγοντες όπως η σύνθεση της καύσιμης

ύλης, η ένταση των ανέμων, η τοπογραφία και η έγκαιρη απόκριση της Πυροσβεστικής

Υπηρεσίας μπορούν να επηρεάσουν τη γραμμικότητα της σχέσης. Επιπλέον, η ακρίβεια

των δεδομένων μπορεί να επηρεάζεται από το γεγονός ότι οι δορυφόροι δεν καταγράφουν

πάντα τις πυρκαγιές στο αποκορύφωμά τους, οδηγώντας σε πιθανή υποεκτίμηση της FRP.

Η μελέτη υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της ενσωμάτωσης πιο σύνθετων μοντέλων που

λαμβάνουν υπόψη περιβαλλοντικές και κλιματικές μεταβλητές, όπως η υγρασία του

εδάφους, η βροχόπτωση και η θερμοκρασία. Η συνδυαστική χρήση δορυφορικών

δεδομένων με επίγειες παρατηρήσεις μπορεί να ενισχύσει την ακρίβεια των μετρήσεων και

να προσφέρει μια πιο αξιόπιστη εικόνα της καταστροφής. Οι πρακτικές εφαρμογές αυτής

της μελέτης είναι ιδιαίτερα σημαντικές, καθώς μπορούν να βελτιώσουν τα συστήματα

έγκαιρης προειδοποίησης και να υποστηρίξουν τη χάραξη πολιτικών πρόληψης των

πυρκαγιών, συνεισφέροντας έτσι στην προστασία των φυσικών οικοσυστημάτων και των

ανθρώπινων οικισμών.

Abstract:

This thesis examines the relationship between Fire Radiative Power (FRP) and the burned

area of forest fires in Greece over the period 2012-2021, utilizing data from satellite sensors

and reports from the Fire Department. Statistical methods are used to demonstrate a

positive correlation between the two variables, although not absolute, with larger fires

showing a stronger correlation. However, factors such as fuel composition, wind intensity,

topography, and the timely response of firefighting services can influence the linearity of

this relationship. Additionally, data accuracy may be affected by the fact that satellites do

not always capture wildfires at their peak intensity, potentially leading to an underestimation

of FRP.The study also highlights the importance of integrating more complex models that

incorporate environmental and climatic variables, such as soil moisture, rainfall, and

temperature. The combined use of satellite data with ground-based observations can

enhance measurement accuracy and provide a more reliable assessment of fire destruction.

The practical applications of this study are particularly significant, as they can improve early

warning systems and support the development of fire prevention policies, thereby

contributing to the protection of natural ecosystems and human settlements.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Νικολάου Βασίλειος

Α.Μ.: 2023050129

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24/04/2026

Ώρα: 11:00 π.μ

Zoom Link: https://tuc-gr.zoom.us/j/99897343658?pwd=dL78THAJPXde8kZbv9SNGnsfSQoqif.1

Meeting ID: 998 9734 3658
Password: 066835

Θέμα ΔE «Μελέτες θερμικής γήρανσης σε καταλύτες (Ru, Pt ή Ni)/(γ-Al2O3 ή CeO2-NRs)  και η επίδραση της  στην αντίδραση Sabatier»

Title «Thermal aging studies of (Ru, Pt or Ni)/(γ-Al2O3 or CeO2-NRs) catalysts and it's influence on Sabatier reaction»

Επιβλέπων: Γεντεκάκης Ιωάννης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Γεντεκάκης Ιωάννης

2 Γουρνής Δημήτριος

3 Διαγγελάκης Νικόλαος

Περίληψη:

Η κλιματική κρίση και η αυξανόμενη ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελούν μείζονες προκλήσεις, με το φαινόμενο του θερμοκηπίου να απειλεί την παγκόσμια οικολογική ισορροπία. Στο πλαίσιο της ενεργειακής μετάβασης, η αξιοποίηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς επιτρέπει τη μετατροπή του σε μεθάνιο (CH4). Το παραγόμενο «συνθετικό φυσικό αέριο» μπορεί να αποθηκευτεί και να αξιοποιηθεί στις υπάρχουσες υποδομές μέσω της τεχνολογίας Power-to-Gas, συμβάλλοντας στην αποθήκευση περίσσειας ανανεώσιμης ενέργειας.

Μία πολλά υποσχόμενη μέθοδος αξιοποίησης του CO₂ είναι η αντίδραση υδρογόνωσης ή μεθανοποίησης του CO2 γνωστή και ως αντίδραση Sabatier (CO₂+4H₂↔CH₄+2H₂O, ΔH°= -164,7 kJ/mol). Πρόκειται για εξώθερμη διεργασία, θερμοδυναμικά ευνοημένη σε χαμηλές θερμοκρασίες (200–400 °C) και υψηλές πιέσεις, της οποίας η αποδοτική υλοποίηση απαιτεί καταλύτες υψηλής δραστικότητας, εκλεκτικότητας και θερμικής σταθερότητας. Τόσο ευγενή (Ru, Rh, Pt, Pd, Ir) όσο και μη ευγενή μέταλλα (Ni, Fe, Co) έχουν μελετηθεί ως ενεργές φάσεις, με τους καταλύτες Ni να προσελκύουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω χαμηλού κόστους και υψηλής δραστικότητας.

Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η θερμοκαταλυτική υδρογόνωση του CO₂ σε καταλύτες Ru, Pt και Ni υποστηριγμένους νανοράβδους δημητρίου (CeO₂-NRs), με έμφαση στη βελτιστοποίηση της καταλυτικής δραστικότητας, της σταθερότητας και της αντοχής υπο θερμική οξειδωτική γήρανση, σε σύγκριση με τα συμβατικά συστήματα  γ-Al₂O₃ αντίστοιχα. Οι νανοδομές CeO₂ εμφανίζουν υψηλή ικανότητα αποθήκευσης οξυγόνου (OSC), αυξημένη κινητικότητα πλεγματικού οξυγόνου και αφθονία κενών οξυγόνου, ενισχύοντας τις αλληλεπιδράσεις μετάλλου φορέα και περιορίζοντας τη συσσωμάτωση των μεταλλικών σωματιδίων (sintering). Ο φορέας CeO₂ συντέθηκε υδροθερμικά με μορφολογία νανοράβδων (CeO₂-NRs), ενώ η εναπόθεση των μετάλλων στους φορείς πραγματοποιήθηκε με υγρό εμποτισμό. Η αξιολόγηση των εν λόγω καταλυτών, τα οποία υποβλήθηκαν στο ίδιο πρωτόκολλο οξειδωτικής γήρανσης, πραγματοποιήθηκε μέσω της αντίδρασης υδρογόνωσης του CO₂ στο θερμοκρασιακό εύρος 100–600 °C. Η αντίδραση διεξήχθη υπό τροφοδοσία 20% H₂ και 5% CO₂, σε ισορροπία με Ar, συνολικής παροχής ίση με 19 cm³/min. Παράλληλα εφαρμόστηκαν τεχνικές χαρακτηρισμού (XRD, BET, SEM/EDS, H₂-TPR, H₂-Chemisorption). Οι φυσικοχημικές ιδιότητες και η συμπεριφορά θερμικής σύντηξης των νανοδομημένων υλικών διερευνήθηκαν διεξοδικά μετά την εφαρμογή καλά καθορισμένων πρωτοκόλλων γήρανσης.

Τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας ενισχύουν την αντίληψη ότι οι φορείς διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στον έλεγχο τόσο της καταλυτικής δραστικότητας όσο και της σταθερότητας των μεταλλικών σωματιδίων έναντι της συσσωμάτωσης (sintering). Οι ενισχυμένες αλληλεπιδράσεις μετάλλου–υποστρώματος και η δομική ανθεκτικότητα του φορέα CeO₂-NRs περιορίζουν αποτελεσματικά τα φαινόμενα συσσωμάτωσης, οδηγώντας σε ανώτερη δραστικότητα και ανθεκτικότητα στην αντίδραση Sabatier, ακόμη και μετά από επαναλαμβανόμενους κύκλους οξειδωτικής γήρανσης, σε σύγκριση με τους αντίστοιχους καταλύτες υποστηριγμένους σε φορείς γ-Al₂O₃. Συνολικά, αναδεικνύεται ότι ο έλεγχος της μορφολογίας του φορέα αποτελεί μια ιδιαίτερα υποσχόμενη στρατηγική για τον σχεδιασμό καταλυτών με υψηλή απόδοση και αυξημένη αντοχή στη συσσωμάτωση για την  αντίδραση Sabatier.

ABSTRACT:

            The climate crisis and increasing air pollution constitute major challenges of our time, with the greenhouse effect threatening global ecological balance. In the context of the energy transition, the utilization of carbon dioxide (CO₂) has gained significant importance, as it enables its conversion into methane (CH₄). The produced “synthetic natural gas” can be stored and utilized within existing infrastructure through Power-to-Gas technology, contributing to the storage of excess renewable energy.

            A promising approach for CO₂ utilization is its hydrogenation, also known as methanation or the Sabatier reaction (CO₂ + 4H₂ ↔ CH₄ + 2H₂O, ΔH° = −164.7 kJ/mol). This exothermic process is thermodynamically favored at relatively low temperatures (200–400 °C) and high pressures, while its efficient implementation requires catalysts with high activity, selectivity, and thermal stability. Both noble (Ru, Rh, Pt, Pd, Ir) and non-noble metals (Ni, Fe, Co) have been investigated as active phases, with Ni-based catalysts attracting particular interest due to their low cost and high activity.

            In the present thesis, the thermocatalytic hydrogenation of CO₂ was studied over Ru, Pt, and Ni catalysts supported on ceria nanorods (CeO₂-NRs), with emphasis on optimizing catalytic activity, stability, and resistance under thermal oxidative aging, in comparison with conventional γ-Al₂O₃-supported systems. CeO₂ nanostructures exhibit high oxygen storage capacity (OSC), enhanced lattice oxygen mobility, and a high concentration of oxygen vacancies, strengthening metal–support interactions and mitigating metal particle sintering. The CeO₂ support was synthesized via a hydrothermal method to obtain nanorod morphology, while metal deposition was carried out by wet impregnation. Catalytic evaluation was performed in the temperature range of 100–600 °C under a feed of 20% H₂ and 5% CO₂ balanced with Ar, at a total flow rate of 19 cm³/min. In addition, a wide range of characterization techniques (XRD, BET, SEM/EDS, H₂-TPR, H₂ Chemisorption) was employed. The physicochemical properties and sintering behavior of the nanostructured materials were thoroughly investigated following well-defined aging protocols.

            The results demonstrate that the support plays a crucial role in controlling both catalytic activity and the stability of metal particles against sintering. The enhanced metal–support interactions and structural robustness of CeO₂-NRs effectively suppress sintering, leading to superior catalytic performance and durability, even after repeated oxidative aging cycles, compared to γ-Al₂O₃-supported catalysts. Overall, controlling the support morphology emerges as a highly promising strategy for designing high-performance and sintering-resistant catalysts for the Sabatier reaction.

Α.Μ.:  2021057548

Ημερομηνία Παρουσίασης: ….Τετάρτη 1/4/2026

Ώρα:…17:00

Αίθουσα: 

Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης:

https://tuc-gr.zoom.us/j/88693985307?pwd=NEpBR0x4YVdpL3VBdlhEZHM2SHdXQT09

Meeting ID: 886 9398 5307

Password: 327220

Θέμα Δ.Δ: « Βέλτιστος σχεδιασμός ασφαλών ενεργειακών και τηλεπικοινωνιάκων δικτύων μεγάλης κλίμακας έναντι σεισμικών γεωκινδύνων »

Title PhD: «Optimum design of safe large-scale energy and telecommunication lifelines subjected to earthquake-related geohazards»

Επιβλέπων: Ιωάννης Τσομπανάκης, Καθηγητής Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης

Επταμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Ιωάννης Τσομπανάκης, Καθηγητής Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης (Επιβλέπων)
2. Αναστάσιος Σέξτος, Καθηγητής Department of Civil Engineering, University of Bristol, UK & Αναπλ. Καθηγήτης Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
3. Νικόλαος Λαγαρός, Καθηγητής Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
4. Κωνσταντίνος Προβιδάκης, Καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πολυτεχνείο Κρήτης
5. Μαρία Σταυρουλάκη, Καθηγήτρια Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πολυτεχνείο Κρήτης
6. Γεώργιος Σταυρουλάκης, Καθηγητής Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Πολυτεχνείο Κρήτης
7. Ανδρονίκη Τσουχλαράκη, Επίκουρη Καθηγήτρια Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος

Περίληψη

Οι αυξανόμενες ανάγκες σε ενέργεια και τηλεπικοινωνίες αναμένεται να οδηγήσουν στην περαιτέρω ανάπτυξη Δικτύων Κοινής Ωφέλειας (ΔΚΩ), κυρίως αγωγών φυσικού αερίου, και -μελλοντικά- υδρογόνου, καθώς και τηλεπικοινωνιακών και ενεργειακών καλωδίων. Τα ΔΚΩ συνήθως διασχίζουν χερσαίες ή/και υποθαλάσσιες περιοχές (π.χ., ΝΑ Ευρώπη και Μεσόγειος) σεισμικών γεωκινδύνων (ενεργά σεισμικά ρήγματα, αστάθεια πρανών και ρευστοποίηση εδάφους/πυθμένα). Μέχρι πρότινος, η χάραξη ΔΚΩ βασιζόταν στην εμπειρία και στην κρίση των μελετητών. Ωστόσο, αν και πλέον εφαρμόζονται σύγχρονα υπολογιστικά εργαλεία, η επιλογή της βέλτιστης χάραξης ΔΚΩ σε σεισμογενείς περιοχές συχνά βασίζεται στην ποιοτική εκτίμηση των σεισμικών γεωκινδύνων, χωρίς να αποτιμάται η καταπόνηση των ΔΚΩ. Οπότε, προκύπτουν, είτε τεχνο-οικονομικά ασύμφορες χαράξεις πλήρους αποφυγής των επικίνδυνων περιοχών, είτε χαράξεις που τις διασχίζουν προϋποθέτοντας μέτρα μετριασμού ή διακινδυνεύοντας την εκδήλωση αστοχιών στα ΔΚΩ. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τα διεθνή πρότυπα και τους κανονισμούς, ο βέλτιστος σχεδιασμός ασφαλών και λειτουργικών ΔΚΩ έναντι σεισμικών γεωκινδύνων αποτελεί θέμα ύψιστης σημασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, βασικοί στόχοι της Διδακτορικής Διατριβής είναι η βελτίωση του αντισεισμικού σχεδιασμού και της διαδικασίας λήψης αποφάσεων για την επιλογή της χάραξης ΔΚΩ, ειδικά σε περιοχές σεισμικών γεωκινδύνων. Η βελτίωση επιτυγχάνεται με τη δημιουργία ενός ολιστικού «έξυπνου» εργαλείου σε περιβάλλον Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών ικανού να επιλέξει τη βέλτιστη χάραξη ΔΚΩ σε χερσαίο ή/και υποθαλάσσιο περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη ποσοτικά τους σεισμικούς γεωκινδύνους (μεμονωμένα ή συνδυαστικά), καθώς και την επίδρασή τους στα ΔΚΩ. Η ποσοτικοποίηση πραγματοποιείται μέσω ανάπτυξης αναλυτικών και αριθμητικών μεθοδολογιών, οι οποίες συνδέονται αυτοματοποιημένα με το εργαλείο μέσω κατάλληλων κωδίκων και Τεχνητών Νευρωνικών Δικτύων, ενώ η βέλτιστη χάραξη των ΔΚΩ επιτυγχάνεται μέσω κατάλληλων αλγορίθμων βελτιστοποίησης.

Abstract

The increasing energy and telecommunication demands are expected to lead to the further development of large-scale lifelines, mainly high-pressure gas, and -in the future- hydrogen pipelines, as well as telecommunication and power transmission cables. These lifelines usually cross extensive onshore and/or offshore areas (e.g., SE Europe and Mediterranean) that are characterized by earthquake-related geohazards (active faults, slope instabilities and soil/seabed liquefaction). In the past, lifelines routing was based on engineering experience and judgement. Recently, although modern computational tools are applied, the optimal route selection of lifelines crossing seismic-prone areas is based on the qualitative assessment of geohazards, without assessing the lifeline distress. Consequently, geohazardous areas are either completely avoided -leading thus to infeasible lifeline routes-, or intersected -requiring either mitigation measures or having a high probability of failure. Hence, considering also the international guidelines and norms, the objective of this PhD Thesis is the optimum design of safe and functional large-scale lifelines subjected to earthquake-related geohazards. Accordingly, the current PhD Thesis aims to improve the seismic design of lifelines and the whole decision-making process of lifelines optimal routing in seismic-prone areas. These goals are achieved via the development of a holistic, GIS-based “smart” tool, capable of selecting the optimal route of both onshore and offshore lifelines, taking into account the quantitative assessment of (single or combined) earthquake-related geohazards, as well as the resulting lifeline distress. The aforementioned process requires the development of analytical and numerical methodologies, which are connected with the smart tool utilizing user-developed software and the application of Artificial Neural Networks, while route optimization is conducted using efficient optimization algorithms.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Χαιρέτης Δημήτριος

Α.Μ.: 2019050136    

Ημερομηνία Παρουσίασης: 20/03/2026

Ώρα: 9:30 π.μ

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/91746410965?pwd=qvyK2NAEePj4YcCK7FMbxVdxMgbMeY.1

Θέμα ΔE «Ρύπανση εδαφών με βαρέα μέταλλα και ανάλυση περιβαλλοντικού και υγειονομικού κινδύνου στην Ελλάδα»

Title «Soil pollution with heavy metals and environmental and health risk assessment in Greece »

Επιβλέπων: Απόστολος Γιαννής

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Απόστολος Γιαννής 

2 Αριστείδης Κουτρούλης

3 Μιχαήλ Φουντουλάκης

Περίληψη:

Η παρούσα εργασία εξετάζει τη χωρική κατανομή και τους πιθανούς κινδύνους που σχετίζονται με την παρουσία βαρέων μετάλλων στα εδάφη της Ελλάδας. Συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν δεδομένα μέσης συγκέντρωσης έξι μετάλλων (Zn, Cd, Cr, Cu, Ni και Pb) από δημοσιευμένες μελέτες, καλύπτοντας συνολικά 42 περιοχές της χώρας. Οι περιοχές ταξινομήθηκαν σε αγροτικές, αστικές και βιομηχανικές ζώνες, ώστε να εξεταστούν συνολικά οι διαφορές που εμφανίζονται ανά κατηγορία χρήσης γης. Αρχικά, οι συγκεντρώσεις συγκρίθηκαν με τις οριακές τιμές του ολλανδικού προτύπου (Dutch Target Values), με σκοπό την αξιολόγηση της ποιότητας των εδαφών και τον εντοπισμό πιθανών υπερβάσεων. Στη συνέχεια εφαρμόστηκαν μαθηματικές εξισώσεις για τον υπολογισμό δεικτών οικολογικού κινδύνου (RQ) και υγειονομικού κινδύνου (HQ, THI και TCR), τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά, λαμβάνοντας υπόψη τις κύριες οδούς έκθεσης. Η προσέγγιση αυτή επέτρεψε την ποσοτική αποτίμηση των μη καρκινογόνων και καρκινογόνων επιπτώσεων που πιθανώς συνδέονται με τις συγκεντρώσεις των εξεταζόμενων μετάλλων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τρεις κατηγορίες χρήσης γης παρουσιάζουν διαφορετικά επίπεδα επιβάρυνσης. Στις αγροτικές περιοχές παρατηρήθηκαν αυξημένες συγκεντρώσεις Cr και Ni, ενώ οι αστικές περιοχές εμφάνισαν μέτριες συγκεντρώσεις με συχνότερες αυξήσεις σε Pb, Zn και Cu. Τέλος, αναπτύχθηκαν θεματικοί χάρτες για την απεικόνιση των συγκεντρώσεων και των δεικτών κινδύνου, διευκολύνοντας την αναγνώριση των πιο επιβαρυμένων περιοχών και των μετάλλων που συμβάλλουν περισσότερο στη συνολική περιβαλλοντική και υγειονομική επίπτωση. Η εργασία παρέχει μια ολοκληρωμένη αποτίμηση της κατάστασης των ελληνικών εδαφών ως προς τα βαρέα μέταλλα και συμβάλλει στη βαθύτερη κατανόηση των χωρικών διαφοροποιήσεων και των πιθανών κινδύνων για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία.

Abstract:

The present study examines the spatial distribution and potential risks associated with the presence of heavy metals in soils across Greece. Data on the mean concentrations of six metals (Zn, Cd, Cr, Cu, Ni, and Pb) were collected and analyzed from published studies, covering a total of 42 areas in the country. These areas were classified as agricultural, urban, and industrial zones in order to collectively examine the differences observed among land-use categories. Initially, the concentrations were compared with the Dutch Target Values, with the purpose of evaluating soil quality and identifying potential hazards. Subsequently, mathematical equations were applied to calculate ecological risk indicators (RQ) and human health risk indicators (HQ, THI, and TCR) for both adults and children, taking into account the primary exposure pathways. This approach allowed for the quantitative assessment of non-carcinogenic and carcinogenic effects potentially linked to the concentrations of the examined metals. The results showed that the three land-use categories demonstrated different levels of contamination. In agricultural areas, increased concentrations of Cr and Ni were observed, while urban areas showed moderate concentrations with more frequent increases in Pb, Zn, and Cu. Industrial zones were the most impacted category, presenting the highest values in both ecological and human health risk indicators. Finally, thematic maps were developed to depict the concentrations and risk indices, facilitating the identification of the most affected areas and the metals that contribute most significantly to environmental and health impacts. The study provides a comprehensive assessment of the condition of Greek soils with respect to heavy metals and contributes to a deeper understanding of spatial variations and potential risks for the environment and public health.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Κωνσταντίνος Κοντούλης

Α.Μ.: 2017050068

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24/3/26

Ώρα: 10:30 ΠΜ

Αίθουσα:

https://tuc-gr.zoom.us/j/98720389336?pwd=xaeSTtpAmkA8bKbgbWZqsOJ6lAH1Jg.1

Meeting ID: 987 2038 9336

Password: 096678

Θέμα ΔE «Εδαφική διάβρωση σε γεωργικές περιοχές με χρήση GIS- Σενάρια μείωσης κινδύνου διάβρωση»

Title «Soil erosion in agricultural areas with the use of gis-Scenarios for reducing erosion risk»

Επιβλέπων: Ανδρονίκη Τσουχλαράκη…………………………….

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Ανδρονίκη Τσουχλαράκη…………………………………..

2 Νεκτάριος Κουργιαλάς…………………………………..

3 Παναγιώτης Παρτσινέβελος…………………………………..

Περίληψη:

Η παρούσα μελέτη διερευνά τη διάβρωση του εδάφους σε γεωργικές εκτάσεις που βρίσκονται σε δέκα πεδινές και ημιορεινές υπολεκάνες απορροής στην ανατολική Κρήτη. Η διάβρωση αποτελεί σημαντική απειλή για τη βιωσιμότητα των γεωργικών περιοχών, καθώς οδηγεί σε απώλεια γονιμότητας και υποβάθμιση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί μεταφορά ιζημάτων και θρεπτικών ουσιών σε ποταμιά και λίμνες, επιβαρύνοντας το υδατικό περιβάλλον και αυξάνοντας τον κίνδυνο πλημμυρών. Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο RUSLE και το λογισμικό ArcGIS Pro για τη χαρτογράφηση και ποσοτικοποίηση της διάβρωσης. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε  μικρές  λεκάνες απορροής γεωργικών εκτάσεων, κυρίως ελαιοκαλλιεργειών, επιτρέποντας την σύγκριση των επιπέδων απώλειας εδάφους σε τοπικό επίπεδο. Επιπλέον προσομοιώθηκε ένα μελλοντικό σενάριο εφαρμογής πρακτικών στήριξης, όπως η κατασκευή αναβαθμίδων και η ζωνοειδής καλλιέργεια, σε συνδυασμό με την αύξηση της οργανικής ουσίας, μέσω της προσθήκης compost και κλαδεμάτων. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη χωρική μεταβλητότητα της εδαφικής διάβρωσης και καταδεικνύουν τη δυνατότητα σημαντικής μείωσης από 69.2% έως και 95.8%, μέσω στοχευμένων και ρεαλιστικών πρακτικών διαχείρισης της γης.

Abstract:

This study investigates soil erosion in agricultural areas located within ten lowland and semi mountainous sub-basins in Crete. Soil erosion constitutes a major threat to the sustainability of agricultural regions, as it leads to the loss of soil fertility and degradation of cultivated land, while simultaneously promoting the transport of sediments and nutrients to rivers and lakes, thereby deteriorating aquatic ecosystems and increasing flood risk. The empirical RUSLE model, combined with ArcGIS Pro software, was employed for the spatial mapping and quantification of soil erosion. The analysis was conducted in small agricultural sub-basins predominantly characterized by olive cultivation, allowing for the comparison of soil loss levels at a local scale. Furthermore, a future scenario involving the implementation of support practices, such as terracing and strip cropping, in combination with an increase in soil organic matter through the addition of compost and pruning residues, was simulated. The results highlight the spatial variability of soil erosion and demonstrate the potential for its effective reduction, ranging from 69,2% to 95,8%, through targeted and realistic land management practices.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Κωνσταντίνος Κοντούλης

Α.Μ.: 2017050068

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24/3/26

Ώρα: 10:30 ΠΜ

Αίθουσα:

https://tuc-gr.zoom.us/j/98720389336?pwd=xaeSTtpAmkA8bKbgbWZqsOJ6lAH1Jg.1

Meeting ID: 987 2038 9336

Password: 096678

Θέμα ΔE «Εδαφική διάβρωση σε γεωργικές περιοχές με χρήση GIS- Σενάρια μείωσης κινδύνου διάβρωση»

Title «Soil erosion in agricultural areas with the use of gis-Scenarios for reducing erosion risk»

Επιβλέπων: Ανδρονίκη Τσουχλαράκη…………………………….

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Ανδρονίκη Τσουχλαράκη…………………………………..

2 Νεκτάριος Κουργιαλάς…………………………………..

3 Παναγιώτης Παρτσινέβελος…………………………………..

Περίληψη:

Η παρούσα μελέτη διερευνά τη διάβρωση του εδάφους σε γεωργικές εκτάσεις που βρίσκονται σε δέκα πεδινές και ημιορεινές υπολεκάνες απορροής στην ανατολική Κρήτη. Η διάβρωση αποτελεί σημαντική απειλή για τη βιωσιμότητα των γεωργικών περιοχών, καθώς οδηγεί σε απώλεια γονιμότητας και υποβάθμιση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί μεταφορά ιζημάτων και θρεπτικών ουσιών σε ποταμιά και λίμνες, επιβαρύνοντας το υδατικό περιβάλλον και αυξάνοντας τον κίνδυνο πλημμυρών. Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο RUSLE και το λογισμικό ArcGIS Pro για τη χαρτογράφηση και ποσοτικοποίηση της διάβρωσης. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε  μικρές  λεκάνες απορροής γεωργικών εκτάσεων, κυρίως ελαιοκαλλιεργειών, επιτρέποντας την σύγκριση των επιπέδων απώλειας εδάφους σε τοπικό επίπεδο. Επιπλέον προσομοιώθηκε ένα μελλοντικό σενάριο εφαρμογής πρακτικών στήριξης, όπως η κατασκευή αναβαθμίδων και η ζωνοειδής καλλιέργεια, σε συνδυασμό με την αύξηση της οργανικής ουσίας, μέσω της προσθήκης compost και κλαδεμάτων. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη χωρική μεταβλητότητα της εδαφικής διάβρωσης και καταδεικνύουν τη δυνατότητα σημαντικής μείωσης από 69.2% έως και 95.8%, μέσω στοχευμένων και ρεαλιστικών πρακτικών διαχείρισης της γης.

Abstract:

This study investigates soil erosion in agricultural areas located within ten lowland and semi mountainous sub-basins in Crete. Soil erosion constitutes a major threat to the sustainability of agricultural regions, as it leads to the loss of soil fertility and degradation of cultivated land, while simultaneously promoting the transport of sediments and nutrients to rivers and lakes, thereby deteriorating aquatic ecosystems and increasing flood risk. The empirical RUSLE model, combined with ArcGIS Pro software, was employed for the spatial mapping and quantification of soil erosion. The analysis was conducted in small agricultural sub-basins predominantly characterized by olive cultivation, allowing for the comparison of soil loss levels at a local scale. Furthermore, a future scenario involving the implementation of support practices, such as terracing and strip cropping, in combination with an increase in soil organic matter through the addition of compost and pruning residues, was simulated. The results highlight the spatial variability of soil erosion and demonstrate the potential for its effective reduction, ranging from 69,2% to 95,8%, through targeted and realistic land management practices.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Νικόλαος Καλογήρου

Α.Μ.: 2020050036

Ημερομηνία Παρουσίασης: Τρίτη 17/03/2026

Ώρα: 12:00μμ

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/91251692442?pwd=DG82gTl1azYpU4H2eU7bVkzbz9v5MI.1

Meeting ID: 912 5169 2442

Password: 594185

Θέμα ΔE «Σχεδιασμός μονάδας αποτέφρωσης για ενεργειακή αξιοποίηση των αποβλήτων στη Κρήτη»

Title «Design of an energy-efficient incineration plant for solid waste management in Crete»

 Επιβλέπων: Απόστολος Γιαννής

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1) Απόστολος Γιαννής

2) Νικόλαος Διαγγελάκης

3) Μιχαήλ Φουντουλάκης

Περίληψη:

Η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά και ενεργειακά ζητήματα των σύγχρονων κοινωνιών, ιδιαίτερα σε νησιωτικές περιοχές όπως η Κρήτη, όπου οι δυνατότητες υγειονομικής ταφής είναι περιορισμένες και η εποχική αύξηση του πληθυσμού επιβαρύνει σημαντικά τα συστήματα διαχείρισης. Η θερμική αξιοποίηση αποβλήτων (Waste-to-Energy – WtE) προσφέρει τη δυνατότητα ταυτόχρονης μείωσης του όγκου των αποβλήτων και παραγωγής ενέργειας, συμβάλλοντας στην κυκλική οικονομία και στην ενεργειακή μετάβαση. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η τεχνικοοικονομική ανάλυση μιας μονάδας θερμικής αξιοποίησης απορριμμάτων στην Κρήτη, με έμφαση στην ενεργειακή απόδοση, την περιβαλλοντική επίδοση και την οικονομική βιωσιμότητα. Η έρευνα βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα παραγωγής αποβλήτων, κατώτερης θερμογόνου δύναμης (LHV = 9,88 MJ/kg), τιμής τέλους εισόδου (gate fee = 90 €/t) και ενεργειακής παραγωγής. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει την ανάλυση του κύκλου Rankine για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τον υπολογισμό της συνολικής ενεργειακής απόδοσης, του δείκτη R1 σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, καθώς και την εκτίμηση των βασικών οικονομικών δεικτών (NPV, IRR, WACC,). Τα οικονομικά δεδομένα αναπτύχθηκαν μέσω υπολογιστικού μοντέλου σε περιβάλλον Excel. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μονάδα επιτυγχάνει συνολική ενεργειακή απόδοση 28,2% και δείκτη R1 ίσο με 0,7495, γεγονός που την κατατάσσει στις εγκαταστάσεις ανάκτησης ενέργειας. Από οικονομικής άποψης, η επένδυση εμφανίζει Εσωτερικό Βαθμό Απόδοσης (IRR) 9,641% και Καθαρή Παρούσα Αξία (NPV at WACC) 45.662.080 €, επιβεβαιώνοντας τη οικονομική βιωσιμότητα του έργου. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση της σκοπιμότητας εφαρμογής τεχνολογιών WtE στην Κρήτη, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα συνδυασμού περιβαλλοντικών, ενεργειακών και οικονομικών οφελών σε ένα ολοκληρωμένο και βιώσιμο σύστημα διαχείρισης αποβλήτων για την Κρήτη.

Abstract:

Municipal solid waste (MSW) management represents a major environmental and energy challenge, particularly in islands such as Crete, where landfill capacity is limited and seasonal population fluctuations intensify waste generation. Waste-to-Energy (WtE) technologies offer a sustainable solution by reducing waste volumes while simultaneously producing useful energy, supporting both circular economy principles and the energy transition. The scope of this thesis is the techno-economic assessment of an incineration (WtE) facility in Crete, focusing on its energy performance, environmental compliance, and economic viability. The study is based on realistic input data, including waste generation rates, lower heating value (LHV = 9.88 MJ/kg), gate fee (90 €/t), and energy production parameters. The methodology includes the analysis of a Rankine steam cycle for electricity generation, the calculation of overall energy efficiency, the R1 energy recovery index according to EU legislation, and the evaluation of key financial indicators such as Net Present Value (NPV), Internal Rate of Return (IRR) and Weighted Average Cost of Capital (WACC). A detailed financial model was developed in Excel to estimate investment performance. The results indicate that the proposed WtE facility achieves a total energy efficiency of 28.2% and an R1 value of 0.7495, classifying it as an energy recovery operation. From a financial perspective, the project demonstrates strong viability, with an IRR of 9.641% and an NPV (at WACC) of €45,662,080, confirming its economic attractiveness under the examined assumptions. This thesis contributes to the understanding of WtE feasibility in Crete by demonstrating that thermal treatment can deliver combined environmental, energy, and economic benefits. The findings support the integration of Waste-to-Energy systems into a sustainable and resilient waste management strategy for island regions.

Student Identification Number: 2023057613

Date: 13/3/2026

Time: 15:00

Room / Zoom Link: Join Zoom Meeting

https://tuc-gr.zoom.us/j/93590048736?pwd=AvC0HpuazzzJSWKwNdxuCPaaEbnWe8.1

Meeting ID: 935 9004 8736

Password: 995614

Title: “Synthesis of Chitosan-ZnO Nanoparticles: Behavior in Porus Media in the Presence of  Deltamethrin and Effectiveness Against Pathogens ”

Supervisor: Constantinos Chrysikopoulos

Three-member committee:

1. Constantinos Chrysikopoulos

2. Petros Gkikas

3. Anastasios Malandrakis

Abstract: Persistent organic pollutants, such as pesticides, medicines, and other emerging contaminants, continue to pollute aquatic habitats, posing a significant global issue because current treatment technologies often fail to remove these chemicals effectively. The development of multifunctional, environmentally friendly nanomaterials is a promising solution for water purification and sustainable agriculture management. Chitosan, a biodegradable, non-toxic biopolymer with high adsorptive capacity, is gaining popularity, especially when combined with metal oxides such as ZnO to form nanocomposites with improved physicochemical and antibacterial properties. Deltamethrin, a popular pyrethroid insecticide, is highly hydrophobic and readily persists in the environment, posing risks to soil, water, and non-target organisms. Understanding its adsorption, transport, and interactions with natural and manufactured materials is critical for evaluating environmental fate and devising efficient remediation solutions.

    In this study, the adsorption capacity of chitosan-zinc oxide (CS-ZnO) nanoparticles for deltamethrin was investigated under a range of environmentally relevant physicochemical conditions, including changes in initial pesticide concentration, pH, and ionic strength. Complementary column experiments were used to evaluate the mobility and retention of deltamethrin and CS-ZnO nanoparticles in quartz-sand porous media under flow conditions. Furthermore, the antifungal activity of CS-ZnO NPs was evaluated against important phytopathogenic fungi to assess their potential as sustainable pesticide alternatives.

      The results demonstrated that deltamethrin adsorption kinetics follow a pseudo-second-order model under all conditions, suggesting that chemisorption is the primary adsorption process. pH and ionic strength had a considerable influence on adsorption efficacy. The most favourable adsorption occurred at neutral to mildly alkaline pH and moderate ionic strength. In contrast, acidic pH and excessive salinity significantly reduced adsorption capacity due to protonation of functional groups, electrostatic screening, and nanoparticle aggregation. The addition of quartz sand affected both the extent and kinetics of adsorption, shifting the optimum removal in lower deltamethrin concentrations and altering ionic-strength interactions.

    Deltamethrin exhibited strong retention in the porous media (77-80%), whereas CS-ZnO nanoparticles showed high mobility and low retention due to their greater colloidal stability. Co-transport experiments revealed that nanoparticles increased deltamethrin mobility in acidic conditions but promoted substantial retention at neutral and alkaline pH due to pesticide-nanoparticle agglomeration and straining.
Fungitoxicity studies revealed that CS-ZnO nanoparticles exhibit high, dose-dependent antifungal activity, resulting in significant growth inhibition across a range of phytopathogenic fungal species including C. gloeosporioides, M. fructicola, Penicillium spp., B. cinerea, and A. alternata. The chitosan-derived biocompatibility and fungitoxic action based on ZnO-mediated oxidative stress, suggest that CS-ZnO nanoparticles a potent, ecologically acceptable alternative to conventional fungicides. Overall, the synthesized CS-ZnO nanoparticles represent a novel and promising solution for reducing the environmental footprint of pesticides both for use as filter material against xenobiotics and as an environmentally compatible plant protection agent.

🌱 Τίτλος Διημερίδας: «Green Careers & Intelligent Recruitment – Η Επόμενη Μέρα», 

📅 Τετάρτη 11 Μαρτίου και Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026 |🕙 ώρες: 13:00 - 16:00

📍 Γ2.1 Αμφιθέατρο,

Facebook Event

🎯 Career Day with EY Greece

“Τεχνητή Νοημοσύνη & Αγορά Εργασίας”

📅 Παρασκευή  6 Μαρτίου  2026,  ⏰ώρα 13:00 

Γ2.1 Αμφιθέατρο “Μανούσος Μανουσάκης”

Facebook Event

Οι συμμετέχοντες προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την εταιρεία EY Greece και τα στελέχη της, τις ευκαιρίες απασχόλησης σε σύγχρονους τομείς της τεχνολογίας και της διοίκησης, τις δεξιότητες που απαιτούνται στη σύγχρονη αγορά εργασίας και να εμπνευστούν από πραγματικές ιστορίες επιτυχίας.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Γαλατά Σουλτάνα

Α.Μ.: 2020050017

Ημερομηνία Παρουσίασης: 26/02/2026

Ώρα: 14:00

Αίθουσα: Κ2.Α7

Θέμα ΔE «Αξιολόγηση Κύκλου Ζωής Παραγωγής Βιοαιθανόλης από θαλάσσια μακροάλγη»

Title «Life Cycle Assessment of Bioethanol Production from Marine Macroalgae»

Επιβλέπων: Θεοχάρης Τσούτσος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Θεοχάρης Τσούτσος

2 Νικόλαος Διαγγελάκης

3 Μιχαήλ Φουντουλάκης

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει και αξιολογεί την περιβαλλοντική βιωσιμότητα της παραγωγής βιοαιθανόλης από θαλάσσια μακροάλγη, στο πλαίσιο της παγκόσμιας ενεργειακής μετάβασης. Παρόλο που η μακροάλγη αποτελεί βιομάζα τρίτης γενιάς, η οποία είναι πολλά υποσχόμενη, η διεργασία μετατροπής της περιλαμβάνει ενεργοβόρα στάδια που ενδέχεται να αναιρούν τα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματά της. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το κατά πόσο η επιλογή διαφορετικών συνδυασμών μεθόδου προεπεξεργασίας και υδρόλυσης μπορεί να επηρεάσει το συνολικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα της παραγωγής βιοαιθανόλης, καθώς και ποιο στάδιο της διεργασίας συμβάλλει περισσότερο  στις επιπτώσεις.

Η αξιολόγηση έγινε μέσω Ανάλυσης Κύκλου Ζωής, κάνοντας χρήση του λογισμικού SimaPro και της μεθοδολογίας ReCiPe 2016 Midpoint (H). Τα σενάρια που μελετήθηκαν είναι: 1) όξινη προεπεξεργασία και όξινη υδρόλυση, 2) όξινη προεπεξεργασία και ενζυμική υδρόλυση και 3) αλκαλική προεπεξεργασία και ενζυμική υδρόλυση. Ως λειτουργική μονάδα ορίστηκε η παραγωγή 1t άνυδρης βιοαιθανόλης (99,5%). Ακόμα, πραγματοποιήθηκε Ανάλυση Συμβολής, ενώ για το περιβαλλοντικά βέλτιστο σενάριο εφαρμόστηκε ανάλυση αβεβαιότητας Monte Carlo. Επιπλέον, εξετάστηκαν σενάρια ενεργειακής βελτιστοποίησης με μερική υποκατάσταση της ήδη υπάρχουσας ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι η χερσαία οικοτοξικότητα αποτελεί την κυρίαρχη κατηγορία περιβαλλοντικής επίπτωσης σε όλα τα στάδια κάθε σεναρίου. Ιδιαίτερα υψηλές τιμές εμφανίζονται στα στάδια διαχωρισμού, απόσταξη και αφυδάτωση, τα οποία χαρακτηρίζονται από έντονες ενεργειακές ανάγκες. Το Σενάριο 2 παρουσιάζει τη χαμηλότερη συνολική επιβάρυνση, υποδεικνύοντας ότι επηρεάζεται κυρίως από τις ενεργειακές απαιτήσεις της διεργασίας παρόλο που γίνεται χρήση ενζύμων. Η ενσωμάτωση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας μειώνει σημαντικά κατηγορίες όπως την υπερθέρμανση του πλανήτη, και την σπανιότητα ορυκτών πόρων, χωρίς όμως να εξαλείφει πλήρως τις επιπτώσεις.

Συνολικά, η μελέτη συμβάλλει στην κατανόηση της σχέσης μεταξύ ενεργειακής κατανάλωσης και τεχνολογικού σχεδιασμού στη βιωσιμότητα των βιοδιυλιστηρίων μακροαλγών, παρέχοντας βάση για μελλοντικό σχεδιασμό και βελτιστοποιήσεις.

Abstract:

This thesis examines and evaluates the environmental sustainability of bioethanol production from marine macroalgae within the context of the global energy transition. Although macroalgae represent a promising third-generation biomass resource, their conversion into bioethanol involves energy-intensive processing stages that may offset their environmental advantages. The main research objective is to investigate whether different combinations of pretreatment and hydrolysis methods influence the overall environmental footprint of bioethanol production and to identify the processing stage that contributes most significantly to the associated environmental impacts.

The assessment was conducted using Life Cycle Assessment (LCA) methodology, implemented in SimaPro software, applying the ReCiPe 2016 Midpoint (H) impact assessment method. Three alternative production scenarios were examined: (1) acid pretreatment combined with acid hydrolysis, (2) acid pretreatment combined with enzymatic hydrolysis, and (3) alkaline pretreatment combined with enzymatic hydrolysis. The functional unit was defined as the production of 1 tonne of anhydrous bioethanol (99.5% purity). Contribution analysis was performed to identify the dominant impact drivers, while Monte Carlo uncertainty analysis was applied to the environmentally optimal scenario. Furthermore, energy optimization scenarios were evaluated, involving the partial substitution of conventional electricity with renewable energy sources.

The results indicate that terrestrial ecotoxicity is the dominant environmental impact category across all scenarios and process stages. Particularly high impact values are associated with the separation stages, namely distillation and dehydration, due to their substantial energy requirements. Scenario 2 demonstrates the lowest overall environmental burden, suggesting that environmental performance is primarily driven by energy consumption despite the inclusion of enzymatic hydrolysis. The integration of renewable energy significantly reduces impact categories such as global warming potential and fossil resource scarcity, although it does not completely eliminate environmental burdens.

Overall, this study contributes to a deeper understanding of the relationship between energy demand and process configuration in determining the sustainability of macroalgae-based biorefineries, providing a foundation for future process optimization and sustainable system design.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Γεωργία Άννα Λουλάκη

Α.Μ.:2018050094

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24 Φεβρουαρίου 2026

Ώρα: 16:30

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/97974729600?pwd=2lQAt6QTBGQJ7aSKNdeSxL40F1a9bY.1

Θέμα ΔE «Επεξεργασία υγρών αποβλήτων νοσοκομείων με τη χρήση αντιδραστήρα

αερόβιας κοκκώδους βιομάζας»

Title «Hospital wastewater treatment using aerobic granular sludge reactor»

Επιβλέπων: Μιχαήλ Φουντουλάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Μιχαήλ Φουντουλάκης

2 Νικόλαος Καλογεράκης

3 Δανάη Βενιέρη

Περίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη και αξιολόγηση της επεξεργασίας αστικών και νοσοκομειακών υγρών αποβλήτων μέσω της χρήσης ενός αντιδραστήρα αερόβιας κοκκώδους βιομάζας. Κύριος στόχος της έρευνας ήταν η διερεύνηση της αποδοτικότητας του συστήματος ως προς την απομάκρυνση α) βασικών ρυπαντικών παραμέτρων, όπως το Χημικά Απαιτούμενο Οξυγόνο (COD), το νιτρικό άζωτο (NO₃⁻–N), το αμμωνιακό άζωτο (NH₄⁺–N) και τον ολικό φώσφορο (ΤP) και β) φαρμακευτικών ενώσεων όπως μετοπρολόλη, βενλαφλαξίνη, αμισουλπρίδη, σιταλοπράμη, υδροχλωροθειαζίδη, σουλφαμεθοξαζόλη, κλαριθρομυκίνη, καρβαμαζεπίνη, ιρβεσαρτάνη, κανδεσαρτάνη και δικλοφενάκη. Η πειραματική διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε ελεγχόμενο εργαστηριακό περιβάλλον, με συνεχή λειτουργία του αντιδραστήρα υπό προκαθορισμένες συνθήκες. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκαν συστηματικές δειγματοληψίες, στις οποίες μετρήθηκαν οι προαναφερθείσες παράμετροι, καθώς και το pH, ώστε να παρακολουθείται η σταθερότητα και η συμπεριφορά του συστήματος. Επιπλέον, σε τακτά χρονικά διαστήματα προσδιορίστηκαν τα ολικά στερεά τόσο στην τροφοδοσία όσο και στην εκροή, με σκοπό την πληρέστερη αξιολόγηση της λειτουργίας του αντιδραστήρα. Η επιλογή της τεχνολογίας της αερόβιας κοκκώδους ιλύος (Aerobic Granular Sludge – AGS) βασίστηκε στον καινοτόμο χαρακτήρα της, καθώς και στα πλεονεκτήματα που παρουσιάζει σε σχέση με τις συμβατικές μεθόδους βιολογικής επεξεργασίας, όπως η αυξημένη ανθεκτικότητα σε μεταβολές φορτίου και η αποτελεσματική απομάκρυνση οργανικών και ανόργανων ρύπων. Τα πειραματικά αποτελέσματα κατέδειξαν σημαντική μείωση των περισσότερων εξεταζόμενων παραμέτρων, αν και παρατηρήθηκαν ορισμένες διακυμάνσεις, οι οποίες ενδέχεται να σχετίζονται με πειραματικά σφάλματα ή με εξωτερικούς παράγοντες του εργαστηριακού περιβάλλοντος. Συνολικά, η μελέτη αναδεικνύει τη δυναμική των αντιδραστήρων αερόβιας κοκκώδους βιομάζας ως αποδοτικών και βιώσιμων λύσεων για την επεξεργασία αστικών και νοσοκομειακών λυμάτων με προοπτικές περαιτέρω βελτιστοποίησης και εφαρμογής σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Abstract: The present master’s thesis focuses on the study and evaluation of the treatment of municipal and hospital wastewater through the use of an aerobic granular biomass reactor. The main objective of the research was to investigate the efficiency of the system in terms of the removal of (a) basic pollutant parameters, such as Chemical Oxygen Demand (COD), nitrate nitrogen (NO₃⁻–N), ammonium nitrogen (NH₄⁺–N), and total phosphorus (TP), and (b) pharmaceutical compounds such as metoprolol, venlafaxine, amisulpride, citalopram, hydrochlorothiazide, sulfamethoxazole, clarithromycin, carbamazepine, irbesartan, candesartan, and diclofenac. The experimental procedure was carried out in a controlled laboratory environment, with continuous operation of the reactor under predefined conditions. During the study, systematic sampling was performed, in which the aforementioned parameters, as well as pH, were measured in order to monitor the stability and behavior of the system. In addition, at regular time intervals, total solids were determined both in the influent and in the effluent, aiming at a more comprehensive evaluation of the reactor performance. The selection of aerobic granular sludge (AGS) technology was based on its innovative nature, as well as on the advantages it presents compared to conventional biological treatment methods, such as increased resistance to load fluctuations and efficient removal of organic and inorganic pollutants. The experimental results demonstrated a significant reduction in most of the examined parameters, although certain fluctuations were observed, which may be related to experimental errors or external factors of the laboratory environment. Overall, the study highlights the potential of aerobic granular biomass reactors as efficient and sustainable solutions for the treatment of municipal and hospital wastewater, with prospects for further optimization and application on a larger scale.

🎯 Virtual Career Day με την εταιρεία KPMG  

"Find opportunity everywhere with KPMG"          

📅 Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026,  ⏰ώρα 13:00 Διαδικτυακά μέσω zoom

Facebook Event

Η εκδήλωση απευθύνεται κυρίως σε φοιτητές και αποφοίτους του Πολυτεχνείου Κρήτης, καθώς και σε φοιτητές μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών που επιθυμούν να αναπτύξουν τις εργασιακές τους δεξιότητες και να ενημερωθούν για σύγχρονες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας.

Οι συμμετέχοντες θα γνωρίσουν την KPMG, τις προοπτικές καριέρας, ενώ θα ενημερωθούν για:

• Την επαγγελματική πορεία ενός Μηχανικού στον ρόλο του Συμβούλου Επιχειρήσεων.
• Tις σύγχρονες τάσεις και εξελίξεις στην αγορά εργασίας.
• Τις διαθέσιμες ευκαιρίες καριέρας και τις δεξιότητες που κάνουν τη διαφορά.
• Συμβουλές για βιογραφικό σημείωμα, το LinkedIn profile και για μια επιτυχημένη συνέντευξη.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Παντελάκης Θεόδωρος.....................................................................

Α.Μ.: 2019050011.........................................................................................

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24/2/2025.......................................................

Ώρα: 18:00......................................................................................................

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/97533658819?pwd=GJto4hq0s8uCXmhGrehs3aQwTWbfj8.1

Θέμα ΔE «Συσχέτιση και ταξινόμηση ιατρικών δεδομένων με τη βοήθεια μεθόδων Πολυμεταβλητής Στατιστικής»

Title «Correlation and classification of medical data using Multivariate Statistics methods»

Επιβλέπων:…………………………….

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Δάρας Τρύφων (επιβλέπων)

2 Βενιέρη Δανάη, καθηγήτρια ΧΗΜΗΠΕΡ

3 Αποστολάκης Ιωάννης, ΕΔΙΠ, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

Περίληψη:

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την εφαρμογή στατιστικών μοντέλων παλινδρόμησης στην ανάλυση ιατρικών δεδομένων, με έμφαση στη μελέτη παραγόντων που σχετίζονται με την καρδιακή λειτουργία και την εμφάνιση καρδιακής νόσου. Στόχος της εργασίας είναι η διερεύνηση και ποσοτική αποτίμηση της σχέσης μεταξύ κλινικών και δημογραφικών μεταβλητών και τόσο συνεχών όσο και δυαδικών ιατρικών εκβάσεων, αξιοποιώντας σύγχρονες μεθόδους στατιστικής μοντελοποίησης.

Αρχικά, παρουσιάζεται το θεωρητικό υπόβαθρο των μαθηματικών και στατιστικών μοντέλων, καθώς και η έννοια της μοντελοποίησης ως διαδικασία μετάβασης από το πραγματικό σύστημα στη μαθηματική του αναπαράσταση. Στη συνέχεια, αναλύονται οι μέθοδοι της πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης και της λογιστικής παλινδρόμησης, με έμφαση στη μεθοδολογία, την ερμηνεία των παραμέτρων και τα κριτήρια αξιολόγησης της απόδοσης των μοντέλων.

Η πρακτική εφαρμογή των μεθόδων πραγματοποιείται σε πραγματικό σύνολο ιατρικών δεδομένων που σχετίζονται με καρδιαγγειακά χαρακτηριστικά. Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση χρησιμοποιείται για τη μελέτη ενός συνεχούς καρδιακού δείκτη, επιτρέποντας την ποσοτική εκτίμηση της επίδρασης επιμέρους παραγόντων, ενώ η λογιστική παλινδρόμηση εφαρμόζεται για την εκτίμηση της πιθανότητας εμφάνισης καρδιακής νόσου. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι και οι δύο μέθοδοι είναι στατιστικά έγκυρες και προσφέρουν αξιόπιστα και ερμηνεύσιμα συμπεράσματα, ανάλογα με τη φύση της εξεταζόμενης έκβασης.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συγκριτική αξιολόγηση των δύο μεθόδων, μέσα από την οποία αναδεικνύεται ο συμπληρωματικός τους ρόλος στην ανάλυση ιατρικών δεδομένων. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ορθή επιλογή και εφαρμογή στατιστικών μοντέλων παλινδρόμησης μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην κατανόηση σύνθετων ιατρικών φαινομένων και στην υποστήριξη τεκμηριωμένων αποφάσεων στον χώρο της υγείας.

Abstract:

This thesis focuses on the application of statistical regression models to the analysis of medical data, with particular emphasis on factors associated with cardiac function and the occurrence of heart disease. The main objective is to investigate and quantitatively assess the relationship between clinical and demographic variables and both continuous and binary medical outcomes, using established statistical modeling techniques.

Initially, the theoretical background of mathematical and statistical models is presented, highlighting the concept of modeling as a process that links real-world systems to their quantitative representations. Subsequently, multiple linear regression and logistic regression are examined with respect to their methodology, parameter interpretation, and model evaluation criteria.

The practical implementation of these methods is carried out using a real-world medical dataset related to cardiovascular characteristics. Multiple linear regression is employed to analyze a continuous cardiac indicator, allowing for the quantitative estimation of the effect of individual predictors. Logistic regression is applied to estimate the probability of heart disease occurrence, providing insight into risk factors through interpretable measures such as odds ratios. The results demonstrate that both methods yield statistically valid and reliable outcomes, depending on the nature of the response variable under investigation.

Special emphasis is placed on the comparative evaluation of the two regression approaches, highlighting their differences, limitations, and complementary roles in medical data analysis. The findings indicate that the appropriate selection and application of regression models can significantly enhance the understanding of complex medical phenomena and support evidence-based decision-making in healthcare.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Ελένη Φωτεινοπούλου 

Α.Μ.:2017050115 

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24/02/2026 

Ώρα: 9:30 

Αίθουσα:Join Zoom Meeting 
https://tuc-gr.zoom.us/j/96141897466?pwd=IlXPa3tCHsxk71WPzG9CmKy9EMBsnK.1 
 
Meeting ID: 961 4189 7466 
Password: 700615 

Θέμα ΔE «Οικονομοτεχνική μελέτη παραγωγής μικροφυκών για την ανάκτηση θρεπτικών στοιχείων από συστήματα αναερόβιας χώνευσης και εφαρμογή τους ως βιολίπασμα ή βιοδιεγέρτες» 

Title «Economic and technical study of microalgae production for the recovery of nutrients from anaerobic digestion systems and their application as biofertilizer or biostimulants» 

Επιβλέπων: Στέλιος Ροζάκης  

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή: 

1 Στέλιος Ροζάκης 

2 Γιώργος Μάρκου 

3 Νίκος Παρανυχιανάκης 

Περίληψη: Σε αυτή την εργασία εξετάζεται η τεχνική και οικονομοτεχνική αξιολόγηση ενός συστήματος καλλιέργειας μικροφυκών σε ανοιχτές λίμνες τύπου raceway ponds, το οποίο τροφοδοτείται με κτηνοτροφικό χωνεμένο υπόλειμμα αναερόβιας χώνευσης ως θρεπτικό στοιχείο. Το σύστημα σχεδιάζεται ως πρόσθετη διεργασία σε υφιστάμενη μονάδα αναερόβιας χώνευσης και αξιολογείται ως προς τη λειτουργική του εφικτότητα, την απόδοση παραγωγής μικροφυκικής βιομάζας και το συνολικό κόστος παραγωγής. Η μεθοδολογική προσέγγιση περιλαμβάνει τόσο τον καθορισμό των βασικών λειτουργικών παραμέτρων της καλλιέργειας, όσο και των λειτουργικών παραμέτρων της διαδικασίας συγκομιδής και την ανάπτυξη υποδειγματικού σχήματος διεργασίας. Πραγματοποιείται ανάλυση μάζας και ενέργειας, καθώς και υπολογισμός του κεφαλαιουχικού κόστους (CAPEX), του λειτουργικού κόστους (OPEX) και του μοναδιαίου κόστους παραγωγής της βιομάζας, με βάση δεδομένα βιβλιογραφίας και τεχνικές παραδοχές σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα της οικονομοτεχνικής ανάλυσης δείχνουν ότι το εκτιμώμενο κόστος παραγωγής βιομάζας μικροφυκών ανέρχεται σε 1,51 €/kg, με το CAPEX το οποίο ισούται 34.263,77145€,να κυριαρχείται από την κατασκευή των ανοιχτών λιμνών και τον εξοπλισμό συγκομιδής, ενώ το OPEX το οποίο ισούται 88.037,31186€ επηρεάζεται κυρίως από την κατανάλωση ενέργειας στα στάδια ανάδευσης και διαχωρισμού. Στο στάδιο της συγκομιδής η επιλογή της εφαρμογής της δεξαμενής DAF  στο αρχικό στάδιο και έπειτα της δεξαμενής φυγοκέντρισης αξιολογείται ως λειτουργικά κατάλληλη για τη συγκεκριμένη κλίμακα, καθώς συμβάλλει στη καλύτερη απόδοση και μείωση του όγκου της επεξεργαζόμενης ροής στα επόμενα στάδια. Η συνολική αξιολόγηση κατατάσσει το προτεινόμενο σύστημα σε επίπεδο τεχνολογικής ετοιμότητας TRL 6–7, επισημαίνοντας περιθώρια βελτιστοποίησης που σχετίζονται με την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη μελλοντική κλιμάκωση του συστήματος. 

Abstract: This paper examines the technical and economic evaluation of a microalgae cultivation system in open raceway ponds, which is fed with livestock manure from anaerobic digestion as a nutrient source. The system is designed as an additional process to an existing anaerobic digestion unit and is evaluated in terms of its operational feasibility, microalgae biomass production yield, and total production cost. The methodological approach includes both the definition of the basic operational parameters of the culture and the operational parameters of the harvesting process, as well as the development of a model process diagram. A mass and energy analysis is performed, as well as a calculation of the capital cost (CAPEX), operating cost (OPEX), and unit cost of biomass production, based on literature data and technical design assumptions. The results of the economic analysis show that the estimated cost of microalgae biomass production is €1.51/kg, with CAPEX amounting to €34,263.77145, dominated by the construction of open ponds and harvesting equipment, while OPEX, which amounts to €88,037.31186, is mainly influenced by energy consumption during the stirring and separation stages. At the harvesting stage, the choice of using a DAF tank  at the initial stage and then a centrifuge tank is considered operationally appropriate for this scale, as it contributes to better performance and reduction of the volume of the treated flow in the subsequent stages. The overall assessment ranks the proposed system at a technological readiness level (TRL) of 6–7, highlighting areas for optimization related to energy efficiency and future scaling of the system. 

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Μάξιμος Βαϊραμάκης

Α.Μ.: 2020050025

Ημερομηνία Παρουσίασης: 25/02/2026

Ώρα: 2:00 μ.μ. – 3:00 μ.μ.

Αίθουσα: Κ2.Α11

Join Zoom Meeting
https://tuc-gr.zoom.us/j/92033365882?pwd=RO6PAbAQcRDuNw3KhDlEddVo4dcDGR.1

Meeting ID: 920 3336 5882
Password: 283831

Θέμα ΔE «Ανάλυση της διείσδυσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο ηλεκτρικό σύστημα της Κρήτης»

Title «Analysis of Renewable Energy Penetration in the Electrical System of Crete»

Επιβλέπων: Θεοχάρης Τσούτσος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Θεοχάρης Τσούτσος

2 Τρύφων Δάρας

3 Νικόλαος Διαγγελάκης

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη δυνατότητα πρόβλεψης της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας στην Κρήτη για την περίοδο 2022–2024. Η Κρήτη, ως μεγάλο νησιωτικό σύστημα με έντονη τουριστική δραστηριότητα και μερική διασύνδεση με το ηπειρωτικό δίκτυο, παρουσιάζει σημαντική εποχικότητα και μεταβολές στη ζήτηση. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα αφορά τον βαθμό στον οποίο η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να ερμηνευθεί και να προβλεφθεί ως συνάρτηση της θερμοκρασίας, της τουριστικής δραστηριότητας και του ενεργειακού μείγματος.

Η μεθοδολογία βασίστηκε σε ημερήσια και μηνιαία δεδομένα παραγωγής από ΑΠΕ και θερμικές μονάδες, ροών διασύνδεσης, διανυκτερεύσεων και μέσης ημερήσιας θερμοκρασίας. Η ζήτηση υπολογίστηκε μέσω εξίσωσης ενεργειακού ισοζυγίου, ενώ το ποσοστό διείσδυσης των ΑΠΕ ορίστηκε ως ο λόγος της παραγωγής ΑΠΕ προς τη συνολική ζήτηση. Πραγματοποιήθηκε προκαταρκτική συσχετιστική ανάλυση και αναπτύχθηκαν εμπειρικά μοντέλα παλινδρόμησης (γραμμικά, πολλαπλασιαστικά και πολυωνυμικά), τα οποία αξιολογήθηκαν με στατιστικούς δείκτες (R², Adjusted R², t-Statistic, p-values) και ελέγχθηκαν ως προς την προβλεπτική τους ικανότητα.

Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ισχυρή μη γραμμική σχέση μεταξύ ζήτησης και θερμοκρασίας, με διαφοροποίηση ανά θερμοκρασιακή ζώνη, καθώς και ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ τουριστικής δραστηριότητας και μηνιαίας ζήτησης. Το ποσοστό διείσδυσης των ΑΠΕ αποτυπώνει τη δυναμική του συστήματος, χωρίς όμως να λειτουργεί ως αυτόνομος καθοριστικός παράγοντας της ζήτησης. Συγκρίνοντας τα μοντέλα μεταξύ τους, αποδείχθηκε ότι το γραμμικό και το πολυωνυμικό μοντέλο παρουσιάζουν την καλύτερη στατιστική προσαρμογή.

Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση της λειτουργίας ενός μερικώς διασυνδεδεμένου νησιωτικού συστήματος και παρέχει ένα πρακτικό πλαίσιο ανάλυσης για τον ενεργειακό σχεδιασμό και τη μελλοντική ενσωμάτωση υψηλότερης διείσδυσης ΑΠΕ στην Κρήτη.

Abstract:

This diploma thesis examines the possibility of forecasting electricity demand in Crete for the period 2022–2024. Crete, as a large island system with intense tourism activity and partial interconnection with the mainland grid, exhibits significant seasonality and demand fluctuations. The main research question concerns the extent to which electricity demand can be interpreted and predicted as a function of temperature, tourism activity, and the energy mix.

The methodology was based on daily and monthly data of generation from Renewable Energy Sources (RES), thermal units, interconnection flows, overnight stays and average daily temperature. Electricity demand was calculated through an energy balance equation, while the RES penetration rate was defined as the ratio of RES generation to total demand. A preliminary correlation analysis was conducted, and empirical regression models (linear, multiplicative, and polynomial) were developed. These models were evaluated using statistical indicators (R², Adjusted R², t-Statistic, p-values) and were tested for their predictive capability.

The results revealed a strong non-linear relationship between demand and temperature, with differentiation across temperature zones, as well as a strong positive correlation between tourism activity and monthly demand. The penetration rate of RES reflects the dynamics of the system, but does not act as an autonomous determinant of demand. Comparing the models with each other, it was found that the linear and polynomial models show the best statistical fit.

The thesis contributes to the understanding of the operation of a partially interconnected island system and provides a practical analytical framework for energy planning and the future integration of higher RES penetration in Crete.

Α.Μ.: 2014050122

Ημερομηνία Παρουσίασης: 19/2/2026

Ώρα: 2:30 μμ -3:30 μμ

Σύνδεσμος: https://tuc-gr.zoom.us/j/95186910087?pwd=Eu7trhR1vftBxcgmK4GC6rhDeyoCXs.1 

Θέμα «Γεωθερμική Ενέργεια: Τεχνολογική Εξέλιξη, Δυναμικό του Ελλαδικού Χώρου και Προοπτικές Αειφόρου Αξιοποίησης στο Πλαίσιο της Ενεργειακής Μετάβασης»

Title “Geothermal Energy: Technological Evaluation, Potentila of the Greek Territory, and Prospects for Sustainable Utilization within the Framework of the Energy Transition”

Επιβλέπων: Γεώργιος Καρατζάς Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Ομότιμος Καθηγητής, Γεώργιος Καρατζάς
2. Δρ. Αικατερίνη Παυλάκη
3. Αναπληρωτής Καθηγητής, Αριστείδης Κουτρούλης

Περίληψη (Ελληνικά): Η παρούσα εργασία διερευνά τη συμβολή της γεωθερμικής ενέργειας στη βιώσιμη ανάπτυξη και την ενεργειακή μετάβαση, με ιδιαίτερη έμφαση στο ελληνικό πλαίσιο. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα αφορά το κατά πόσο η γεωθερμία μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο και κοινωνικά αποδεκτό πυλώνα του ενεργειακού συστήματος, λαμβάνοντας υπόψη τις περιβαλλοντικές, τεχνικές, κοινωνικές και θεσμικές παραμέτρους που επηρεάζουν την αξιοποίησή της. Παρά το σημαντικό γεωθερμικό δυναμικό της Ελλάδας, η ανάπτυξη του τομέα παραμένει περιορισμένη, γεγονός που καθιστά αναγκαία μια πολυκριτηριακή αποτίμηση των δυνατοτήτων και των προκλήσεων.

Η μεθοδολογία βασίζεται σε εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση διεθνών και ελληνικών επιστημονικών πηγών, τεχνικών εκθέσεων και θεσμικών κειμένων. Αναλύονται τα γεωλογικά χαρακτηριστικά των γεωθερμικών συστημάτων, οι τεχνολογίες αξιοποίησης (υψηλής και χαμηλής ενθαλπίας, γεωθερμικές αντλίες θερμότητας, Ενισχυμένα Γεωθερμικά Συστήματα (Enhanced Geothermal Systems-EGS)), καθώς και παραδείγματα διεθνούς εμπειρίας. Παράλληλα, αξιολογούνται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις (εκπομπές αερίων, διαχείριση ρευστών, επαγόμενη σεισμικότητα, χρήση γης), οι κοινωνικές και αισθητικές διαστάσεις, καθώς και το θεσμικό πλαίσιο ανάπτυξης στην Ελλάδα.

Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η γεωθερμία διαθέτει χαμηλό ανθρακικό αποτύπωμα, υψηλό συντελεστή διαθεσιμότητας και δυνατότητα σταθερής παραγωγής ενέργειας, γεγονός που την καθιστά στρατηγικής σημασίας για την επίτευξη των στόχων κλιματικής ουδετερότητας. Ωστόσο, η βιώσιμη ανάπτυξή της προϋποθέτει ορθολογική διαχείριση των γεωθερμικών ρευστών, τεχνικά μέτρα μετριασμού των επιπτώσεων, προσεκτική χωροθέτηση και ενεργό συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση της γεωθερμίας μέσα από μια πολυκριτηριακή προσέγγιση βιωσιμότητας, αναδεικνύοντας ότι η τεχνική επάρκεια, η θεσμική σταθερότητα και η κοινωνική νομιμοποίηση αποτελούν αλληλένδετες προϋποθέσεις για την επιτυχή ενσωμάτωσή της στο ενεργειακό σύστημα της Ελλάδας.

 Abstrac (Αγγλικά):

This thesis examines the contribution of geothermal energy to sustainable development and the energy transition, with particular emphasis on the Greek context. The central research question explores whether geothermal energy can function as a reliable and socially accepted pillar of the national energy mix, considering the environmental, technical, social, and institutional parameters that influence its development. Despite Greece’s significant geothermal potential, the sector remains underdeveloped, highlighting the need for a comprehensive and holistic assessment of its opportunities and constraints.

The methodology is based on an extensive literature review of international and Greek scientific publications, technical reports, and institutional documents. The study analyzes the geological characteristics of geothermal systems, technologies for energy exploitation (high- and low-enthalpy systems, geothermal heat pumps, and Enhanced Geothermal Systems (EGS)),and selected international case studies. In parallel, it evaluates environmental impacts such as gas emissions, geothermal fluid management, induced seismicity, and land use. Social and aesthetic dimensions, as well as the institutional and regulatory framework governing geothermal development in Greece, are also examined.

The findings indicate that geothermal energy is characterized by a low carbon footprint, high capacity factor, and continuous energy production, making it strategically important for achieving climate neutrality goals. However, its sustainable development requires rational geothermal fluid management, effective technical mitigation measures, careful spatial planning, and the active participation of local communities. Social acceptance and institutional transparency emerge as critical factors influencing project implementation.

This study contributes to a deeper understanding of geothermal energy through a holistic sustainability framework, demonstrating that technical adequacy, institutional stability, and social legitimacy are interdependent prerequisites for its successful integration into Greece’s energy system and its broader transition toward a low-carbon future.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή:Σταμπολάκη Ευαγγελία

Α.Μ.:2019050107

Ημερομηνία Παρουσίασης:24/02/2026

Ώρα:12:15μ.μ. 

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/99418396917?pwd=KCY2bqtQ7GS6Iy6StT7KUoElRV41iy.1

Θέμα ΔE «Κατάταξη Πρασινότητας Διαλυτών στη Χημική Ανάλυση Βασισμένη στην

εργαστηριακή τους χρήση και ως απόβλητα»

Title «Greenness Ranking of Solvents in Chemical Analysis Based on Their Laboratory Use

and Waste Management»

Επιβλέπων: Καθ. Ψυλλάκη Ελευθερία

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Καθ. Ψυλλάκη Ελευθερία

2. Καθ. Ροζάκης Στέλιος

3. Αν. Καθ. Φουντουλάκης Μιχάλης

Περίληψη:

Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάπτυξη ενός οδηγού για την επιλογή πράσινων

διαλυτών μεταξύ αυτών που χρησιμοποιούνται σε ένα εργαστήριο αναλυτικής χημείας. Στο πλαίσιο της

μελέτης εξετάστηκαν συνολικά 62 διαλύτες, εκ των οποίων οι 9 ήταν δευτεριωμένοι, για τους οποίους η

διαθέσιμη βιβλιογραφία και τα ερευνητικά δεδομένα είναι περιορισμένα. Για τους διαλύτες αυτούς

συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν σημαντικές χημικές ιδιότητες και μεταβλητές, οι οποίες κρίθηκαν

καθοριστικές προκειμένου να προσδιοριστεί μια βαθμολογία ανά διαλύτη σε τέσσερις επιμέρους κατηγορίες

που συσχετίζονται με τον κύκλο ζωής τους.

Οι κατηγορίες αξιολόγησης περιλαμβάνουν την κατηγορία κινδύνου για την υγεία μαζί με την κατηγορία

φυσικού κινδύνου κατά τη χρήση τους στο αναλυτικό εργαστήριο, στην συνέχεια την κατηγορία

περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τέλος κατηγορία επεξεργασίας αποβλήτων κατά το στάδιο της

απόρριψης. Για την κατηγορία του φυσικού κινδύνου εξετάστηκαν παράμετροι όπως το σημείο βρασμού, το

σημείο ανάφλεξης, το σημείο αυτανάφλεξης, η ηλεκτρική αγωγιμότητα και η κατάταξη αντιδραστικότητας

κατά NFPA (Εθνικός Σύνδεσμος Πυροπροστασίας των ΗΠΑ). Στην κατηγορία κινδύνου για την υγεία

αξιοποιήθηκαν οι δηλώσεις επικινδυνότητας τύπου H (Hazard statements) σύμφωνα με το Παγκόσμιο

Εναρμονισμένο Σύστημα Ταξινόμησης και Επισήμανσης Χημικών (GHS), καθώς και ο δείκτης Vapour

Hazard Ratio (VHR), ο οποίος προκύπτει από τη συσχέτιση της πίεσης ατμών και των τιμών ορίουμακροχρόνιας έκθεσης (Long-Term Occupational Exposure Limit, OEL-LTEL) για κάθε διαλύτη. Όσον

αφορά το στάδιο της απόρριψης, για την κατηγορία περιβαλλοντικών επιπτώσεων συγκεντρώθηκαν

δεδομένα για την οξεία τοξικότητα (LC₅₀), τη χρόνια τοξικότητα (NOEC), τον συντελεστή κατανομής

οκτανόλης-νερού (LogKow), το δυναμικό δημιουργίας φωτοχημικού όζοντος (Photochemical Ozone

Creation Potential), τον χρόνο ημιζωής κατά την αντίδραση με ρίζες υδροξυλίου στην ατμόσφαιρα (OH) και

το δυναμικό εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων (VOC Potential). Στην κατηγορία επεξεργασίας

αποβλήτων ελήφθησαν υπόψη η βιοαποδομησιμότητα (με βάση τη ζήτηση βιοχημικού οξυγόνου, BOD, και

τη θεωρητική ζήτηση οξυγόνου, ThOD), καθώς και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά όπως το σημείο βρασμού,

η διαλυτότητα στο νερό, η ευκολία ξήρανσης βάσει της τάσης δημιουργίας αζεοτροπικών μειγμάτων, η

ευφλεκτότητα, η ενθαλπία καύσης και η αντιδραστικότητα κατά NFPA.

Με βάση το σύνολο των ανωτέρω δεδομένων, αποδόθηκε σε κάθε διαλύτη μια επιμέρους βαθμολογία από

1, που αντιπροσωπεύει έναν λιγότερο πράσινο διαλύτη, έως 4, που αντιστοιχεί σε έναν πιο πράσινο

διαλύτη για χρήση σε αναλυτικό εργαστήριο, για κάθε παράμετρο που περιλαμβάνεται στις τέσσερις

κατηγορίες αξιολόγησης. Στη συνέχεια, υπολογίστηκε ο γεωμετρικός μέσος όρος, λαμβάνοντας υπόψη τις

βαθμολογίες των επιμέρους παραμέτρων εντός κάθε κατηγορίας, ώστε να προκύψει μια συνολική τελική

βαθμολόγηση για κάθε διαλύτη στις εν λόγω κατηγορίες. Η συνολική βαθμολογία κανονικοποιήθηκε

περαιτέρω σε κλίμακα από 1 έως 10 για την επίτευξη συγκρίσιμων αποτελεσμάτων. Η ανάλυση των

αποτελεσμάτων ανέδειξε ότι πολλοί διαλύτες παρουσιάζουν υψηλές επιδόσεις σε ορισμένες κατηγορίες

κινδύνου, ενώ εμφανίζουν χαμηλότερες επιδόσεις σε άλλες. Το εύρημα αυτό καταδεικνύει ότι η επιλογή του

καταλληλότερου διαλύτη απαιτεί την εφαρμογή μιας πολυκριτηριακής στάθμισης των δεδομένων,

προσαρμοσμένης στις ανάγκες και τις προτεραιότητες της εκάστοτε εφαρμογής.

Abstract:

The aim of this thesis is to develop a guide for selecting green solvents among those used in an analytical

chemistry laboratory. In the context of this study, a total of 63 solvents were examined, including 9

deuterated solvents for which the available literature and research data are limited. For these solvents, key

chemical properties and variables were collected and analyzed, which were considered critical for assigning

a score to each solvent across four categories related to their life cycle.

The evaluation categories include the health hazard category together with the physical hazard category

during their use in the analytical laboratory, followed by the environmental impact category, and finally the

waste treatment category at the disposal stage. For the physical hazard category, parameters such as

boiling point, flash point, autoignition temperature, electrical conductivity, and reactivity classification

according to the NFPA (National Fire Protection Association, USA) were examined. In the health hazard

category, Hazard Statements (H-statements) under the Globally Harmonized System of Classification and

Labelling of Chemicals (GHS) were utilized, as well as the Vapour Hazard Ratio (VHR) , which derives from

the relationship between vapor pressure and Long-Term Occupational Exposure Limits (LTELs, OELs) for

each solvent. Regarding the disposal stage, for the environmental impact category, data were collected on

acute toxicity (LC₅₀), chronic toxicity (NOEC – No Observed Effect Concentration), octanol-water partition

coefficient (LogKow), Photochemical Ozone Creation Potential (POCP), atmospheric half-life with hydroxyl

radicals (OH), and VOC Potential based on vapor pressure. In the waste treatment category,

biodegradability was assessed based on Biochemical Oxygen Demand (BOD) and Theoretical Oxygen

Demand (ThOD), as well as physicochemical characteristics such as boiling point, water solubility, ease of

drying (based on azeotrope formation tendency), flammability, enthalpy of combustion, and reactivity

according to NFPA classification.

Based on the entirety of the above data, each solvent was assigned an individual score ranging from 1,

representing worst performance, to 4, indicating greenest performance, for each parameter included within

the four evaluation categories. Subsequently, the geometric mean was calculated by considering the

parameter scores within each category, resulting in a final overall rating for each solvent across these four

categories. This final score was further normalized to a scale from 1 to 10 to ensure comparability of results.

The analysis revealed that many solvents exhibit high performance in certain hazard categories while

showing lower performance in others. These finding highlights that the selection of the most appropriate

solvent requires the application of a multi-criteria weighting of the data, tailored to the specific needs and

priorities of each application.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Κυριακή Θεοχάρη

Α.Μ.: 2018050043

Ημερομηνία Παρουσίασης: 20/02/2026

Ώρα: 14:00

Αίθουσα:  https://tuc-gr.zoom.us/j/96303900172?pwd=H8GdWRGZIeSBnUN4nTGEb4XGNVI9Qj.1

Θέμα ΔE «……Μοντελοποίηση της Υδρορροής του ποταμού Μύρτου και αξιολόγηση

του προτεινόμενου φράγματος των Μπραμιανών»

Title «…Hydrological modelling of the Myrtos River watershed and

assessment of the proposed Bramiana Dam»

Επιβλέπων: Νικόλαος Νικολαΐδης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Νικόλαος Νικολαΐδης

2. Καρατζάς Γεώργιος

3. Σοφία Νερατζάκη

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διαχείριση των υδατικών πόρων στην περιοχή της Ανατολικής Κρήτης και πιο συγκεκριμένα την περιοχή της Ιεράπετρας και την Δημοτική Ενότητας της Ιεράπετρας με έμφαση την λεκάνη απορροής του ποταμού Μύρτου και τη λειτουργεία του ταμιευτήρα των Μπραμιανών. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από έντονη γεωργική δραστηριότητα και υψηλές αρδευτικές απαιτήσεις γεγονός που καθιστά αναγκαία την αξιολόγηση της διαθεσιμότητας των υδάτων. Οι συνολικές αρδευτικές ανάγκες της περιοχής εκτιμήθηκαν 43,18  Mm3years με βάση την έκταση των αρδευόμενων καλλιεργειών χρησιμοποιώντας στοιχεία χρήσεων γης από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (Ε.Λ.Σ.Τ.Α.Τ) για το έτος αναφοράς 2020 σε συνδυασμό με τον αρδευτικό χάρτη της υπηρεσίας Τ.Ο.Ε.Β. Ιεράπετρας.

Για την εκτίμηση του υδατικού δυναμικού εφαρμόστηκε το υδρολογικό μοντέλο Soil and Water Assessment Tool (SWAT) σε συνδυασμό με το περιβάλλον GIS. Το μοντέλο βαθμονομήθηκε και επαληθευτικέ για τη λεκάνη απορροής του ποταμού Μύρτου για την περίοδο 1964-1981 ενώ για το φράγμα των Μπραμιανών η διαδικασία βαθμονόμησης και επαλήθευσης έγινε για τα έτη 1964-1979 με την χρήση κατάλληλων στατιστικών δεικτών αξιολόγησης. Η προσομοίωση των υδρολογικών δεδομένων για την περίοδο 1970-2020 επέτρεψε την αποτύπωση της διαχρονικής μεταβολής της απορροής και την αξιολόγηση του διαθέσιμου επιφανειακού υδατικού δυναμικού. Η μέση ετήσια απορροή του ποταμού Μύρτου υπολογιστικέ 29,25 Mm3years παρουσιάζοντας μεγάλες διακυμάνσεις μεταξύ υγρών και ξηρών ετών. Η ανάλυση του υδατικού ισοζυγίου για τα έτη 1970-2020 έδειξε ότι η υδρολογική συμπεριφορά της λεκάνης χαρακτηρίζεται από σημαντική συνεισφορά της εξατμισοδιαπνοής ενώ η τελική μεταβολή αποθήκευσης ισούται με ΔS=-1,85mm οπότε οι συνολικές εκροές υπερβαίνουν τις εισροές.

Παράλληλα αναλύθηκε η λειτουργία του ταμιευτήρα των Μπραμιανών ο οποίος αποτελεί βασικό έργο αποθήκευσης και ρύθμισης των επιφανειακών υδατικών πόρων της περιοχής μελέτης με μέγιστη αποθηκευτική ικανότητα περίπου 16 Mm3 και μέσω αποθηκευμένο όγκο 8,83Mm3years. Η ανάλυση των διαγραμμάτων αποθήκευσης και πιθανότητα πλήρωσης έδειξε ότι οι αρδευτικές ανάγκες της περιοχής δεν μπορούν να καλυφθούν αποκλειστικά από τον ταμιευτήρα και την επιφανειακή απορροή του ποταμού γεγονός που οδηγεί σε σημαντική εξάρτηση από τις γεωτρήσεις. Λόγω της πολυπλοκότητας του συστήματος εισροών και έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων για τις αντλήσεις από τις γεωτρήσεις δεν επέτρεψαν την πλήρη ποσοτική μοντελοποίηση του υδατικού ισοζυγίου του φράγματος. Τα αποτελέσματα δείχνουν την ανάγκη ανάπτυξης ενός ολοκληρωμένου δικτύου παρακολούθησης των εισροών, των απολήψεων και της στάθμης του ταμιευτήρα καθώς και την ορθολογική διαχείριση των υπόγειων υδροφόρων ώστε να διασφαλιστεί η βιώσιμή αξιοποίηση των υδατικών πόρων της περιοχής και να περιοριστεί ο κίνδυνος της υφαλμήρινσης.

Abstract:

The present thesis examines water resources management in the region of Eastern Crete, and more specifically in the area of Ierapetra and the Municipal District of Ierapetra, with emphasis on the Myrtos River watershed and the operation of the Bramianos reservoir. The area is characterized by intensive agricultural activity and high irrigation demands, making the assessment of water availability essential. The total irrigation water demand of the area was estimated at 43.18 (Mm³)/year, based on the extent of irrigated crops using land-use data from the Hellenic Statistical Authority (ELSTAT) for the reference year 2020, combined with the irrigation map of the Ierapetra T.O.E.B. service.

To estimate the water potential, the hydrological model Soil and Water Assessment Tool (SWAT) was applied in combination with a GIS environment. The model was calibrated and validated for the Myrtos River watershed for the period 1964–1981, while for the Bramianos dam the calibration and validation process was conducted for the years 1964–1979 using appropriate statistical performance indicators. The simulation of hydrological data for the period 1970–2020 allowed the depiction of the temporal variability of runoff and the assessment of available surface water resources. The mean annual runoff of the Myrtos River was calculated at 29.25 (Mm³)/year, showing significant interannual variability with strong fluctuations between wet and dry years. The water balance analysis for the years 1970–2020 showed that the hydrological behavior of the basin is characterized by a significant contribution from lateral flow and evapotranspiration, while the final storage change equals ΔS = −1.85 mm, indicating that total outflows slightly exceed inflows.

In parallel, the operation of the Bramianos reservoir was analyzed, which constitutes a key infrastructure for the storage and regulation of surface water resources in the study area, with a maximum storage capacity of approximately 16 Mm³ and a mean stored volume of 8.83 (Mm³)/year. The analysis of storage diagrams and filling probability showed that the irrigation needs of the area cannot be met exclusively by the reservoir and the surface runoff of the river, resulting in significant dependence on groundwater abstraction through boreholes. Due to the complexity of the inflow system and the lack of reliable data regarding groundwater pumping, full quantitative modeling of the reservoir water balance was not possible. The results highlight the need for the development of an integrated monitoring network for inflows, withdrawals, and reservoir water levels, as well as rational management of groundwater aquifers in order to ensure the sustainable use of water resources in the area and reduce the risk of seawater intrusion.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Χριστόφορος Σηφάκης

Α.Μ.: 2014050034

Ημερομηνία Παρουσίασης: 19/2/2026

Ώρα: 10:00 – 11:00

Αίθουσα:

https://tuc-gr.zoom.us/j/97885459943?pwd=ulbMJQlldhkvFqUUtWTiKtAgtWlXbY.1

Θέμα ΔE: «Ανίχνευση και εκτίμηση επικινδυνότητας των ESKAPE παθογόνων βακτηρίων σε επιφανειακό νερό»

Title: « Detection and risk assessment of ESKAPE pathogenic bacteria in surface water»

Επιβλέπουσα: Δανάη Βενιέρη

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Δανάη Βενιέρη
2. Πέτρος Γκίκας
3. Μιχαήλ Φουντουλάκης

Περίληψη:

Το νερό είναι θεμελιώδης λίθος για τη διατήρηση της ζωής και της ανθρώπινης ευημερίας. Περίπου το 2,5% της συνολικής υδατικής μάζας της Γης (~1,4 × 10⁹ km³) αντιστοιχεί σε γλυκό νερό. Οι ποταμοί και οι λίμνες γλυκού νερού είναι αναμφισβήτητα οι πιο προσβάσιμες πηγές νερού και αποθηκεύουν περίπου το 0,007% του συνολικού διαθέσιμου νερού για ανθρώπινη κατανάλωση.  Τα υδάτινα αυτά οικοσυστήματα κρύβουν αμέτρητους μικροοργανισμούς, όπως και τα ESKAPE(E) παθογόνα βακτήρια.

Το ESKAPE είναι ένα ακρωνύμιο που περιλαμβάνει τα επιστημονικά ονόματα έξι εξαιρετικά παθογόνων και ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων, τα οποία είναι τα Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii,Pseudomonas aeruginosa και Enterobacter sp. Το ακρωνύμιο επεκτείνεται μερικές φορές σε ESKAPE(E), για να συμπεριλάβει και το Escherichia coli. Τα παθογόνα βακτήρια ESKAPE(E) διακρίνονται από άλλους παθογόνους μικροοργανισμούς λόγω της αυξημένης ανθεκτικότητάς τους στα αντιβιοτικά. Η κλινική σημασία αυτών των βακτηρίων στον ιατρικό τομέα, καθιστά απαραίτητη την κατανόηση των μηχανισμών ανθεκτικότητας με στόχο την καταπολέμησή τους. Λόγω φυσικών και τεχνητών επιλεκτικών πιέσεων, η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά στα βακτήρια συνήθως εμφανίζεται είτε μέσω γενετικής μετάλλαξης είτε μέσω οριζόντιας γονιδιακής μεταφοράς (horizontal gene transfer), μια διαδικασία γενετικής ανταλλαγής μέσω της οποίας μπορεί να εξαπλωθεί η ανθεκτικότητα.

Στόχος της εργασίας ήταν η ανίχνευση των ESKAPE(E) παθογόνων βακτηρίων και βακτηριοφάγων του Escherichia coli και Klebsiella pneumoniae σε δείγματα επιφανειακού νερού από ειδικές τοποθεσίες στον ποταμό Κυλιάρη. Τα επιλεγμένα σημεία από τα οποία έγιναν δειγματοληψίες είναι κοντά σε βοσκοτόπια, κοντά σέ οικισμό, κοντά σε άντληση, από τις εκβολές, από τις πηγές, από λιμνάζοντα νερά και από καθαρή ροή. Μέσω διήθησης υπό κενό στα δείγματα επετεύχθη η ανίχνευση όλων των ESKAPE(E) παθογόνων βακτηρίων σε όλα τα δείγματα νερού, με πολλά να ξεπερνάνε τα 102 CFU/100ml. Όπως επετεύχθη και η ανίχνευση των βακτηριοφάγων με και των δύο παθογόνων βακτηρίων στα περισσότερα από τα εξεταζόμενα δείγματα.

Οι βακτηριοφάγοι βοηθάνε στην καταπολέμηση των βακτηρίων παρ’ ολη την αύξηση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά. Ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά (AMR) των παθογόνων βακτηρίων είναι η ικανότητα να προσαρμόζονται και να επιβιώνουν παρουσία φαρμάκων που παλαιότερα ήταν αποτελεσματικά εναντίον τους. Η AMR θεωρείται σοβαρή απειλή για τα δημόσια συστήματα υγείας όχι μόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες αλλά και παγκοσμίως. Βασικοί λόγοι που οδήγησαν στην δημιουργία βακτηρίων με υψηλή ανθεκτικότητα, είναι η αλόγιστη υπερκατανάλωση αντιβιοτικών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, στον κτηνοτροφικό και αγροτικό τομέα. Επιπρόσθετος στόχος της εργασίας ήταν ο έλεγχος ευαισθησίας στα αντιβιοτικά Ciprofloxacin και Imipenem των Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae και Acinetobacter  baumannii παθογόνων βακτηρίων, με την μέθοδο Minimum Inhibitory Concentration (MIC) και ο έλεγχος παρουσίας των bla OXA και intl1 clinical γονιδίων ανθεκτικότητας στα δείγματα από τον οικισμό, τις πηγές και τις εκβολές σε κυτταρικό DNA (bDNA) και εξωκυτταρικό DNA (Edna) με την μέθοδο Real-time - Polymerase Chain Reaction (RT-PCR). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Ciprofloxacin ήταν πολύ αποτελεσματικό ενάντια  των τριών αυτών παθογόνων, ενώ το Imipenem ελάχιστα αποτελεσματικό. Καταγράφηκαν ποικίλα αποτελέσματα με κάποια στελέχη να παρουσιάζουν ολική ευαισθησία και άλλα ολική αντοχή σε διαφορετικές συγκεντρώσεις των αντιβιοτικών προσαρμοσμένων με βάση το EUCAST. Επίσης, ανιχνεύτηταν στα περισσότερα δείγματα το bla OXA γονίδιο ανθεκτικότητας σε bDNA και σε eDNA με τιμές να ξεπερνάνε τα 103 gene copies/ml. Tο intli1 clinical γονίδιο ανθεκτικότητας ανιχνεύτηκε μόνο σε bDNA, με τιμές ~2 x 103 gene copies/ml και κάτω.

Συνοψίζοντας, όλα τα ESKAPE(E) παθογόνα βακτήρια ανιχνεύτηκαν στον ποταμό Κυλιάρη  και η ισχυρή ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά επιβεβαιώθηκε ξανά μέσω των MIC και RT-PCR.  Η ύπαρξη βακτηριοφάγων ιών είναι δείκτης ύπαρξης των παθογόνων βακτηρίων, ενώ παράλληλα έχει θετικό πρόσημο ως προς την μείωση του μικροβιακού φορτίου των ESKAPE(E) παθογόνων.

Abstract

Water is a fundamental cornerstone for the preservation of life and human well-being. Approximately 2.5% of the Earth’s total water mass (~1.4 × 10⁹ km³) consists of freshwater. Rivers and freshwater lakes are undeniably the most accessible water sources and store approximately 0.007% of the total water available for human consumption. These aquatic ecosystems harbor countless microorganisms, including ESKAPE(E) pathogenic bacteria.

ESKAPE is an acronym that includes the scientific names of six highly pathogenic and antibiotic-resistant bacteria: Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa, and Enterobacter spp. The acronym is sometimes expanded to ESKAPE(E) to include Escherichia coli. ESKAPE(E) pathogenic bacteria are distinguished from other pathogenic microorganisms by their increased resistance to antibiotics. Their clinical significance in the medical field makes it essential to understand their resistance mechanisms to combat them effectively. Due to natural and anthropogenic selective pressures, antibiotic resistance in bacteria usually arises either through genetic mutation or through horizontal gene transfer, a genetic exchange process through which resistance can spread.

The aim of this study was to detect ESKAPE(E) pathogenic bacteria and bacteriophages of Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae in surface water samples from specific locations along the Kiliaris River. Sampling sites were selected near grazing areas, near a settlement, close to a water abstraction point, at the river mouth, at the springs, from stagnant waters, and from areas of clean flow. Using vacuum filtration, all ESKAPE(E) pathogenic bacteria were detected in all water samples, with many exceeding 10² CFU/100 mL. In addition, bacteriophages of both pathogenic bacteria were detected in most of the samples examined.

Bacteriophages contribute to the control of bacterial populations despite the increasing antibiotic resistance. Antimicrobial resistance (AMR) of pathogenic bacteria refers to their ability to adapt and survive in the presence of drugs that were previously effective against them. AMR is considered a serious threat to public health systems, not only in developing countries but worldwide. The main factors leading to the emergence of highly resistant bacteria include the excessive and uncontrolled use of antibiotics in healthcare, livestock, and agricultural sectors.

An additional objective of the study was to assess the antibiotic susceptibility of Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, and Acinetobacter baumannii to Ciprofloxacin and Imipenem using the Minimum Inhibitory Concentration (MIC) method, as well as to investigate the presence of the resistance genes bla OXA and intl1 (clinical) in samples from the settlement, springs, and river mouth. These genes were analyzed in both cellular DNA (bDNA) and extracellular DNA (eDNA) using Real-Time Polymerase Chain Reaction (RT-PCR). The results showed that Ciprofloxacin was highly effective against all three pathogens, whereas Imipenem was minimally effective. Variable results were recorded, with some strains exhibiting complete susceptibility and others complete resistance at different antibiotic concentrations, adjusted according to EUCAST guidelines. Furthermore, the blaOXA resistance gene was detected in most samples in both bDNA and eDNA, with values exceeding 10³ gene copies/mL. The intl1 clinical resistance gene was detected only in bDNA, with values of approximately 2 × 10³ gene copies/mL or lower.

In conclusion, all ESKAPE(E) pathogenic bacteria were detected in the Kiliaris River, and strong antibiotic resistance was once again confirmed through MIC and RT-PCR analyses. The presence of bacteriophages serves as an indicator of the presence of pathogenic bacteria and simultaneously represents a positive factor in reducing the microbial load of ESKAPE(E) pathogens.

Student Identification Number: 2024057016

Date: 18/02/2026

Time: 13:30-14:30

Room: Κ2.Α7

Zoom Link: https://tuc-gr.zoom.us/j/97330310255?pwd=crZnEgcCkgKRTWrgxbbbNrJfB11KNt.1 

Title: “Upcycling of food by-products to Low-Glycemic Index Bread production as a circular systemic solution at Mills of Crete”

Supervisor: Nikolaos A. Diangelakis, Assistant Professor

Three-member committee:

1. Nikolaos A. Diangelakis, Assistant Professor

2. George Arampatzis, Associate Professor

3. Apostolos Voulgarakis, Professor

Abstract:

Food waste is a pressing challenge with approximately one third of the food that is produced annually ending up as waste, having significant environmental, economic, and social consequences. The aim of the study is to examine the valorization of oat and carob by-products, which are usually underutilized or discarded, through upcycling for the production of a low-glycemic index bread and to assess the environmental performance of this process at the company Mills of Crete. The innovation lies in the environmental impact assessment of the low GI bread production using industrial by-products (oat and carob by-products), which constitutes a healthy bakery product.

The assessment is performed using LCA methodology that is standardized according to ISO 14040:2006 and ISO 14044:2006. To conduct this study, data was collected directly from the facilities of Mills of Crete. In addition, secondary data from databases and scientific literature was used in order to compare the low-glycemic index bread with conventional bread, which is currently available on the market.

The assessment is based on a cradle-to-gate system boundary and a functional unit of 1 bread. The environmental impact was assessed across several impact categories, according to the Environmental Footprint methodology. The outcomes showed that the main hot spot is cultivation, while baking took second place. According to the results the highest environmental impacts are associated with climate change (10,1 μPt), eutrophication, freshwater (8,03 μPt), human toxicity, cancer (5,73 μPt) and resource use, fossils (5,66 μPt). The key point that can improve the environmental impact of the product is the shift to alternative energy sources, which is already being examined by the company.

For the better assessment of the product, the results were compared with those obtained from the LCA of conventional bread, which was also produced by Mills of Crete. The comparison based on the overall single-score index revealed that the environmental footprint of low GI bread is approximately 17% lower compared to conventional bread, with the most remarkable decreases observed in Land use (28,3 %), Eutrophication, marine (27,4 %), Eutrophication, terrestial (26,6 %) and Resource use, minerals and metals (26,2 %). The results demonstrated the environmental benefits of substituting raw materials with upcycled by-products in bread production and highlighted the contribution of circular economy strategies to enhance sustainability within the agri-food industry.

Keywords: Life Cycle Assessment, bread production, low glycemic index bread, circular economy, agri-food sector

Α.Μ.: 2021057554

Ημερομηνία Παρουσίασης: 04/03/2026

Ώρα: 13:30

Αίθουσα: Κ2.Α7

Θέμα ΔΜΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΤΗΣ Δ.Ε. ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ ΧΑΝΙΩΝ - ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΗΣ ΖΗΤΗΣΗΣ ΝΕΡΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΧΕΙΜΕΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΘΕΡΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ»

Title MSc «HYDRAULIC MODELING OF THE WATER SUPPLY NETWORK OF THE MUNICIPAL UNIT OF AKROTIRI, CHANIA – ASSESSMENT OF WATER DEMAND VARIATION BETWEEN WINTER AND SUMMER SEASONS»

Επιβλέπων: Αναπληρωτής Καθηγητής Αριστείδης Κουτρούλης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Αριστείδης Κουτρούλης

2. Γεώργιος Καρατζάς

3. Αικατερίνη Παυλάκη

Περίληψη:

Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας είναι η αποτύπωση της διακύμανσης της ζήτησης νερού μεταξύ χειμερινής και θερινής περιόδου, η διατύπωση του υδατικού ισοζυγίου και η αξιολόγηση της διαχείρισης πίεσης στο δίκτυο ύδρευσης της Δημοτικής Ενότητας Ακρωτηρίου Χανίων (Κρήτη), το οποίο διαχειρίζεται η Δ.Ε.Υ.Α. Χανίων. Παράλληλα, διερευνάται η πιθανή μελλοντική εξέλιξη της ζήτησης στην περιοχή, λαμβάνοντας υπόψη τόσο την αύξηση του μόνιμου πληθυσμού όσο και την έντονη εποχική παρουσία επισκεπτών.

Για την επίτευξη των στόχων, αναπτύχθηκε υδραυλικό μοντέλο του δικτύου στο λογισμικό WaterCAD και διαμορφώθηκαν δύο λειτουργικά σενάρια (χειμερινό και θερινό), με ανεξάρτητη εισαγωγή απαιτήσεων κατανάλωσης ώστε να αποτυπωθεί ποσοτικά η εποχική διαφοροποίηση. Στη συνέχεια, το δίκτυο χωρίστηκε σε επτά στεγανές υπό-ζώνες (District Metered Areas – DMAs) μέσω υδραυλικής απομόνωσης επιλεγμένων αγωγών και εγκατάστασης βαλβίδων μείωσης πίεσης (PRVs). Συγκρίθηκαν οι πιέσεις στους κόμβους και οι λειτουργικές παράμετροι πριν και μετά την εφαρμογή των DMAs για αμφότερες τις περιόδους, με στόχο την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεων στη ρύθμιση της πίεσης.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η διαμόρφωση των DMAs οδηγεί σε μείωση των πιέσεων στους κόμβους του δικτύου, ενισχύοντας τη δυνατότητα ελέγχου της πίεσης και την ορθότερη λειτουργία του συστήματος. Επιπλέον, επιβεβαιώνεται σημαντική αύξηση της ζήτησης κατά τη θερινή περίοδο σε σχέση με τη χειμερινή, γεγονός που συνδέεται με την εποχική πληθυσμιακή μεταβολή και την τουριστική δραστηριότητα. Τέλος, στο πλαίσιο διερεύνησης της μελλοντικής ζήτησης, υλοποιήθηκε πρόσθετο σενάριο στο WaterCAD με αύξηση των απαιτήσεων κατά 25% τόσο στη χειμερινή όσο και στη θερινή περίοδο. Η προσομοίωση υποδεικνύει ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, το υφιστάμενο δίκτυο ενδέχεται να μην ανταποκρίνεται επαρκώς, καθιστώντας αναγκαία περαιτέρω τεχνική διερεύνηση και αναλυτική υδραυλική μελέτη για τον προσδιορισμό στοχευμένων παρεμβάσεων που θα εξασφαλίσουν επάρκεια παροχής και ικανοποιητικά επίπεδα πίεσης για τον μόνιμο και τον εποχικό πληθυσμό στο μέλλον.

Abstract:

The objective of this thesis is to quantify seasonal variability in water demand, formulate the water balance, and assess pressure management practices in the water distribution network of the Municipal Unit of Akrotiri (Chania, Crete), which is operated by the Municipal Enterprise for Water Supply and Sewerage of Chania (DEYAX). In addition, the study examines potential future demand evolution in the area, considering both permanent population growth and strong seasonal inflows of visitors.

To achieve these objectives, a hydraulic model of the network was developed in WaterCAD and two operational scenarios were established, representing winter and summer conditions. Demands were assigned separately for each period to capture and compare seasonal consumption patterns. The network was subsequently reconfigured into seven District Metered Areas (DMAs) through hydraulic isolation of selected pipelines and installation of pressure reducing valves (PRVs). Nodal pressures and key operational indicators were simulated and compared before and after DMA implementation under both seasonal scenarios, in order to evaluate the effectiveness of the proposed pressure management approach.

Results indicate that implementing DMAs reduces nodal pressures across the network, improving pressure regulation and supporting more robust system operation. A pronounced increase in summer demand relative to winter demand is also identified, consistent with seasonal population fluctuations and tourism-related pressure on the system. Finally, a future-demand scenario was simulated in WaterCAD by applying a uniform 25% increase in demands for both winter and summer periods. The simulations suggest that the existing network may be unable to adequately meet the projected loads under both seasonal conditions. Therefore, further technical investigation and detailed hydraulic assessment are recommended to identify targeted interventions that will ensure supply adequacy and acceptable pressure levels for both permanent residents and seasonal visitors in the future.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Αικατερίνη – Μυρτώ Παλαιάκη

Α.Μ.: 2019050046

Ημερομηνία Παρουσίασης: Τετάρτη 18/2/2026

Ώρα: 10:00-11:00

Αίθουσα:

 https://tuc-gr.zoom.us/j/94446199326?pwd=BFNt6LUbXu5NUyTQ2bAiYc53TFY36t.1

Θέμα ΔE: «Επίδραση φυτοφαρμάκων στους μικροοργανισμούς του εδάφους και στην οικοτοξικότητα»

Title: «Effect of pesticides on soil microorganisms and ecotoxicity»

Επιβλέπουσα: Δανάη Βενιέρη

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Δανάη Βενιέρη
2. Νικόλαος Ξεκουκουλωτάκης
3. Μιχαήλ Φουντουλάκης

Περίληψη:

Η υπερβολική χρήση φυτοφαρμάκων οδηγεί στη συσσώρευση τοξικών χημικών ουσιών στο έδαφος, επηρεάζοντας την ποιότητά του. Τα φυτοφάρμακα μπορούν να αλλάξουν τις ιδιότητες του εδάφους επηρεάζοντας τη δομή και την υφή του. Για αυτό δημιουργήθηκε μια άλλη εφαρμογή πιο ευνοϊκή προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο, τα βιοφυτοφάρμακα. Τα βιοφυτοφάρμακα έχουν λάβει αυξανόμενη παγκόσμια προσοχή ως φιλικές προς το περιβάλλον εναλλακτικές λύσεις. Είναι παράγοντες ελέγχου παρασίτων που βασίζονται σε ζωντανούς μικροοργανισμούς ή φυσικά προϊόντα (π.χ. φυτικά εκχυλίσματα) και χρησιμοποιούνται στη γεωργία για τον έλεγχο διαφόρων επιβλαβών παρασίτων και παθογόνων που προσβάλλουν καλλιέργειες και προκαλούν σοβαρές απώλειες στην απόδοση και την ποιότητα.

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η επίδραση επιλεγμένων φυτοφαρμάκων στους μικροοργανισμούς του εδάφους σε συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο. Τα φυτοφάρμακα χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: τα συμβατικά φυτοφάρμακα και τα βιοφυτοφάρμακα. Για την πρώτη κατηγορία χρησιμοποιήθηκαν οι χημικές ουσίες των Pyriproxyfen και Cu, ενώ για την δεύτερη κατηγορία οι ουσίες Pyrethrin και Bio Cu. Γίνεται μελέτη για τον έλεγχο οικοτοξικότητας με την χρήση του βακτηρίου Vibrio fischeri και του μύκητα Candida albicans, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως δείκτες και έχουν την ικανότητα να ανιχνεύουν αν μια ουσία παρουσιάζει οξεία τοξικότητα για το περιβαλλοντικό οικοσύστημα. Επίσης, ερευνάται η επίδραση των φυτοφαρμάκων πάνω σε βακτήρια – δείκτες κοπρανώδους μόλυνσης, όπως η Escherichia coli και ο Enterococcus faecalis. Ενδιαφέρον κομμάτι της εργασίας αποτελεί η μελέτη της συνολικής παρουσίας ευκαρυωτικών και προκαρυωτικών μικροοργανισμών στο έδαφος κατόπιν εφαρμογής των επιλεγμένων φυτοφαρμάκων.

Τα αποτελέσματα των πειραμάτων για τα βακτήρια και τους μύκητες δεν έδειξαν σημαντική διαφορά ανάμεσα στις συγκεντρώσεις του εκάστοτε φυτοφαρμάκου. Είναι, όμως, σίγουρο ότι οι βακτηριακές αποικίες είναι πιο πλούσιες σε σχέση με τους μυκητιακούς πληθυσμούς, εφόσον οι τελευταίοι είναι πιο ευαίσθητοι στις χημικές ουσίες των φυτοφαρμάκων. Αντίθετα, στους δείκτες οικοτοξικότητας, Vibrio fischeri και Candida albicans, κύρια τοξική ουσία είναι ο χαλκός και στις δυο μορφές του, πλησιάζοντας το 100% ποσοστού μείωσης των πληθυσμών. Ακολουθούν σε πιο ομαλά επίπεδα οι χημικές ουσίες Pyrethrin και Pyriproxyfen. Όμοια αποτελέσματα υπάρχουν και για τα βακτήρια – δείκτες κοπρανώδους μόλυνσης, καθώς σε αυτή την περίπτωση ο Bio Cu επιφέρει το 100% μείωσης των βακτηριακών πληθυσμών. Όσον αφορά στο βακτήριο E. faecalis, τοξικές θεωρούνται και οι ουσίες Pyrethrin και Pyriproxyfen, ενώ για το βακτήριο E. coli η τοξική ουσία ήταν η Pyrethrin, μόνο στις υψηλότερες συγκεντρώσεις της. Στην μελέτη ολικής παρουσίας μικροοργανισμών στο έδαφος, οι προκαρυωτικοί πληθυσμοί μειώθηκαν κατόπιν εφαρμογής των Pyrethrin & Pyriproxyfen και αυξήθηκαν όταν χρησιμοποιήθηκε ο χαλκός. Αντίθετα, οι ευκαρυωτικοί πληθυσμοί του εδάφους αυξήθηκαν μόνο κατόπιν εφαρμογής της Pyriproxyfen.

Είναι κοινώς αποδεκτή η επίπτωση των φυτοφαρμάκων σε περιβαλλοντικό αλλά και σε ανθρώπινο επίπεδο. Η εκτεταμένη χρήση τους επιβαρύνει περισσότερο το έδαφος και τα φυτά αντί να τα ευνοεί. Ακόμα και στην περίπτωση των βιολογικών φυτοφαρμάκων, έχουν σημειωθεί διάφορες επιπτώσεις στο οικοσύστημα. Η σωστή πληροφόρηση, καθώς και χειρισμός των δόσεων είναι πιθανό να επιφέρουν ένα βέλτιστο αποτέλεσμα.

Abstract

The excessive use of pesticides leads to the accumulation of toxic chemical substances in the soil, adversely affecting its quality. Pesticides can alter soil properties by impacting its structure and texture. Consequently, a more environmentally and human-friendly alternative has emerged: biopesticides. Biopesticides have gained increasing global attention as eco-friendly alternatives. These are pest control agents based on living microorganisms or natural products (e.g., plant extracts) used in agriculture to manage various harmful pests and pathogens that infect crops, causing severe losses in yield and quality.

The purpose of the present study was to investigate the effect of selected pesticides on soil microorganisms within a specific timeframe. The pesticides are divided into two categories: conventional pesticides and biopesticides. For the first category, the chemical substances Pyriproxyfen and Cu (Copper) were used, while for the second category, Pyrethrin and Bio Cu were employed. An ecotoxicity assessment was conducted using the bacterium Vibrio fischeri and the fungus Candida albicans, which serve as indicators due to their ability to detect acute toxicity within an environmental ecosystem. Furthermore, the study included the assessment of impact of these pesticides on fecal contamination indicator bacteria, such as Escherichia coli and Enterococcus faecalis. A significant part of this work involves the evaluation effect of the selected pesticides on eukaryotic and prokaryotic microorganisms in the soil.

The results of the experiments on bacteria and fungi did not show a significant difference among the concentrations of each pesticide. However, it is certain that bacterial colonies are more abundant compared to fungal populations, as the latter are more sensitive to the chemical substances of pesticides. In contrast, for the ecotoxicity indicators Vibrio fischeri and Candida albicans, the main toxic substance was copper, in both of its forms, approaching a 100% reduction in population levels. The chemical substances pyrethrin and pyriproxyfen followed, showing more moderate effects. Similar results were observed for the bacteria used as indicators of fecal contamination, since in this case Bio Cu caused a 100% reduction in bacterial populations. Regarding the bacterium E. faecalis, pyrethrin and pyriproxyfen were also considered toxic, whereas for E. coli the toxic substance was pyrethrin, but only at its higher concentrations.

In the study of total microorganism presence in soil, prokaryotic populations decreased after the application of pyrethrin and pyriproxyfen and increased when copper was used. In contrast, soil eukaryotic populations increased only after the application of pyriproxyfen.

It is widely accepted that pesticides have impacts at both environmental and human levels. Their extensive use burdens soil and plants rather than benefiting them. Even in the case of biological pesticides, various effects on the ecosystem have been recorded. Proper information and correct dose management may lead to optimal outcomes.

Όνοματεπώνυμο Φοιτήτριας: Σοφία Πριόνα

Α.Μ.: 2018050113

Ημερομηνία Παρουσίασης:13 Φεβρουαρίου 2026

Ώρα: 18:30

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/88693985307?pwd=NEpBR0x4YVdpL3VBdlhEZHM2SHdXQT09

Meeting ID: 886 9398 5307

Password: 327220

Θέμα: «Αριθμητική προσομοίωση της κινηματικής καταπόνησης υποθαλάσσιων καλωδίων εξαιτίας ενεργών σεισμικών ρηγμάτων»

Title: «Numerical simulation of the kinematic distress of offshore cables due to active seismic faults»

Επιβλέπων: Καθηγητής Ιωάννης Τσομπανάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Καθηγητής Ιωάννης Τσομπανάκης

2 Καθηγητής Κωνσταντίνος Προβιδάκης

3 Δρ. Πρόδρομος Ψαρρόπουλος

Περίληψη

Τα υποθαλάσσια καλώδια αποτελούν κομβικές υποδομές για τη μεταφορά ενέργειας και δεδομένων, στηρίζοντας τη σύγχρονη συνδεσιμότητα και την ενεργειακή ασφάλεια παγκόσμια. Παρά τη σπουδαιότητα τους, παραμένουν ευάλωτα σε φυσικούς κινδύνους, ιδιαίτερα όταν διασταυρώνονται με ενεργά σεισμικά ρήγματα. Η κινηματική καταπόνηση των καλωδίων που προκύπτει από τη διάρρηξη ενός σεισμικού ρήγματος μπορεί να προκαλέσει μεγάλες παραμορφώσεις και αστοχίες, με σημαντικό οικονομικό και τεχνικό αντίκτυπο

Το πρόβλημα που εξετάζεται στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι η καταπόνηση ενός υποθαλάσσιου καλωδίου (ενέργειας ή τηλεπικοινωνιών) όταν διασταυρώνεται με ένα ενεργό σεισμικό ρήγμα. Η απότομη μετατόπιση του ρήγματος στο βραχώδες υπόβαθρο διαδίδεται στην ιζηματογενή στρώση και προκαλεί παραμορφώσεις στον πυθμένα, δηλαδή μόνιμες εδαφικές μετατοπίσεις. Συνεπώς, ένα καλώδιο που είναι καλυμμένο στα ιζήματα στην επιφάνεια του πυθμένα δέχεται κινηματικού τύπου καταπόνηση. Όπως έχει παρατηρηθεί σε αρκετούς πρόσφατους σεισμούς, όταν οι επιβαλλόμενες παραμορφώσεις υπερβούν τα όρια των υλικών του αυτό οδηγεί στην  αστοχία του καλωδίου.

Η μελέτη του εν λόγω σύνθετου φαινομένου πραγματοποιήθηκε μέσω της αποσυζευγμένης αριθμητικής μεθοδολογίας η οποία χωρίζει το πρόβλημα σε δύο υπό-προβλήματα. Συγκεκριμένα, μέσω του λογισμικού πεπερασμένων στοιχείων ABAQUS αναπτύχθηκαν δύο αριθμητικά προσομοιώματα που αντιστοιχούν στα δύο υπο-προβλήματα: (α) το γεωτεχνικό προσομοίωμα για την προσομοίωση της διάρρηξης του ρήγματος, όπου εξετάστηκαν δύο είδη ρήγματος (κανονικό και ανάστροφο), δύο γωνίες διάρρηξης, τρεις πυκνότητες ιζημάτων και διάφορες τιμές επιβαλλόμενων μετατοπίσεων ρήγματος, και (β) το δομοστατικό προσομοίωμα για την προσομοίωση ενός καλωδίου ενέργειας και ενός καλωδίου τηλεπικοινωνιών και τον υπολογισμό των αναπτυσσόμενων αξονικών παραμορφώσεων σε αυτά.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συμπεριφορά των δύο τύπων καλωδίων είναι γενικά παρεμφερής, με μικρές μόνο αποκλίσεις στις αναπτυσσόμενες παραμορφώσεις. Συνολικά, η μελέτη αποδεικνύει με σαφήνεια ότι η γεωμετρία και ο τύπος του ρήγματος, σε συνδυασμό με τις μηχανικές ιδιότητες της ιζηματογενούς στρώσης, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το επίπεδο της καταπόνησης που αναπτύσσεται στο καλώδιο. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τον ασφαλή σχεδιασμό, την επιλογή της βέλτιστης διαδρομής και την προστασία της δομικής ακεραιότητας και της συνεχούς λειτουργίας των υποθαλάσσιων δικτυών καλωδίων σε σεισμικά ενεργές περιοχές.

Abstract

Submarine cables constitute key infrastructure for energy and data transmission, supporting global connectivity and energy security worldwide. Despite their importance, they remain vulnerable to natural hazards, particularly when they intersect with active seismic faults. The kinematic distress of the cables, resulting from a seismic fault rupture can cause severe deformations and potential failures, with significant economic and technical impact.

The problem examined in this diploma thesis is the distress on an offshore (telecommunications or power) cable when it intersects an active seismic fault region. The sudden dislocation at the bedrock due to fault rupture causes deformations that propagate through the sediments layer to the seabed, resulting in permanent ground displacements (PGDs). Consequently, the cable buried within the surface sediments at the seabed is kinematically distressed. As has been reported in many recent earthquakes, this can lead to high deformations of the cable, resulting in its failure if its strength limits are exceeded.

This complex phenomenon has been studied using the decoupled numerical methodology, which divides the problem into two sub-problems. Accordingly, using finite-element ABAQUS software, two numerical models have been developed: (a) a geotechnical model to simulate the rupture of the fault, where two types of faults (normal and reverse) were examined, two rupture angles, three sediment types, and various fault displacements levels, (b) a structural model for simulating the response of telecommunications and power cables and calculating their axial strains.

The results illustrate that the behavior of the two cable types is similar, with only minor differences in the developed deformations. Overall, the study clearly demonstrates that the geometry and type of fault, in conjunction with the mechanical properties of the sediments layer, decisively determines the level of cable strains. Understanding these mechanisms is a critical tool for the safe design, optimal routing selection, and protection of structural integrity and continuous functioning of submarine cables in seismically active areas.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Αρχοντούλα Βακάκη

Ημερομηνία Παρουσίασης: 12/02/2026

Ώρα: 11:00-12:00

Join Zoom Meeting

https://tuc-gr.zoom.us/j/92025442077?pwd=ay6TA5seJNFa5azISfvPvcuAQ9e0b0.1

Θέμα ΔE «ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΠΙΛΟΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΑΕΡΙΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΥΓΡΟΥ ΑΠΟΒΛΗΤΟΥ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟΥ»

Title « STUDY OF OLIVE MILL WASTEWATER TREATMENT IN PILOT-SCALE AERATED CONSTRUCTED WETLANDS »

Επιβλέπων:

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1) Αναπληρωτής Καθηγητής Αλέξανδρος Στεφανάκης (Επιβλέπων)

2) Καθηγητής Νικόλαος Παρανυχιανάκης

3) Αναπληρωτής Καθηγητής Φουντουλάκης Μιχαήλ

Περίληψη:

Η ελαιοπαραγωγή, αν και αποτελεί πυλώνα της ελληνικής οικονομίας, παράγει υγρά απόβλητα ελαιοτριβείου (ΥΑΕ), τα οποία χαρακτηρίζονται από υψηλό οργανικό φορτίο, τοξικότητα και οξύτητα, καθιστώντας την επεξεργασία τους μια σημαντική περιβαλλοντική πρόκληση. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερεύνησε την αποτελεσματικότητα έξι πιλοτικών, αεριζόμενων τεχνητών υγροβιότοπων υποεπιφανειακής ροής, τεσσάρων οριζόντιας (ΟΡ) και δύο κατακόρυφης (ΚΡ), στην επεξεργασία αραιωμένου (1:8) ΥΑΕ. Τα συστήματα διαφοροποιούνταν ως προς το υπόστρωμα (Ζεόλιθος, LECA, Πλαστικό, Biochar) και την παρουσία βλάστησης (Phragmites australis, Arundo donax).

Η πειραματική διάταξη αποτελούνταν από τις μονάδες: C (Ζεόλιθος/LECA, αφύτευτη), ZL (Ζεόλιθος/LECA, P. Australis, A. Donax), P (Πλαστικό, P. Australis, A. Donax), PB (Πλαστικό/Biochar, P. Australis, A. Donax), L (LECA, P. Australis, A. Donax), LPB (LECA/Πλαστικό/Biochar, P. Australis, A. Donax), οι οποίες ήταν τοποθετημένες στον υπαίθριο χώρο του θερμοκηπίου της Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Η εφαρμογή τεχνητού αερισμού αποδείχθηκε καταλυτική, οδηγώντας σε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά απομάκρυνσης του οργανικού φορτίου (BOD₅>96%, COD>90%) σε όλες τις μονάδες. Ο συνδυασμός Ζεόλιθου/LECA αποδείχθηκε ως ο βέλτιστος συνδυασμός υποστρώματος, επιτυγχάνοντας την καλύτερη απόδοση απομάκρυνσης στην πλειοψηφία των παραμέτρων που αναλύθηκαν εργαστηριακά: COD (~95%), Ολικού Αζώτου (~30%), Ολικού Φωσφόρου (~80%), Χρώματος (~45%), Ολικών Αιωρούμενων Στερεών (TSS ~75%), Ολικών Φαινολών (~90%), BOD5 (~85%). Επιπλέον, μετρήθηκαν οι τιμές του pH (7,5-8) και της ηλεκτρικής αγωγιμότητας EC (~1,8 mS/cm), αλλά και των συγκεντρώσεων των αμμωνιακών NH4+N, των νιτρικών NO3-N και των ορθοφωσφορικών PO43-P ιόντων. Η παρουσία βλάστησης αποδείχθηκε καθοριστική για την απομάκρυνση των αιωρούμενων στερεών (TSS), αλλά ταυτόχρονα αύξησε σημαντικά την αλατότητα (EC), όταν δοκιμάστηκε φόρτιση με μικρότερη αραίωση (1:4).

Συνολικά, η μονάδα C αναδείχθηκε ως η πιο σταθερή και ανθεκτική, ενώ η αντίστοιχη φυτεμένη μονάδα ZL ήταν η πιο ολοκληρωμένη και ισορροπημένη λύση. Τα ευρήματα της μελέτης αποδεικνύουν ότι οι αεριζόμενοι τεχνητοί υγροβιότοποι οριζόντιας ροής με κατάλληλα επιλεγμένα υποστρώματα αποτελούν μια εξαιρετικά αποτελεσματική και αξιόπιστη τεχνολογία για την επεξεργασία των απαιτητικών υγρών αποβλήτων ελαιοτριβείου.

Λέξεις-Κλειδιά: Λύσεις Βασισμένες στη Φύση, Τεχνητοί Υγροβιότοποι, Υγρά Απόβλητα Ελαιοτριβείου (Κατσίγαρος), Οργανικό Φορτίο, Τεχνητός Αερισμός, Ζεόλιθος, Βιοεξανθράκωμα, Απομάκρυνση Ρύπων, Απομάκρυνση Φαινολικών Ενώσεων.

Abstract:

Olive oil production, although a pillar of the Greek economy, generates olive mill wastewater (OMW), which is characterized by high organic load, toxicity, and acidity, making its treatment a significant environmental challenge. This thesis investigated the effectiveness of six pilot-scale, aerated subsurface flow constructed wetlands, four horizontal flow (ΟΡ) and two vertical flow (ΚΡ) systems, in treating diluted (1:8) OMW. The systems differed in substrate composition (Zeolite, LECA, Plastic, Biochar) and in the presence of vegetation (Phragmites australis, Arundo donax).

The experimental setup consisted of six units: 1) C (Zeolite/LECA, unplanted), 2) ZL (Zeolite/LECA, P. australis, A. donax), 3) P (Plastic, P. Australis, A. Donax), 4) PB (Plastic/Biochar, P. Australis, A. Donax), 5) L (LECA, P. Australis, A. Donax), and 6) LPB (LECA/Plastic/Biochar, P. Australis, A. Donax), all located in the outdoor greenhouse area of the School of Chemical and Environmental Engineering, Technical University of Crete.

The application of artificial aeration proved to be catalytic, leading to exceptionally high removal rates of organic load (BOD₅ >96%, COD >90%) across all units. The Zeolite/LECA combination was identified as the optimal substrate configuration, achieving the highest removal efficiencies for most parameters analyzed: COD (~95%), Total Nitrogen (~30%), Total Phosphorus (~80%), Color (~45%), Total Suspended Solids (TSS ~75%), Total Phenols (~90%), and BOD5 (~85%). In addition, pH (7.5–8), electrical conductivity (EC ~1.8 mS/cm), and concentrations of ammonium (NH₄⁺N), nitrate (NO₃⁻N), and orthophosphate (PO₄³⁻P) were measured. The presence of vegetation proved to be crucial for the removal of Total Suspended Solids (TSS), but also led to a significant increase in salinity (EC), particularly when a higher influent concentration (1:4 dilution) was applied.

Overall, the unplanted Zeolite/LECA unit (C) emerged as the most stable and robust, while its planted counterpart (ZL) was the most comprehensive and balanced solution. The findings of this thesis demonstrate that aerated horizontal flow constructed wetlands with appropriately selected substrates constitute a highly effective and reliable technology for the treatment of challenging olive mill wastewater.

Keywords: Nature-Based Solutions, Constructed Wetlands, Olive Mill Wastewater, Organic Load, Artificial Aeration, Zeolite, Biochar, Pollutant Removal, Phenolic Compound Removal.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ ΔΑΝΑΗ

Α.Μ.:2016050105

Ημερομηνία Παρουσίασης:11/02/2026

Ώρα:11:00

Αίθουσα: 

Join Zoom Meeting

https://tuc-gr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09

Meeting ID: 871 8937 4050

Password: 788241

Θέμα ΔE «Βελτιστοποίηση Τεχνητών Υγροβιότοπων για την αφυδάτωση ιλύος αστικών λυμάτων με χρήση πιλοτικών μονάδων»

Title: Optimization of Constructed Wetlands for Municipal Wastewater Sludge Dewatering using Pilot Units»

ΕπιβλέπωνΣτεφανάκης Αλέξανδρος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1.Επίκουρος Καθηγητής: Αλέξανδρος Στεφανάκης (επιβλέπων)

2.Καθηγήτρια: Δανάη Βενιέρη 

3. Αναπληρωτής Καθηγητής: Γιαννής Απόστολος

Περίληψη:

Σκοπός της Διπλωματικής Εργασίας είναι η βελτιστοποίηση της απόδοσης συστημάτων Τεχνητών Υγροβιοτόπων Αφυδάτωσης Ιλύος για την επεξεργασία ενεργού ιλύος. Στα πλαίσια της μελέτης σχεδιάστηκαν 4 πιλοτικές μονάδες ΤΥΑΙ επιφάνειας 0,24 m², οι οποίες λειτούργησαν για ένα διάστημα 6 μηνών πριν την έναρξη της παρούσας έρευνας, όπου συνεχίστηκε η λειτουργία τους για 6 επιπλέον μήνες. Στο διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκε η μελέτη και αξιολόγηση της επίδρασης διαφόρων κατασκευαστικών και λειτουργικών παραμέτρων στο σύστημα του υγροβιότοπου. Το πείραμα έλαβε χώρα στον υπαίθριο χώρο του θερμοκηπίου της Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης. Η βλάστηση που επιλέχθηκε για τις τρεις μονάδες ήταν το κοινό καλάμι Phragmites Australis, ενώ η μονάδα που τοποθετήθηκε εντός του θερμοκηπίου παρέμεινε αφύτευτη. Οι μονάδες περιείχαν υλικά διαφορετικής σύνθεσης και προέλευσης (χαλίκι διαβαθμισμένης κοκκομετρίας, πλαστικό HDPE) και διαφορετικούς ρυθμούς φόρτισης (Sludge Loading Rate SLR70, SLR80, SLR100 kg TS/m²/year) προκειμένου να αξιολογηθεί η επίδραση της κάθε παραμέτρου στο σύστημα.

Εργαστηριακές αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν σε εβδομαδιαία βάση για τον προσδιορισμό των εξής παραμέτρων: Βαρέα Μέταλλα,  ΝΟ3- - Ν, ΝΗ4- Ν, ΤΡ, TS, VS, pH, ηλεκτρική αγωγιμότητα  στην ιλύ εισροής και στο στρώμα υπολειμματικής ιλύος. Στο τέλος του πειράματος έλαβε χώρα η συγκομιδή και ανάλυση της φυτικής βιομάζας ως προς το ΤΝ (Ολικό Άζωτο)  και το ΤΡ (Ολικό φώσφορο) στα καλάμια που επιβίωσαν, καθώς και μια περίοδος ανάπαυσης 4 εβδομάδων προκειμένου να αξιολογηθεί η αφυδάτωση και σταθεροποίηση του συστήματος.

Η αφυδάτωση των συστημάτων ήταν αρκετά καλή με το ποσοστό των ολικών στερεών TS στην υπολειμματική ιλύ να κυμαίνεται στο 17-34% λόγω καλής εξατμισοδιαπνοής και ο όγκος της υπολειμματικής ιλύος μετά την ανάπαυση να παρουσιάζει σημαντική μείωση (83%-92%). Το περιεχόμενο των πτητικών στερεών VS μειώθηκε έως και 63,1%, ενώ το περιεχόμενο του ΝΟ3- - Ν και των ΝΗ4- Ν παρουσίασε αύξηση πράγμα που υποδεικνύει ότι, παρόλο που επικράτησαν αερόβιες συνθήκες (νιτροποίηση), σε μικροπεριοχές του υποστρώματος διατηρήθηκαν αναερόβιες ζώνες που επέτρεψαν τη σταθερή παρουσία αμμωνιακού αζώτου. Η μικρο-ετερογένεια αυτή είναι χαρακτηριστική των Τεχνητών Υγροβιότοπων Αφυδάτωσης Ιλύος και αποτελεί βασικό παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στη σχεδίαση και λειτουργία τέτοιων συστημάτων. Το περιεχόμενο της υπολειμματικής ιλύος σε TP έδειξε αύξηση σε σχέση με την εισροή, με τιμές να κυμαίνονται από 3,79-7,82 g/kgTP, τιμές  υψηλότερες από τη τιμή εισροής με μέσο όρο στα 0,19 g/kg TP. Η συγκέντρωση των Βαρέων Μετάλλων στην ενεργό ιλύ παρουσιάζει πλήρη συμμόρφωση με τα θεσμοθετημένα όρια. Όσον αφορά τη φυτική μάζα, βρέθηκαν ποσότητες ολικού αζώτου στο ρίζωμα του καλαμιού και για τις δυο μονάδες, ενώ μικρότερες ποσότητες φωσφόρου εντοπίστηκαν στο κορμό και στα φύλλα. Το βασικό συμπέρασμα που προέκυψε είναι ότι η χρήση του πλαστικού HDPE ως υλικό υποστρώματος είναι μια καινοτόμος και αποτελεσματική εναλλακτική έναντι άλλων συμβατικών υλικών.

Abstract:

The aim of this thesis is to optimize the performance of Sludge Treatment Reed Beds (STRB) for the treatment of activated sludge. As part of this study, four pilot STRB units were designed, each with a surface area of 0.24 m². These systems operated for a six-month stabilization period prior to the commencement of this research and continued operating for an additional six months during the experimental phase. Throughout this period, the influence of various constructional and operational parameters on wetland performance was evaluated. The experiment was conducted outdoors at the greenhouse facility of the School of Chemical and Environmental Engineering of the Technical University of Crete.Three of the units were planted with Phragmites australis (common reed), while the fourth unit, located inside the greenhouse, remained unplanted. The systems were filled with different substrate materials, including graded gravel and high-density polyethylene (HDPE) plastic media, and subjected to different sludge loading rates (SLR70, SLR80, and SLR100 kg TS/m²/year) in order to assess the impact of each variable on system performance. Weekly laboratory analyses were performed to monitor the following parameters in both the influent sludge and the residual sludge layer: Heavy Metals, NO₃⁻-N, NH₄⁺-N, Total Phosphorus (TP), Total Solids (TS), Volatile Solids (VS), pH, and Electrical Conductivity. At the end of the experimental period, the remaining aboveground biomass was harvested and analyzed for Total Nitrogen (TN) and Total Phosphorus (TP) content, along with a 4-week resting period to assess the dewatering and stabilization of the system.

The dewatering performance was relatively good, with TS content in the residual sludge ranging from 17% to 36%, attributed to efficient evapotranspiration. A reduction of up to 23,1% in VS content was recorded.

Both NO₃⁻-N and NH₄⁺-N concentrations exhibited significant increases, suggesting that while aerobic conditions (nitrification) predominated on average, anaerobic microsites were retained within the substrate matrix, allowing for the persistent presence of ammonium nitrogen. This microscale heterogeneity is characteristic of STRB and represents a key factor to consider in the design and operation of such systems.The TP content in the residual sludge layer increased significantly compared to the influent, with concentrations ranging from 3,87 to 7,82 g/kg TP—substantially higher than the average influent value of 0,19 g/kg TP. Heavy metal concentrations in the activated sludge complied fully with regulatory thresholds. Regarding the plant biomass, considerable amounts of total nitrogen were detected in the rhizomes of Phragmites australis in both vegetated units, while lower phosphorus concentrations were observed in stems and leaves. The main conclusion of this work is that the use of HDPE plastic media as a substrate material constitutes an innovative and effective alternative to conventional filter materials.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Κωνσταντίνος Ιωάννης Μυτιληναίος

Α.Μ.: 2006050009

Ημερομηνία Παρουσίασης: 04/02/2026

Ώρα: 15:00

Αίθουσα: Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης:
https://tuc-gr.zoom.us/j/95669185021?pwd=bFpoJatrcLjbphEracLKTk7GVjTHMP.1

Θέμα ΔE «ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΕΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ & ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΩΝ ΒΙΟΣΤΕΡΕΩΝ»

Title «COMPARATIVE EVALUATION OF PRIMARY AND SECONDARY BIOSOLIDS GASIFICATION»

Επιβλέπων: Πέτρος Γκίκας

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Πέτρος Γκίκας

2 Ιωάννης Γεντεκάκης

3 Δημήτριος Γουρνής

Περίληψη:

Η διαχείριση των βιοστερεών, παραπροϊόντων της επεξεργασίας αστικών λυμάτων, αποτελεί ένα κρίσιμο περιβαλλοντικό και ενεργειακό ζήτημα. Αυτό συμβαίνει τόσο λόγω της συνεχούς αύξησης της παραγόμενης ποσότητας όσο και της επιτακτικής ανάγκης για μείωση του περιβαλλοντικού και ενεργειακού τους αποτυπώματος. Η αεριοποίηση αναδεικνύεται ως μια εναλλακτική και βιώσιμη θερμοχημική μέθοδος για την ενεργειακή τους αξιοποίηση. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου LIFE B2E4sustainable-WWTP, με σκοπό τη συγκριτική αξιολόγηση της αεριοποίησης πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων βιοστερεών ως καύσιμης ύλης, αναζητώντας απαντήσεις στα ερωτήματα σχετικά με την καταλληλότητα και την ενεργειακή αποδοτικότητα κάθε τύπου υλικού. Η πειραματική διαδικασία περιλάμβανε τη μικροκοσκίνιση, την ξήρανση και τη μπρικετοποίηση των βιοστερεών στην πιλοτική μονάδα της Εγκατάστασης Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) Ρεθύμνου, πριν από την τροφοδοσία τους σε αντιδραστήρα αεριοποίησης καθοδικής ροής. Για την αξιολόγηση της διεργασίας, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις θερμοκρασίας και ανάλυση της σύστασης του παραγόμενου αερίου σύνθεσης (synthesis gas, syngas) για τα ενεργειακά του συστατικά (CO, H₂, CH₄). Επιπλέον, υπολογίστηκαν η ανώτερη (Higher Heating Value, HHV) και η κατώτερη (Lower Heating Value, LHV) θερμογόνος δύναμη τόσο των εισερχόμενων βιοστερεών όσο και του παραγόμενου syngas, καθώς και ο βαθμός ενεργειακής απόδοσης (Cold Gas Efficiency, CGE) του συστήματος για κάθε τύπο πρώτης ύλης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα πρωτοβάθμια βιοστερεά παρουσιάζουν υψηλότερο ενεργειακό περιεχόμενο σε σχέση με τα δευτεροβάθμια, με μέση τιμή HHV 23,8 MJ/kg έναντι 18,0 MJ/kg και LHV 22,8 MJ/kg έναντι 17,0 MJ/kg. Αντίστοιχα, το syngas από πρωτοβάθμια βιοστερεά παρουσίασε υψηλότερες μέσες συγκεντρώσεις καυσίμων αερίων (CO 23,2%, H₂ 17,2%, CH₄ 3,7%), σε σχέση με τα δευτεροβάθμια όπου καταγράφηκαν χαμηλότερες τιμές (CO 21,5%, H₂ 14,7%, CH₄ 3,3%). Οι διαφοροποιήσεις αυτές οδήγησαν σε υψηλότερη θερμογόνο δύναμη για τα πρωτοβάθμια βιοστερεά, με HHV syngas μεταξύ 6,55-6,60 MJ/Nm³ και LHV 6,08-6,12 MJ/Nm³, έναντι 5,75-6,01 MJ/Nm³ και 5,35-5,59 MJ/Nm³ για τα δευτεροβάθμια. Η ενεργειακή απόδοση (CGE, βάση LHV) του συστήματος αεριοποίησης κυμάνθηκε μεταξύ 53,3-53,6% για τα πρωτοβάθμια και 63,4-65,8% για τα δευτεροβάθμια βιοστερεά. Και οι δύο τύποι βιοστερεών αποδείχθηκαν κατάλληλοι για αεριοποίηση, με δυνατότητα ανάκτησης ενέργειας. Συνοψίζοντας, η έρευνα δείχνει ότι η επιλογή της πρώτης ύλης είναι καθοριστική για την επιτυχή ενεργειακή αξιοποίηση των βιοστερεών μέσω αεριοποίησης. Τα πρωτοβάθμια βιοστερεά οδηγούν στην παραγωγή καλύτερης ποιότητας syngas, ενώ τα δευτεροβάθμια έχουν καλύτερη συνολική ενεργειακή απόδοση. Η αεριοποίηση των βιοστερεών προσφέρει μια ρεαλιστική λύση για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής διαχείρισης και την ενίσχυση της ενεργειακής αυτάρκειας των μονάδων επεξεργασίας λυμάτων.

Abstract:

The management of biosolids, a by-product of urban wastewater treatment, is a critical environmental and energy issue. This is due both to the continuous increase in the quantity produced and the urgent need to reduce their environmental and energy footprint. Gasification is emerging as an alternative and sustainable thermochemical method for their energy recovery. This thesis was carried out within the framework of the LIFE B2E4sustainable-WWTP project, with the aim of comparatively evaluating the gasification of primary and secondary biosolids as a fuel, seeking answers to questions regarding the suitability and energy efficiency of each type of material. The experimental procedure included micro-sieving, drying and briquetting of biosolids at the pilot facility of the Rethymno Wastewater Treatment Plant (WWTP), before feeding them into a downdraft gasification reactor. To evaluate the process, temperature measurements and analysis of the composition of the produced synthesis gas (syngas) for its energy components (CO, H₂, CH₄) were carried out. In addition, both the higher (HHV) and lower heating values (LHV) of the incoming biosolids and the produced syngas were calculated, as well as the cold gas efficiency (CGE) of the system for each type of feedstock. The results showed that primary biosolids have a higher energy content compared to secondary biosolids, with an average HHV of 23.8 MJ/kg versus 18.0 MJ/kg and LHV of 22.8 MJ/kg versus 17.0 MJ/kg. Similarly, the syngas from primary biosolids presented higher average concentrations of fuel gases (CO 23.2%, H₂ 17.2%, CH₄ 3.7%) compared to the secondary biosolids, which recorded lower values (CO 21.5%, H₂ 14.7%, CH₄ 3.3%). These differences led to a higher heating value for the syngas from primary biosolids, with HHV ranging between 6.55-6.60 MJ/Nm³ and LHV between 6.08-6.12 MJ/Nm³, while for secondary biosolids the corresponding values were 5.75-6.01 MJ/Nm³ and 5.35-5.59 MJ/Nm³, respectively. The energy efficiency (CGE, LHV basis) of the gasification system ranged between 53.3-53.6% for primary biosolids and 63.4-65.8% for secondary biosolids. Both types of biosolids proved suitable for gasification, with the potential for energy recovery. In summary, the study shows that the choice of raw material is critical for the successful energy utilization of biosolids through gasification. Primary biosolids lead to the production of higher-quality syngas, while secondary biosolids achieve better overall energy efficiency. The gasification of biosolids offers a realistic solution for improving environmental management and enhancing the energy self-sufficiency of wastewater treatment plants.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή:Μπογιατζής Διονύσιος

Α.Μ.:2018050018

Ημερομηνία Παρουσίασης:11/2/2026

Ώρα:14:00

https://tuc-gr.zoom.us/j/99102466952?pwd=w9FFEETvdtQvJtUHaOnO3G4nNoTcQv.1

Θέμα ΔE «ΒΙΩΣΙΜΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΝΩΜΗΣ»

Title «SUSTAINABLE MOBILITY IN THE CITY OF CHANIA, BASED ON PUBLIC OPINION RESEARCH»

Επιβλέπων:ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΡΟΖΑΚΗΣ 

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΡΟΖΑΚΗΣ 

2.ΤΡΥΦΩΝ ΔΑΡΑΣ 

3.ΜΙΧΑΗΛ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ 

Περίληψη:

Αυτή η μελέτη διερευνά τη βιώσιμη αστική κινητικότητα στην πόλη των Χανίων. Βασισμένη σε έρευνα 390 συμμετεχόντων, η έρευνα εξετάζει τις συνήθειες, τις αντιλήψεις και την προθυμία των κατοίκων για μεταφορικές μεταφορές και τις προοπτικές υιοθέτησης  βιώσιμων μέσων μεταφοράς όπως η ποδηλασία και οι δημόσιες συγκοινωνίες. Η στατιστική ανάλυση προσδιορίζει δημογραφικούς, χωρικούς και παράγοντες  που επηρεάζουν τις επιλογές κινητικότητας, ενώ οι υπολογισμοί που βασίζονται σε σενάρια που εκτιμούν πιθανές επιπτώσεις στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και την ατμοσφαιρική ρύπανση ( διοξειδίου του άνθρακα (CO₂), μεθανίο (CH₄) ,  υποξείδιο του αζώτου( N₂O) , αιωρούμενα σωματίδια (PM2,5) και οξείδια του αζώτου(ΝΟΧ) ) που προκύπτουν από εναλλακτικές στην χρήση  μηχανοκίνητων οχημάτων. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν εξάρτηση από ιδιωτικά οχήματα, περιορισμένες υποδομές και ανεπαρκή κίνητρα, ωστόσο καταδεικνύουν ισχυρή υπάρχουσα δυναμική για στροφή προς τα μέσα μεταφοράς εάν βελτιωθεί η ασφάλεια και η προσβασιμότητα. Η μελέτη προσφέρει συστάσεις βασισμένες σε στοιχεία για ολοκληρωμένα πλαίσια πολιτικής που συνδυάζουν την ανάπτυξη υποδομών, οικονομικά κίνητρα και παρεμβάσεις συμπεριφοράς για την ενίσχυση της βιώσιμης κινητικότητας και την προώθηση των τοπικών περιβαλλοντικών στόχων σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και εθνικούς κλιματικούς στόχους.

Abstract:

This research examines sustainable urban mobility in Chania, Greece, specifically analysing the Akrotiri–Chania corridor as a case study of suburban-urban mobility dynamics. This research analyses the transport habits, perceptions, and willingness to adopt sustainable modes, such as cycling and public transport, based on a survey of 390 participants. Statistical analysis identifies demographic, spatial, and behavioural factors that influence mobility choices. Scenario-based calculations estimate potential reductions in greenhouse gas emissions (CO₂, CH₄, N₂O and PM2,5 ) resulting from increased cycling usage. The findings indicate a continued dependence on private vehicles, inadequate infrastructure, and a lack of sufficient incentives, while also highlighting significant potential for a shift in transportation modes should safety and accessibility be enhanced. This study presents evidence-based recommendations for integrated policy frameworks that combine infrastructure development, economic incentives, and behavioural interventions to promote sustainable mobility and support local environmental objectives in accordance with European and national climate goals.

Α.Μ.: 2018057494

Ημερομηνία Παρουσίασης: Παρασκευή 23/1/2026,  Ώρα: 15.30

Αίθουσα: Αίθουσα συνεδριάσεων Σχολής Xημ. Mηχ. & Μηχ. Περιβ. Πολυτεχνείου Κρήτης, Κ2Α7.

Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης:

https://tuc-gr.zoom.us/j/91685013117?pwd=N882Uzl3cNm07sY4o57XC2jzGbqicU.1

Meeting ID: 916 8501 3117

Password: 090424

Θέμα Δ.Δ «Νέες τεχνολογίες παρακολούθησης και παρατήρησης της γης, περιβαλλοντική πληροφόρηση και εφαρμογή του περιβαλλοντικού δικαίου»

Title PhD «New monitoring and earth observation technologies, environmental information and environmental law implementation»

Επιβλέπουσα: Ευπραξία Μαριά, Καθηγήτρια Σχολής Xημ. Mηχ. & Μηχ. Περιβ. Πολ. Κρήτης

Επταμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Ευπραξία Μαριά, Καθηγήτρια Σχολής Χημικών Μηχανικών & Μηχανικών Περιβάλλοντος Πολυτεχνείου Κρήτης
2. Ευαγγελία Μήτρου, Καθηγήτρια, Τμήμα Μηχανικών, Πληροφοριακών & Επικοινωνιακών Συστημάτων Πανεπιστημίου Αιγαίου
3. Γεώργιος Μπάλιας, Αν. Καθηγητής, Τμήμα Γεωγραφίας Χαροκόπειου Πανεπιστημίου
4. Απόστολος Βουλγαράκης, Καθηγητής Σχολής Χημικών Μηχανικών & Μηχανικών Περιβάλλοντος Πολυτεχνείου Κρήτης
5. Βασιλική Καραγεώργου, Αν. Καθηγήτρια, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαικών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
6. Αριστείδης Κουτρούλης, Αν.  Καθηγητής Σχολής Χημικών Μηχανικών & Μηχανικών Περιβάλλοντος Πολυτεχνείου Κρήτης
7. Παναγιώτης Παρτσινέβελος, Καθηγητής Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων Πολυτεχνείου Κρήτης

Περίληψη:

(Ελληνικά)

       Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η επίκαιρη έρευνα της σχέσης των νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και παρατήρησης της γης με τους τομείς της περιβαλλοντικής πληροφόρησης και της εφαρμογής του περιβαλλοντικού δικαίου, η έρευνα του νομικού πλαισίου που διέπει τις νέες αυτές τεχνολογίες, ιδίως σε περιπτώσεις συνυπάρξεων και συγκρούσεων δικαιωμάτων καθώς και η έρευνα των δυνατοτήτων ασφαλούς και αποτελεσματικής ενσωμάτωσης της χρήσης των νέων αυτών τεχνολογιών στους ανωτέρω τομείς πριν η ταχύτητα ανάπτυξής τους δημιουργήσει μη αναστρέψιμες καταστάσεις. Μέσα από τη διατριβή επιχειρείται η συστηματοποίηση της γνώσης και η συνολική θεώρηση των νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και παρατήρησης της γης για πρώτη φορά στην ελληνική βιβλιογραφία από τη σκοπιά του δημοσίου περιβαλλοντικού δικαίου, καθώς και η απάντηση σε επιμέρους σημαντικά νομικά ζητήματα που τίθενται στον τομέα αυτό, με απώτερο σκοπό της διατριβής να συμβάλει στη σωστή χρήση των ανωτέρω τεχνολογιών για την αντιμετώπιση των οξυμένων περιβαλλοντικών προβλημάτων και σύγχρονων καταστροφών.

      Έτσι, ενώ οι νέες τεχνολογίες παρακολούθησης και παρατήρησης της γης εισάγονται από τους επιστήμονες των οικείων κλάδων «ως η λύση» για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων, και ιδίως για την αποτελεσματική εφαρμογή του περιβαλλοντικού δικαίου, δημιουργούν ταυτόχρονα και «νέα προβλήματα». Από τη μία επιχειρείται η μείωση του τεράστιου κόστους που προκύπτει από τη μη εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας με τη χρήση των εργαλείων των νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και παρατήρησης της γης, τα οποία κατέχουν εξέχουσα θέση στη διασφάλιση της περιβαλλοντικής συμμόρφωσης, και από την άλλη παρατηρείται διεθνώς αυξημένη ανησυχία σχετικά με τη χρήση των συστημάτων παρακολούθησης και παρατήρησης της γης και τις επιπτώσεις τους στα ατομικά δικαιώματα, με αποτέλεσμα η χρήση τους να μην είναι μέχρι σήμερα απολύτως αποδεκτή από το ευρύ κοινό, το οποίο παραμένει επιφυλακτικό απέναντί τους. Οι ανησυχίες σχετικά με τα προσωπικά δεδομένα και την ιδιωτικότητα καθώς και την υπερβολική παρεμβατικότητα του κράτους, οι οποίες προκύπτουν από τη χρήση των εν λόγω τεχνολογιών είναι εύλογες.

       Όμως, παρά τους φόβους και τις επιφυλάξεις των πολιτών, η χρήση των νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και παρατήρησης της γης, ειδικά για περιβαλλοντικούς σκοπούς είναι απολύτως αναγκαία. Το συμπέρασμα αυτό δεν είναι καθόλου προφανές για έναν νομικό και για αυτό είναι σημαντική η τεκμηρίωσή του μέσα από τη μελέτη.

       Παράλληλα, είναι σημαντική η ανάδειξη της ανάγκης της συνεχούς επικαιροποίησης του σχετικού κανονιστικού πλαισίου λόγω της γένεσης ολοένα και νέων κινδύνων εξαιτίας της διαρκούς ανάπτυξης των σχετικών τεχνολογιών και ιδιαίτερα σε επίπεδο εθνικού δικαίου, λόγω των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής έννομης τάξης αλλά και των ιδιαίτερων περιβαλλοντικών προβλημάτων και μορφολογίας της χώρας μας. Επίσης, αντίστοιχα σημαντική είναι και η ανάδειξη των δυνατοτήτων των νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και παρατήρησης της γης για την ενίσχυση του ρόλου των πολιτών στην περιβαλλοντική διακυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα του ρόλου τους ως δρώντων της πληροφοριακής διακυβέρνησης στον τομέα του περιβάλλοντος, ως το καλύτερο «αντίβαρο» στον όποιο αρνητικό αντίκτυπο οι τεχνολογίες αυτές ενδέχεται να έχουν.

      Πέρα από την ενσωμάτωση δημοκρατικών αρχών κατά τη χρήση των εν λόγω τεχνολογιών, απαραίτητη είναι η πιστή τήρηση της αρχής της αναλογικότητας, ακόμα και σε περιπτώσεις καταστροφών, ενώ στις μελλοντικές προκλήσεις εντάσσονται η διεθνής εναρμόνιση του κανονιστικού πλαισίου της χρήσης των νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και παρατήρησης της γης στον τομέα του περιβάλλοντος, η δρομολόγηση των απαραίτητων παρεμβάσεων στην ευρωπαϊκή και εθνική έννομη τάξη και η επικέντρωση δυνάμεων και δράσεων για την ενημέρωση των πολιτών και της Διοίκησης καθώς και την κατάρτιση των λειτουργών της Δικαιοσύνης στην ορθή χρήση των νέων τεχνολογιών παρακολούθησης και παρατήρησης της γης στον τομέα του περιβάλλοντος.

Abstract:

(Αγγλικά)

     The subject of the present dissertation is the timely examination of the relationship between new monitoring and earth observation technologies and the fields of environmental information and environmental law implementation, the study of the legal framework governing these new technologies-particularly in cases of coexistence and conflicts of rights-as well as the examination of the possibilities for the safe and effective integration of the use of these technologies into the aforementioned fields before the pace of their development gives rise to irreversible situations. Through this dissertation, an attempt is made to systematize knowledge and to provide a comprehensive analysis of new monitoring and earth observation technologies, for the first time in Greek legal scholarship, from the perspective of public environmental law, while also addressing specific significant legal issues that arise in this field, with the ultimate aim of contributing to the proper use of the aforementioned technologies in tackling acute environmental problems and contemporary disasters.

     Thus, while scientists in relevant disciplines introduce new monitoring and earth observation technologies as “the solution” to environmental problems- and to the effective implementation of environmental law-they simultaneously generate “new problems.” On the one hand, the use of tools enabled by new monitoring and earth observation technologies aims to reduce the substantial costs associated with non-enforcement of environmental legislation, as these technologies play a prominent role in environmental compliance assurance. On the other hand, there is growing international concern regarding the use of monitoring and earth observation systems and their impact on individual rights. As a result, their use has not yet been fully accepted by the general public, who remain cautious about them. Concerns about personal data protection, privacy, and excessive state intrusion arising from the use of these technologies are reasonable.

     Nevertheless, despite citizens’ fears and reservations, the use of new monitoring and earth observation technologies- especially for environmental purposes- is absolutely necessary. This conclusion is by no means self-evident for a legal scholar, which is why its substantiation through systematic study is of particular importance.

     At the same time, it is crucial to highlight the need for the continuous updating of the relevant regulatory framework due to the emergence of ever-new risks stemming from the ongoing development of these technologies, particularly at the level of national law, given the specific characteristics of the Greek legal order as well as the country’s distinct environmental challenges and geographical features. Equally important is the examination of the potential of new monitoring and earth observation technologies to strengthen the role of citizens in environmental governance, and more specifically, their role as actors in informational governance in the environmental field, serving as the most effective “counterbalance” to any negative impacts these technologies may entail.

     Beyond incorporating democratic principles in the use of these technologies, strict adherence to the principle of proportionality is essential, even in disasters. Future challenges include the international harmonization of the regulatory framework governing the use of new monitoring and earth observation technologies in the environmental sector, the initiation of necessary interventions at the European and national legal levels, and the concentration of efforts and actions aimed at informing both citizens and public authorities, as well as training members of the judiciary in the proper use of new monitoring and earth observation technologies in the environmental field.

Title: “Assessment of Seveso Directive III in Greece related to industrial accidents.”

Supervisor: APOSTOLOS GIANNIS

Three-member committee:
1. APOSTOLOS GIANNIS
2. ROZAKIS STYLIANOS
3. DIANGELLAKIS NIKOLAOS

Abstract:
This thesis evaluates the implementation of the Seveso III Directive (2012/18/EU) in Greece, focusing on its role in preventing and managing major industrial accidents involving dangerous substances. It examines the national legal framework and selected industrial accidents in Greece in order to identify gaps and weaknesses in its practical application. The study also considers examples from other European countries to indicate possible areas for improvement in industrial safety.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Αφροδίτη Στρατή

Α.Μ.:2014050020

Ημερομηνία Παρουσίασης: 8/1/2026

Ώρα: 11.00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/99235219318?pwd=DlWHip3G4OQzBifZDkA1Te38WJNitE.1

MeetingID: 992 3521 9318
Password: 502564

Θέμα ΔE «Η τύχη των παρθένων και γηρασμένων μικροσφαιριδίων πολυαιθυλενίου(LDPE), χαμηλής πυκνότητας σε εδάφη που καλλιεργούνται ελιές και ντομάτες»

Title «The fate of virgin and aged low density polyethylene micropellets (LDPE) of in soils cultivated with olive oils and tomatos»

Επιβλέπων: καθηγητής Καλογεράκης Νικόλαος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1.ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ)

2.ΑΝ. ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΒΕΝΙΕΡΗ ΔΑΝΑΗ

3.DR. ΣΥΡΑΝΙΔΟΥ ΕΥΔΟΚΙΑ

Περίληψη:

Tα πλαστικά αποτελούν ένα ιδιαίτερα ανθεκτικό υλικό γι’ αυτό και οι εφαρμογές τους είναι ευρείες. Παρά τα πολλά τους πλεονεκτήματα, η ακατάλληλη απόρριψη και διαχείριση των πλαστικών έφερε στην επιφάνεια τις δυσάρεστες επιπτώσεις τους, τόσο στο χερσαίο και υδάτινο περιβάλλον, όσο και στην ανθρώπινη υγεία, καθώς και μια πληθώρα άμεσων και έμμεσων οικολογικών, κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων. Η επίδραση των πλαστικών στα θαλάσσια οικοσυστήματα έχει μελετηθεί περισσότερο απ’ ότι στα χερσαία. Η συγκεκριμένη μελέτη αφορά τα χερσαία οικοσυστήματα και συγκεκριμένα τον τομέα των αγροκαλλιεργειών, όπου το πλαστικό καταλήγει στο έδαφος, μέσω διαφόρων χρήσεών του, όπως  ως γεωύφασμα για τα θερμοκήπια. 

Τα πλαστικά στο περιβάλλον, αποδομούνται σε μικρότερα κομμάτια γνωστά ως μικροπλαστικά (από1 μm έως 5 mm), τα οποία εισέρχονται στο έδαφος, στη θάλασσα και στους οργανισμούς. Τα μικροπλαστικά αποτελούν σοβαρή απειλή και δυνητικό κίνδυνο για το περιβάλλον, λόγω των ιδιοτήτων τους που σχετίζονται με τη μετακίνηση, την γήρανση, την προσρόφηση και την αποδόμησή τους.

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της ικανότητας των μικροοργανισμών, που βρίσκονται τόσο σε εδάφη αγροκαλλιέργειας ελιάς, από την περιοχή της Πολυτεχνειούπολης Κουνουπιδιανών Χανίων όσο και σε εδάφη αγροκαλλιέργειας ντομάτας, από την περιοχή της Φαλάσαρνας Χανίων, να βιοαποδομήσουν μικροσφαιρίδια πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας (LDPE) σε μικρόκοσμους. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η βιοαποδόμηση παρθένων και γηρασμένων LDPE μικροσφαιριδίων. Τα γηρασμένα μικροσφαιρίδια είχαν υποστεί γήρανση μέσω έκθεσής τους σε ηλιακή ακτινοβολία. 

Η διάρκεια του πειράματος ήταν περίπου 6 μήνες. Κατά το διάστημα αυτό, δημιουργήθηκαν μικρόκοσμοι που περιείχαν τον κάθε τύπο εδάφους μαζί με τα μικροπλαστικά και χαλίκι, σε συγκεκριμένες αναλογίες. Έπειτα, οι μικρόκοσμοι διατηρήθηκαν στο θερμοκήπιο, σε ελεγχόμενες συνθήκες και κάθε μήνα γίνονταν στο εργαστήριο, δειγματοληψίες για κάθε τύπο εδάφους: μία για τα παρθένα και μια για τα γηρασμένα μικροσφαιρίδια αντίστοιχα.

Οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν αφορούσαν το βιοφίλμ, όπως η έκτασή του, καθώς και μέτρηση των κυττάρων και μέτρηση των ολικών πρωτεϊνών.

Επίσης, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις βάρους, ώστε να γίνει ο προσδιορισμός και η σύγκριση του βάρους των μικροσφαιριδίων πριν και μετά από την επαφή τους με το χωμάτινο πειραματικό οικοσύστημα.

Επιπλέον, μετρήθηκαν κάποια χαρακτηριστικά του εδάφους, όπως το pH. Τέλος, κρατήθηκαν δείγματα για να γίνει DNA extraction σε μετέπειτα χρόνο. 

Τα αποτελέσματά μου έδειξαν ότι οι μικροοργανισμοί των δύο αγροκαλλιεργειών μπορούν να αναπτυχθούν στην επιφάνεια του πολυαιθυλενίου υψηλής πυκνότητας, τόσο στα παρθένα όσο και στα γηρασμένα μικροσφαιρίδια. Κάθε τύπος χώματος έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά και μπορεί να επηρεάσει με διαφορετικό τρόπο τη βιοαποδόμηση. Ωστόσο, δεν μπορούμε να εξάγουμε κάποια συμπεράσματα ως προς τις μεταβολές των αποτελεσμάτων σε αναλογία με τις τοποθεσίες ούτε σε αναλογία του διαφορετικού τύπου χώματος, καθώς δεν παρατηρήθηκε κάποιο σταθερό μοτίβο.

Abstract:

Plastics are highly durable materials, which explains their extensive use across various applications.  Despite their many advantages, their improper disposal and management have highlighted their adverse effects, both on terrestrial and aquatic environments, as well as on human health, leading to a multitude of direct and indirect ecological, social, and economic problems. The impact of plastics on marine ecosystems has been studied more extensively than on terrestrial ecosystems. This study focused on terrestrial environments, specifically in the aera of agriculture, where plastic is used as a material in geotextiles, greenhouse linings, and other activities, resulting in plastic fragments ending up in the soil.

In the environment, plastics break down into smaller pieces known as microplastics (1 μm - -5 mm). These tiny fragments have been found in the soil, the sea, and the organisms. Microplastics pose a serious hazard and potential risk to the environment due to their migration, transformation, adsorption, and degradation properties.

The purpose of this thesis is to study the fate of low-density polyethylene (LDPE) microbeads in two different types of agricultural soil, one has been collected the area of the Polytechnic Campus of Kounoupidiana in Chania, and it was planted with olives, and the other has been collected from the area of Falassarna in Chania, planted with tomatoes.

Specifically, the biodegradation of virgin and aged was studied. Aged microbeads had undergone aging through exposure to solar radiation.

The duration of the experiment was approximately 6 months. Microcosms containing the two types of soil, the microplastics, and the gravel in specific ratios were created. Then, the microcosms were kept in a greenhouse under controlled conditions, and every month, samples were taken in the laboratory for analysis.

The measurements that were carried out concerned the biofim, such as its surface area, as well as the measurement of the cells and total proteins.

In addition, weight measurements were performed in order to determine and compare the weight of the microspheres before and after their contact with the experimental ecosystem.

Furthermore, certain soil characteristics were measured, such as pH. Finally, samples were kept for DNA extraction at a later stage.

My results showed that microorganisms from both crops can grow on the surface of high-density polyethylene, both on virgin and aged microspheres. Each type of soil has different characteristics and can affect biodegradation in different ways. However, we cannot draw any conclusions regarding changes in results in relation to location or soil type, as no consistent pattern was observed.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: ΜΠΑΡΚΑΛΑΚΗ ΜΑΡΙΑ

Α.Μ.:  2020050053

Ημερομηνία Παρουσίασης:  11/12/2025

Ώρα: 16:00

Αίθουσα:  https://tuc-gr.zoom.us/j/97133720896?pwd=6jQaY0n2PwNkbuVInsbamyaOK5Hfp8.1

Θέμα ΔE «Μοντελοποίηση υδρολογίας της λεκάνης απορροής Κουτσουλίδη και της εκτροπής του ποταμού Πλατύ της Μεσσαράς»

Title «Hydrologic Modeling of Koutsoulidis Basin and the Diversion of Platys River in Messara»

Επιβλέπων: Νικολαΐδης Νικόλαος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Καρατζάς Γεώργιος
2. Παρανυχιανάκης Νικόλαος
3. Λίλλη Μαρία

Περίληψη:

Η περιοχή μελέτης της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η λεκάνη απορροής του φράγματος Φανερωμένης και του ποταμού Πλατύ. Οι συγκεκριμένες υδρολογικές λεκάνες βρίσκονται στο νησί της Κρήτης και συγκεκριμένα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσαράς, στον Νομό Ηρακλείου. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η περιοχή είναι η ανεπάρκεια διαθέσιμων υδατικών πόρων, η οποία αναμένεται να επιδεινωθεί λόγω της αυξημένης ζήτησης νερού για άρδευση και ύδρευση τα επόμενα έτη. Στο κύριο μέρος της εργασίας παρουσιάζονται τα μετεωρολογικά, γεωλογικά και υδρογεωλογικά χαρακτηριστικά της περιοχής μελέτης, καθώς και τα υδρολογικά μοντέλα που αξιοποιήθηκαν. Για τον προσδιορισμό της διαθεσιμότητας των υδάτινων πόρων εφαρμόστηκε το υδρολογικό μοντέλο SWAT, ενώ η προσομοίωση της λειτουργίας του φράγματος πραγματοποιήθηκε στο περιβάλλον του Excel, με σκοπό την αξιολόγηση σεναρίων που αφορούν την άντληση για άρδευση από το φράγμα Φανερωμένης και την εκτροπή υδάτων από τον ποταμό Πλατύ προς το φράγμα, ώστε να αντιμετωπιστεί η υφιστάμενη ανεπάρκεια.Τα διαθέσιμα υδρολογικά δεδομένα παροχής για τον ποταμό Πλατύ αφορούν την περίοδο 1968 – 2001, ενώ για το φράγμα Φανερωμένης την περίοδο 1968 – 1997. Στο κεφάλαιο της μεθοδολογίας περιγράφονται αναλυτικά τα βήματα που ακολουθήθηκαν για τη δόμηση του μοντέλου, τη διαδικασία προσομοίωσης, τον υπολογισμό των στατιστικών δεικτών αποτελεσματικότητας, καθώς και η εφαρμογή των σεναρίων εκτροπής και άντλησης.Τα αποτελέσματα των στατιστικών δεικτών έδειξαν ότι το μοντέλο SWAT είναι αξιόπιστο για τη μοντελοποίηση των λεκανών απορροής της Μεσσαράς. Παράλληλα, το μοντέλο λειτουργίας του φράγματος κατέδειξε ότι η αύξηση της άντλησης κατά 2 MCM αλλά και κατά 5MCM ετησίως σε συνδυασμό με εκτροπή 15 MCM νερού από τον Πλατύ το ποσοστό αστοχίας μειώθηκε περίπου κατά 18%, ενώ η αύξηση της άντλησης κατά 10 MCM με την ίδια ποσότητα εκτροπής οδηγεί σε αύξηση κατά 2.5% ετησίως.

Abstract:

The study area of the present thesis is the watershed of the Faneromeni Dam and the Platy River. These specific hydrological basins are located on the island of Crete and, more precisely, in the wider region of Messara, in the prefecture of Heraklion. One of the most significant problems faced by the area is the insufficiency of available water resources, which is expected to worsen due to the increasing demand for irrigation and water supply in the coming years. In the main part of the thesis, the meteorological, geological, and hydrogeological characteristics of the study area are presented, along with the hydrological models that were utilized. To determine the availability of water resources, the SWAT hydrological model was applied, while the simulation of the dam’s operation was carried out in an Excel environment, with the aim of evaluating scenarios concerning water abstraction for irrigation from the Faneromeni Dam and the diversion of water from the Platy River to the dam, in order to address the existing insufficiency. The available hydrological discharge data for the Platy River cover the period 1968–2001, while for the Faneromeni Dam they cover the period 1968–1997. In the methodology chapter, the steps followed for model construction, the simulation process, the calculation of statistical performance indices, as well as the implementation of diversion and pumping scenarios, are described in detail. The results of the statistical indices showed that the SWAT model is reliable for modeling the watersheds of the Messara region. At the same time, the dam operation model indicated that increasing pumping by 2 MCM and 5 MCM per year, combined with a diversion of 15 MCM of water from the Platy River, reduced the failure rate by approximately 18%. However, increasing pumping by 10 MCM with the same diversion amount leads to an annual increase of about 2.5%.

Α.Μ: 2020057529

Ημερομηνία Παρουσίασης: 12/12/2025

Ώρα: 2:00 μ.μ.

Zoom link:  https://tuc-gr.zoom.us/j/96848543974?pwd=ZDd3UkM3YUI5bGttSXpMVmUvcit4dz09

Θέμα Δ.Δ «Καταλυτικές διεργασίες ξηρής αναμόρφωσης του CH4 και εμπλουτισμός του αερίου

σύνθεσης σε H2 μέσω της αντίδρασης μετατόπισης του CO με υδρατμό»

Title PhD «Catalytic processes of dry CH4 reforming and enrichment of syngas in H2 via the water-

gas shift reaction»

Επιβλέπων: Παναγιωτοπούλου Παρασκευή, Αναπλ. Καθηγήτρια, Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης

Επταμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Παναγιωτοπούλου Παρασκευή, Αναπλ. Καθηγήτρια, Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης  

2. Γεντεκάκης Ιωάννης, Καθηγητής, Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης  

3. Γιαννής Απόστολος, Αναπλ. Καθηγητής, Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης  

4. Κονταρίδης Δημήτριος, Καθηγητής, Τμήμα Χημικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών  

5. Γουρνής Δημήτριος, Καθηγητής, Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης  

6. Πεταλά Αθανασία, Επίκ. Καθηγήτρια, Τμήμα Περιβάλλοντος, Ιόνιο Πανεπιστήμιο
    
7. Κυριακού Γεώργιος, Καθηγητής, Τμήμα Χημικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών

Περίληψη:

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζεται η ανάπτυξη και η βελτιστοποίηση υποστηριγμένων μεταλλικών καταλυτών για τις αντιδράσεις ξηρής αναμόρφωσης του μεθανίου (Dry Methane Reforming, DRM) και μετατόπισης του CO με υδρατμό (Water-Gas Shift, WGS). Για τον σκοπό αυτόν, η έρευνα επικεντρώθηκε στη συστηματική μελέτη κρίσιμων παράμετρων που επηρεάζουν τη συμπεριφορά καταλυτών για τις δύο αυτές διεργασίες. Για την αντίδραση DRM, μελετήθηκε η επίδραση της φύσης του μετάλλου (Ru, Rh, Ir, Pt, Ni, Re), του φορέα (Al2O3, TiO2, ZrO2, YSZ, La2O3), της χρήσης μεικτών οξειδίων ως φορέων (x%MxOy-Al2O3, M: Ti, Y, Zr, La, Sm, Ce, Nd, Gd), της τροποποίησης των καταλυτών με τη προσθήκη δεύτερου μετάλλου (Ni-Rh), καθώς και διαφόρων λειτουργικών παραμέτρων (GHSV, λόγος CH4/CO2, χρόνος αντίδρασης) στην καταλυτική συμπεριφορά. Για την αντίδραση WGS, διερευνήθηκε η επίδραση της φύσης (Al₂O₃, ZrO₂, CeO₂, GDC) και της μορφολογίας του φορέα (νανοράβδοι, ακανόνιστα νανοσωματίδια) υποστηριγμένων καταλυτών Pt, καθώς και της προσθήκης κατάλληλων προωθητών (Na, K, Li, Cs) στην καταλυτική συμπεριφορά. Οι καταλύτες που παρασκευάστηκαν χαρακτηρίστηκαν με διάφορες τεχνικές, όπως φυσική ρόφηση αζώτου (μέθοδος BET), περίθλαση ακτίνων Χ (XRD), εκλεκτική χημειορόφηση με H₂, θερμοπρογραμματιζόμενη αναγωγή με υδρογόνο (H₂-TPR), θερμοπρογραμματιζόμενη οξείδωση (TPO), θερμοπρογραμματιζόμενη εκρόφηση CO2 (CO2-TPD) και ηλεκτρονική μικροσκοπία διέλευσης και σάρωσης (TEM, SEM), με στόχο τη συσχέτιση των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών τους με την καταλυτική τους συμπεριφορά. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε μηχανιστική μελέτη των αντιδράσεων DRM και WGS κυρίως με τη τεχνική της υπέρυθρης φασματοσκοπίας (in-situ DRIFTS) και, σε μικρότερο βαθμό, με τη τεχνική της φασματομετρίας μάζας (MS), επιτρέποντας τον προσδιορισμό (α) της φύσης και του πληθυσμού των ενδιάμεσων ειδών που σχηματίζονται υπό συνθήκες αντίδρασης και τη συσχέτιση τους με τα προϊόντα που σχηματίζονται στην αέρια φάση, και (β) των στοιχειωδών βημάτων που συνιστούν το μηχανισμό της κάθε αντίδρασης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η καταλυτική συμπεριφορά για την αντίδραση DRM επηρεάζεται σημαντικά τόσο από τη φύση του μετάλλου όσο και από τη φύση του φορέα. Βέλτιστη συμπεριφορά παρουσίασαν οι καταλύτες Rh και Ru που είναι υποστηριγμένοι σε φορείς YSZ ή ZrO2, οι οποίοι, εκτός από υψηλές μετατροπές CH4 και CO2,  οδήγησαν σε λόγους H2/CO που προσεγγίζουν τη μονάδα σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 700 oC. Πειράματα σταθερότητας που πραγματοποιήθηκαν σε καταλύτες 0.5%Rh/ZrO₂,  0.5%Ru/ZrO₂, 1%Rh/Al₂O₃ και 1%Ru/Al₂O₃ υπό συνθήκες DRM έδειξαν ότι η συμπεριφορά τον καταλυτών με το χρόνο αντίδρασης εξαρτάται από το συνδυασμό μετάλλου-φορέα που χρησιμοποιείται. Βρέθηκε ότι ο καταλυτης Rh παρουσίασε εξαιρετική σταθερότητα για 30 ώρες αντίδρασης, σε αντίθεση με τον καταλύτη Ru/ZrO₂, ο οποίος απενεργοποιήθηκε ελαφρώς. Από την άλλη πλευρά, ο καταλύτης 1%Rh/Al₂O₃ παρουσίασε μικρή απενεργοποίηση μετά από 30 ώρες αντίδρασης, ενώ ο καταλύτης 1%Ru/Al₂O₃ εμφάνισε προοδευτική και σημαντική απενεργοποίηση μετά από 40 ώρες αντίδρασης, η οποία βρέθηκε ότι οφείλεται κυρίως σε θερμική συσσωμάτωση και σε μικρότερο βαθμό στην εναπόθεση άνθρακα. Η συσσωμάτωση των σωματιδίων του Ru όταν διασπείρεται σε φορέα Al2O3 φαίνεται ότι ενισχύεται από την παρουσία ειδών RuOx τα οποία αδυνατούν να αναχθούν σε Ru0 υπό συνθήκες DRM, όπως συμβαίνει στη περίπτωση που το Ru διασπείρεται σε φορέα ZrO2. Η επίδραση των λειτουργικών παραμέτρων στην καταλυτική συμπεριφορά για την αντίδραση DRM εξετάστηκε σε καταλύτες 1%Rh/Al₂O₃ και 1%Ru/Al₂O₃ για τους οποίους βρέθηκε ότι αύξηση του λόγου CH₄/CO₂ οδηγεί σε μείωση της μετατροπής του CH₄, αύξηση της μετατροπής του CO₂ και αύξηση του παραγόμενου λόγου H₂/CO. Η μείωση του GHSV οδήγησε σε υψηλότερες μετατροπές αντιδρώντων και για τους δύο καταλύτες, ενώ η επίδρασή της στον λόγο H₂/CO ήταν περιορισμένη. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων in-situ DRIFTS που πραγματοποιήθηκαν σε καταλύτες 1%Μ/Al2O3 (M: Rh, Ru, Ni, Re), 0.5%Rh/ZrO₂ και 0.5%Ru/ZrO₂ έδειξαν ότι η αντίδραση DRM προχωρά μέσω ενός διλειτουργικού μηχανισμού βάσει του οποίου το CH₄ ροφάται διασπαστικά σε μεταλλικές θέσεις, οδηγώντας στο σχηματισμό ροφημένων ατόμων υδρογόνου και ενδιάμεσων ειδών CHₓ. Μέρος των ατόμων υδρογόνου διαχέεται στην επιφάνεια του φορέα, όπου αλληλεπιδρά με το ροφημένο CO2 παράγοντας φορμικά είδη, ενώ τα υπόλοιπα άτομα υδρογόνου επανασυνδέονται παράγοντας H2 στην αέρια φάση. Τα είδη CHx αλληλεπιδρούν με τις υδροξυλομάδες του φορέα, παράγοντας, επίσης, φορμικά είδη, τα οποία τελικά διασπώνται σε CO ροφημένο στην επιφάνεια του μετάλλου. Εκτός από τη παραγωγή φορμικών ειδών, το CO₂, το οποίο ενεργοποιείται κυρίως στην επιφάνεια του φορέα, είναι, επίσης, υπεύθυνο για το σχηματισμό ανθρακικών ειδών, τα οποία στη συνέχεια διασπώνται συμβάλλοντας στον πληθυσμό των ροφημένων ειδών CO που τελικά εκροφώνονται στην αέρια φάση. Μέρος του παραγόμενου CO μπορεί επίσης να προέρχεται από τη διάσπαση του CO2 σε θερμοκρασίες άνω των 450 °C. 

Η προσθήκη μεταλλικών οξειδίων TiO₂, Y₂O₃, ZrO₂, La₂O₃, CeO₂, Nd₂O₃ και Gd₂O₃ στον φορέα Al₂O₃ οδήγησε σε σημαντική αύξηση των συχνοτήτων αναστροφής των μετατροπών του CH4 (TOFCH4) και του CO2 (TOFCO2) υποστηριγμένων καταλυτών Rh (0.5 wt.%) για την αντίδραση DRM με τρόπο που εξαρτάται από τη φύση και τη φόρτιση του πρόσθετου μεταλλικού οξειδίου. Βέλτιστη συμπεριφορά εμφάνισαν οι καταλύτες 0.5%Rh/10%La₂O₃-Al₂O₃ και 0.5%Rh/10%TiO2-Al₂O₃, για τους οποίους οι τιμές των TOFCH4 και TOFCO2 ήταν περίπου 3 και 4 φορές, αντίστοιχα, μεγαλύτερες σε σχέση με τις τιμές που μετρήθηκαν για τον καταλύτη 0.5%Rh/Al₂O₃. Η βελτίωση αυτή της καταλυτικής ενεργότητας οφείλεται σε ενίσχυση της αναγωγιμότητας των ειδών RhOx που προκαλεί η προσθήκη MxOy, η οποία φαίνεται ότι διευκολύνει την ενεργοποίηση του CH₄ στην επιφάνεια του Rh, μέσω τροποποίησης των ηλεκτρονιακών ιδιοτήτων των μεταλλικών νανοσωματιδίων Rh. Παράλληλα, η αναγωγιμότητα των σωματιδίων MxOy που βρίσκονται σε στενή επαφή με το Rh, φαίνεται, επίσης, ότι επηρεάζει την καταλυτική ενεργότητα η οποία βελτιστοποιείται για τους καταλύτες που παρουσιάζουν ενδιάμεση αναγωγιμότητα των ειδών αυτών. Πειράματα in-situ DRIFTS που διεξήχθησαν σε καταλύτες 0.5%Rh/Χ%La₂O₃-Al₂O₃  (X=0-20 wt.%) έδειξαν ότι ο σχετικός πληθυσμός των φορμικών ειδών στην επιφάνεια των καταλυτών που περιέχουν La₂O₃, τα οποία θεωρούνται δραστικά ενδιάμεσα είδη για την αντίδραση DRM, είναι υψηλότερος σε σύγκριση με εκείνον του καταλύτη 0.5%Rh/Al₂O₃.  Αυτό αποδόθηκε στην υψηλότερη αναγωγιμότητα που επιτυγχάνεται με την παρουσία του La₂O₃ στην επιφάνεια του Al₂O₃, η οποία φαίνεται ότι ενισχύει τόσο τη ρόφηση/ενεργοποίηση του CH₄ στην επιφάνεια του Rh, η οποία αποτελεί το πρωταρχικό βήμα για το σχηματισμό των φορμικών ειδών, όσο και τα περαιτέρω στοιχειώδη βήματα που διέπουν τον μηχανισμό που ακολουθεί ο σχηματισμός τους. 

Η μελέτη της αντίδρασης DRM σε υποστηριγμένους καταλύτες Ni (5 wt.%) έδειξε ότι η προσθήκη La₂O₃ στους φορείς Al₂O3 και ZrO₂ οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της καταλυτικής συμπεριφοράς. Για καταλύτες Ni/X%La₂O₃-Al₂O₃ (Χ: 0-100 wt.%), η ενεργότητα επηρεάζεται σημαντικά από την περιεκτικότητα του La₂O₃ και βελτιστοποιείται για τον καταλύτη που περιέχει 20 wt.% La₂O₃, ο οποίος χαρακτηρίζεται από μέτρια επιφανειακή βασικότητα. Η μερική αντικατάσταση του Ni με μικρή ποσότητα (0.1 wt.%) Rh στον βέλτιστο καταλύτη Ni/20%La₂O₃-Al₂O₃ οδήγησε σε περαιτέρω αύξηση της μετατροπής των CH₄ και CO₂, υψηλότερο λόγο H₂/CO, βελτιωμένη καταλυτική σταθερότητα καθώς και περιορισμό της εναπόθεσης άνθρακα στην καταλυτική επιφάνεια. Η μηχανιστική μελέτη που πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό των τεχνικών υπέρυθρης φασματοσκοπίας και φασματομετρίας μάζας έδειξε ότι η παρουσία του Rh δεν διαφοροποιεί το μηχανιστικό μονοπάτι της αντίδρασης DRM παρά μόνο βελτιώνει τη δραστικότητα των αντιδρώντων και των ενδιαμέσων ειδών οδηγώντας τελικά σε αύξηση της καταλυτικής ενεργότητας, πιθανόν λόγω αύξησης της διασποράς της μεταλλικής φάσης και βελτιστοποίησης της επιφανειακής βασικότητας του φορέα.

Τα αποτελέσματα από τη μελέτη της αντίδρασης WGS έδειξαν ότι η καταλυτική συμπεριφορά υποστηριγμένων καταλυτών Pt (0.5 wt.%) εξαρτάται τόσο από τη φύση όσο και από τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του φορέα. Υψηλότερη ενεργότητα παρουσίασαν οι καταλύτες Pt που είναι υποστηριγμένοι σε φορείς CeO₂ και κυρίως Gd2O3-CeO2 (GDC) με μορφολογία νανοράβδων (nanorods, NRs) σε σχέση με μορφολογία ακανόνιστων νανοσωματιδίων (irregularly faceted nanoparticles, IRFP). Ο καταλύτης Pt/GDCNRs εμφάνισε ιδιαίτερα υψηλή ενεργότητα, συγκρίσιμη με εκείνη κορυφαίων καταλυτών Pt χαμηλής φόρτισης που αναφέρονται στη διεθνή βιβλιογραφία, καθώς και ικανοποιητική σταθερότητα και αντοχή στη θερμική γήρανση υπό οξειδωτικές συνθήκες. Μελέτες in-situ DRIFTS που πραγματοποιήθηκαν υπό συνθήκες αντίδρασης έδειξαν ότι οι ενεργές θέσεις για την ενεργοποίηση και την μετατροπή του CO σε CO₂ και H₂ είναι οι κρυσταλλίτες Pt που βρίσκονται σε επαφή με ιόντα Ce³⁺. Η δημιουργία αυτών των ενεργών θέσεων ευνοείται από την αυξημένη αναγωγιμότητα των φορέων GDC και CeO₂ με δομή νανοράβδων, η οποία διευκολύνει την αναγωγή του CeΟ2 από το ροφημένο CO υπό συνθήκες αντίδρασης WGS, είτε άμεσα με την οξείδωση του CO (μηχανισμός οξειδοαναγωγής) είτε έμμεσα συμμετέχοντας στον σχηματισμό δραστικών υδροξυλομάδων (συνδυαστικός μηχανισμός).

Η προσθήκη μικρής ποσότητας αλκαλίων (Na, Li, K, Cs) σε καταλύτες Pt (0.5 wt.%) υποστηριγμένους σε Al₂O₃ και ZrO₂ βρέθηκε ότι δεν επηρεάζει τη καταλυτική συμπεριφορά για την αντίδραση WGS. Αντιθέτως, η προσθήκη αλκαλίων στο φορέα CeO₂ οδηγεί σε όλες τις περιπτώσεις σε αύξηση της μετατροπής του CO, με τους καταλύτες Pt/0.06%Na-CeO2 και Pt/0.34%Cs-CeO2 να παρουσιάζουν καλύτερη συμπεριφορά και εξαιρετική σταθερότητα για 30 ώρες αντίδρασης. Για τον ενισχυμένο με Na καταλύτη βρέθηκε ότι η μετατροπή του CO βελτιστοποιείται για ενδιάμεση περιεκτικότητα Na, η οποία αντιστοιχεί σε αναλογία Na:Pt = 1:1. Πειράματα Η2-TPR και in-situ DRIFTS έδειξαν ότι η προσθήκη αλκαλίων σε καταλύτες Pt/CeO₂ ευνοεί τη μερική αναγωγή του Ce⁴⁺ σε Ce³⁺, οδηγώντας στη δημιουργία ενεργών θέσεων Pt–Ce³⁺ στην διεπιφάνεια μετάλλου-φορέα επιβεβαιώνοντας ότι οι θέσεις αυτές αποτελούν τις καταλυτικά ενεργές θέσεις για την αντίδραση WGS.

Τα αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής φανερώνουν ότι η απόδοση των αντιδράσεων DRM και WGS, δύο διεργασιών εξαιρετικού ενδιαφέροντος για τις τεχνολογίες παραγωγής Η2 και κυψελών καυσίμου, μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά με την κατάλληλη επιλογή μετάλλου-φορέα και λειτουργικών συνθηκών αντίδρασης, συμβάλοντας στην ενσωμάτωση της ενέργειας που παράγεται από Η2 στις μεθόδους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και στην παγκόσμια προσπάθεια μετασχηματισμού του ενεργειακού τομέα.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Γκιώνη Βασιλική

Α.Μ.: 2015050038

Ημερομηνία Παρουσίασης: 10/12/2025

Ώρα: 4:00-5:00 μμ

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/92082305453?pwd=QH9ueAdwbhriuuoHdIbuaa9K5au1oD.1

Θέμα ΔE «ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΑΕΡΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ ΑΠΟ ΕΔΑΦΗ ΣΕ ΑΠΟΚΡΗΣΗ ΣΕ ΚΥΚΛΟΥΣ ΞΗΡΑΝΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΡΟΧΗΣ»

Title « EMISSIONS OF GREENHOUSE GASSES FROM SOILS IN RESPONSE TO DRYING AND REWETTING CYCLES »

Επιβλέπων: Νικόλαος Παρανυχιανάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Νικόλαος Παρανυχιανάκης

2 Γιώργος Καρατζάς, Καθ

3  Νίκος Νικολαΐδης, Καθ

Περίληψη:

Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνάται η σύνθεση και η παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου (CO2, N2O, NH3) που προέρχονται από εδάφη υπό την επίδραση των κύκλων υγρασίας. Η μελέτη διερευνά, πώς οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η οργανική ύλη των εδαφών συμβάλλουν στην απελευθέρωση αερίων που επηρεάζουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει την ανάλυση των αντιδράσεων των νιτρικών (NO3- - N) και αμμωνιακών (NH4+ - N) ιόντων σε έξι (6) διαφορετικά γεωργικά εδάφη καθώς και σε διάφορα επίπεδα υγρασίας  με τα πρωτόκολλα OSU με βάση το σαλικυλικό και το βανάντιουμ σε κάθε περίπτωση συναρτήσει του χρόνου. Επίσης λόγω της έμφασης στην κατανόηση της δυναμικής των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και συγκεκριμένα των, CO2, N2O και NH3 χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος chamber (Gasmet 4015) για την ποσοτικοποίηση των αερίων του θερμοκηπίου συναρτήσει του χρόνου. Τα ευρήματα αποσκοπούν στην παροχή πολύτιμων γνώσεων σχετικά με τις πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των συνθηκών του εδάφους και της παραγωγής αερίων του θερμοκηπίου, συμβάλλοντας στην κατανόηση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και των γεωργικών πρακτικών. Με βάση τη βιβλιογραφία δεν ανέρχεται ένα και μοναδικό συμπέρασμα αλλά αντιθέτως μπορεί να υπάρχουν διάφορα συμπεράσματα ανάλογα με την κατάσταση του εδάφους. Τέλος, το αν η παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου επηρεάζει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον μετά την επαναδιαβροχή του εδάφους πάλι δεν συγκεκριμενοποιείται αφού οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν το αποτέλεσμα είναι αρκετοί αλλά παρ’ όλα  αυτά τα ευρήματα και η συζήτηση δεν παύουν να είναι ενδιαφέροντα για τη διεθνή βιβλιογραφία. Ενδεικτικά τα αποτελέσματα των GHG είναι, για CO2 έως 1301 kgha*d, για NH3 έως 0,3 kgha*d και για N2O έως 13,3 kgha*d.

Abstract:

This master’s thesis investigates the composition and production of greenhouse gases (CO₂, N₂O, NH₃) emitted from soils subjected to wetting–drying cycles. The study examines how environmental factors and soil organic matter contribute to the release of gases that intensify the greenhouse effect.

The methodology includes the analysis of the reactions of nitrate (NO₃⁻-N) and ammonium (NH₄⁺-N) ions in six different agricultural soils under a range of moisture levels, using OSU protocols based on the salicylate and vanadium methods, with measurements taken over time. To capture the dynamics of greenhouse-gas emissions—specifically CO₂, N₂O and NH₃, the chamber technique (Gasmet 4015) was employed to quantify these gases as a function of time.

The findings provide valuable insight into the complex interactions between soil conditions and greenhouse-gas production, informing environmental sustainability and agricultural practice. According to the literature, no single, universal conclusion can be drawn; rather, outcomes vary with soil condition. Similarly, whether greenhouse-gas production causes irreversible environmental impacts after soil re-wetting remains unclear, as multiple factors can affect the result. Nevertheless, the data and discussion are of considerable interest to the international research community.

Indicative fluxes measured were up to 1301 kg ha⁻¹ day⁻¹ for CO₂, 0.3 kg ha⁻¹ day⁻¹ for NH₃, and 13.3 kg ha⁻¹ day⁻¹ for N₂O.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Γκιώνη Βασιλική

Α.Μ.: 2015050038

Ημερομηνία Παρουσίασης: 10/12/2025

Ώρα: 4:00-5:00 μμ

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/92082305453?pwd=QH9ueAdwbhriuuoHdIbuaa9K5au1oD.1

Θέμα ΔE «ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΑΕΡΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ ΑΠΟ ΕΔΑΦΗ ΣΕ ΑΠΟΚΡΗΣΗ ΣΕ ΚΥΚΛΟΥΣ ΞΗΡΑΝΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΡΟΧΗΣ»

Title « EMISSIONS OF GREENHOUSE GASSES FROM SOILS IN RESPONSE TO DRYING AND REWETTING CYCLES »

Επιβλέπων: Νικόλαος Παρανυχιανάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Νικόλαος Παρανυχιανάκης

2 Γιώργος Καρατζάς, Καθ

3  Νίκος Νικολαΐδης, Καθ

Περίληψη:

Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνάται η σύνθεση και η παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου (CO2, N2O, NH3) που προέρχονται από εδάφη υπό την επίδραση των κύκλων υγρασίας. Η μελέτη διερευνά, πώς οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η οργανική ύλη των εδαφών συμβάλλουν στην απελευθέρωση αερίων που επηρεάζουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει την ανάλυση των αντιδράσεων των νιτρικών (NO3- - N) και αμμωνιακών (NH4+ - N) ιόντων σε έξι (6) διαφορετικά γεωργικά εδάφη καθώς και σε διάφορα επίπεδα υγρασίας  με τα πρωτόκολλα OSU με βάση το σαλικυλικό και το βανάντιουμ σε κάθε περίπτωση συναρτήσει του χρόνου. Επίσης λόγω της έμφασης στην κατανόηση της δυναμικής των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και συγκεκριμένα των, CO2, N2O και NH3 χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος chamber (Gasmet 4015) για την ποσοτικοποίηση των αερίων του θερμοκηπίου συναρτήσει του χρόνου. Τα ευρήματα αποσκοπούν στην παροχή πολύτιμων γνώσεων σχετικά με τις πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των συνθηκών του εδάφους και της παραγωγής αερίων του θερμοκηπίου, συμβάλλοντας στην κατανόηση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και των γεωργικών πρακτικών. Με βάση τη βιβλιογραφία δεν ανέρχεται ένα και μοναδικό συμπέρασμα αλλά αντιθέτως μπορεί να υπάρχουν διάφορα συμπεράσματα ανάλογα με την κατάσταση του εδάφους. Τέλος, το αν η παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου επηρεάζει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον μετά την επαναδιαβροχή του εδάφους πάλι δεν συγκεκριμενοποιείται αφού οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν το αποτέλεσμα είναι αρκετοί αλλά παρ’ όλα  αυτά τα ευρήματα και η συζήτηση δεν παύουν να είναι ενδιαφέροντα για τη διεθνή βιβλιογραφία. Ενδεικτικά τα αποτελέσματα των GHG είναι, για CO2 έως 1301 kgha*d, για NH3 έως 0,3 kgha*d και για N2O έως 13,3 kgha*d.

Abstract:

This master’s thesis investigates the composition and production of greenhouse gases (CO₂, N₂O, NH₃) emitted from soils subjected to wetting–drying cycles. The study examines how environmental factors and soil organic matter contribute to the release of gases that intensify the greenhouse effect.

The methodology includes the analysis of the reactions of nitrate (NO₃⁻-N) and ammonium (NH₄⁺-N) ions in six different agricultural soils under a range of moisture levels, using OSU protocols based on the salicylate and vanadium methods, with measurements taken over time. To capture the dynamics of greenhouse-gas emissions—specifically CO₂, N₂O and NH₃, the chamber technique (Gasmet 4015) was employed to quantify these gases as a function of time.

The findings provide valuable insight into the complex interactions between soil conditions and greenhouse-gas production, informing environmental sustainability and agricultural practice. According to the literature, no single, universal conclusion can be drawn; rather, outcomes vary with soil condition. Similarly, whether greenhouse-gas production causes irreversible environmental impacts after soil re-wetting remains unclear, as multiple factors can affect the result. Nevertheless, the data and discussion are of considerable interest to the international research community.

Indicative fluxes measured were up to 1301 kg ha⁻¹ day⁻¹ for CO₂, 0.3 kg ha⁻¹ day⁻¹ for NH₃, and 13.3 kg ha⁻¹ day⁻¹ for N₂O.

«Career Paths & Innovation at the World’s Largest Consumer Goods Company»

📅Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2025
⏰Ώρα: 13:00

Διαδικτυακά μέσω zoom

Η εκδήλωση απευθύνεται κυρίως σε φοιτητές και αποφοίτους του Πολυτεχνείου Κρήτης, καθώς και σε φοιτητές μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών που επιθυμούν να αναπτύξουν τις εργασιακές τους δεξιότητες και να ενημερωθούν για σύγχρονες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας.

https://forms.gle/sRGtv39LZJie7uig7

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Ναυσικά Πετράκη

Α.Μ.: 2018050060

Ημερομηνία Παρουσίασης: 2/12/2025

Ώρα: 09:00-10:00

Αίθουσα:

https://tuc-gr.zoom.us/j/97178770952?pwd=pwLrXrlWfSGT5Wu3sTMFOa0AcMTVYS.1

Θέμα ΔE: «Παρουσία των ESKAPE παθογόνων στο υδάτινο περιβάλλον και έλεγχος ανθεκτικότητάς τους σε αντιβιοτικά και σε μεθόδους απολύμανσης»

Title: « Occurrence of ESKAPE pathogens in aquatic environment and investigation of their resistance to antibiotics and disinfection methods »

Επιβλέπουσα: Δανάη Βενιέρη

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Δανάη Βενιέρη
2. Νικόλαος Καλογεράκης
3. Νικόλαος Ξεκουκουλωτάκης

Περίληψη:

Η ανθεκτικότητα των μικροοργανισμών στα αντιβιοτικά εξελίσσεται σε μια από τις πιο σοβαρές προκλήσεις για την δημόσια υγεία καθώς και για το περιβάλλον, καθώς τα υδάτινα οικοσυστήματα και οι εγκαταστάσεις απόρριψης των λυμάτων λειτουργούν ως δεξαμενές παθογόνων μικροοργανισμών. Τα ESKAPE παθογόνα (Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter sp.) συγκαταλέγονται στην κορυφή της λίστας επικινδυνότητας που παρέχει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, λόγω της ικανότητάς τους να επιβιώνουν σε ποικίλα περιβάλλοντα και να μεταφέρουν μηχανισμούς αντοχής. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την παρουσία των παθογόνων βακτηρίων ESKAPE, με έμφαση στα Enterococcus faecium, Acinetobacter baumannii και Pseudomonas aeruginosa σε περιβαλλοντικά υδάτινα δείγματα από διάφορες περιοχές των Χανίων και εξετάζει το προφίλ ανθεκτικότητάς τους. Για την διεξαγωγή της μελέτης αυτής πραγματοποιήθηκαν δειγματοληψίες σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων (ΔΕΥΑΧ και ΔΕΥΑΒΑ) , παράκτιες περιοχές (παραλίες Κουμ Καπί και Κουλούρα) και γλυκά νερά (λίμνη της Αγιάς) κατά το διάστημα του Νοεμβρίου 2023 έως και τον Μάιο του 2024. Η απομόνωση των βακτηρίων από τα υδάτινα δείγματα πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της διήθησης και ακολούθησε καλλιέργεια των βακτηρίων σε θρεπτικό υλικό, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν για τους απαραίτητους ελέγχους ευαισθησίας σε αντιβιοτικά. Για τον έλεγχο ευαισθησίας χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος MIC (Minimum Inhibitory Concentration), η οποία παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη χαμηλότερη συγκέντρωση ενός αντιβιοτικού που απαιτείται για την παρεμπόδιση της ανάπτυξης του βακτηρίου. Τα αποτελέσματα της μεθόδου έδειξαν ιδιαίτερη ευαισθησία του A. baumannii σε δύο κατηγορίες αντιβιοτικών που δοκιμάστηκαν (Imipenem και Ciprofloxacin) και έναν συνδυασμό ανθεκτικότητας κάποιων στελεχών και ευαισθησίας κάποιων άλλων του E. faecium σε δύο άλλα αντιβιοτικά (Vancomycin και Ampicillin). Στη συνέχεια, αξιολογήθηκε η αποδοτικότητα της απολύμανσης των δειγμάτων, μέσω ακτινοβολίας UVC. Η μέθοδος αυτή φάνηκε αποτελεσματική καθώς η ακτινοβολία μείωσε σημαντικά το μικροβιακό φορτίο μέσα στα πρώτα λεπτά έκθεσης, χωρίς όμως να εξαλείψει πλήρως τα ανθεκτικά στελέχη, τα οποία έπειτα από διάστημα 24 ωρών φαίνεται να επανενεργοποιούνται. Συμπερασματικά, η μελέτη ανέδειξε ότι η διασπορά γονιδίων αντοχής στο περιβάλλον ευνοείται από τους υδάτινους πόρους, γεγονός που αναδεικνύει την κρισιμότητα της κατάστασης και τον κίνδυνο που συνεπάγεται με στην κατανάλωση νερού και επαναχρησιμοποίηση των λυμάτων. Η παρουσία παθογόνων ESKAPE υπογραμμίζει την ανάγκη για αποτελεσματικά μέτρα απολύμανσης και ορθές πολιτικές διαχείρισης.

Abstract:

The resistance of microorganisms to antibiotics is becoming one of the most serious challenges to public health and the environment, as aquatic ecosystems and wastewater disposal facilities act as reservoirs for pathogenic microorganisms. In fact, ESKAPE pathogens (Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter sp.) are at the top of the World Health Organization's risk list, due to their ability to survive in a variety of environments and transfer resistance mechanisms. This study examines the presence of ESKAPE pathogens, with an emphasis on Enterococcus faecium, Acinetobacter baumannii, and Pseudomonas aeruginosa in environmental aquatic samples from various areas of Chania and examines their resistance profile. To conduct this study, frequent samples were taken from wastewater treatment plants, coastal areas (Koum Kapi and Kouloura beaches) and lake water (Lake Agia) between November 2023 and May 2024. The isolation of bacteria was performed applying the filtration method, followed by the cultivation of the bacteria in nutrient medium, in order to use them for the necessary antibiotic sensitivity tests. The MIC (Minimum Inhibitory Concentration) method was used for the sensitivity test, which provides information on the lowest concentration of an antibiotic required to inhibit the growth of the bacterium. The results of the method showed particular sensitivity of A. baumannii to two categories of antibiotics tested (Imipenem and Ciprofloxacin) and a combination of resistance of some strains and sensitivity of others of E. faecium to two other antibiotics (Vancomycin and Ampicillin). Next, the effectiveness of disinfecting the samples using UVC radiation was evaluated. This method proved effective, as the radiation significantly reduced the microbial load within the first few minutes of exposure, but did not completely eliminate the resistant strains, which were reactivated after 24 hours. In conclusion, the study highlighted that the dispersion of resistance genes in the environment is facilitated by water resources, which underscores the critical nature of the situation and the associated risks related to water consumption and wastewater reuse. The presence of ESKAPE pathogens underscores the need for effective disinfection measures and sound management policies.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Καραμπέτσος Σταύρος

Α.Μ.: .2015050043

Ημερομηνία Παρουσίασης: Δευτέρα 24/11/25

Ώρα: 6:30 – 7:30 μμ

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/91334892425?pwd=a8pWvqnDyd2awQ3OyyqmAyKPii2tV4.1

Θέμα ΔE «Απώλεια και σπατάλη φαγητού και εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεών τους»

Title « Food loss and waste and its environmental impact assessment»

Επιβλέπων: Δάρας Τρύφων

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Δάρας Τρύφων (επιβλέπων)

2 Φιλιππάκης Μιχάλης  (ΠΑΠΕΙ)

3 Ζακυνθινάκη Μαρία (ΕΛΜΕΠΑ)

Περίληψη:

Η σπατάλη τροφίμων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικοοικονομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα της σύγχρονης εποχής, με επιπτώσεις που διαχέονται σε ολόκληρο το φάσμα της βιώσιμης ανάπτυξης. Η παρούσα εργασία διερευνά το φαινόμενο της σπατάλης τροφίμων σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο, αναλύοντας τα αίτια, τις επιπτώσεις και τις πολιτικές περιορισμού του, με έμφαση στην ανάγκη για βιώσιμα αγροδιατροφικά συστήματα.

Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο, όπου ορίζεται η έννοια της σπατάλης τροφίμων, αναλύονται τα βασικά αίτια εμφάνισής της και συσχετίζεται με την έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης και τους Στόχους του ΟΗΕ (SDG 12.3). Εξετάζονται διεξοδικά οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις — το ανθρακικό, υδατικό και ενεργειακό αποτύπωμα — καθώς και οι μεθοδολογίες αποτίμησης, όπως η Ανάλυση Κύκλου Ζωής (LCA) και το αποτύπωμα νερού (Water Footprint).

Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στις οικονομικές συνέπειες, αναδεικνύοντας το υψηλό κόστος παραγωγής, μεταφοράς και διάθεσης των απορριπτόμενων τροφίμων, αλλά και τη σύνδεση της σπατάλης με την απώλεια ΑΕΠ και παραγωγικών πόρων. Παράλληλα, αναλύονται οι κοινωνικές και ηθικές διαστάσεις του φαινομένου, όπως η ανισότητα πρόσβασης σε τρόφιμα και η ανάγκη διαμόρφωσης υπεύθυνης καταναλωτικής συμπεριφοράς.

Στα επόμενα κεφάλαια παρουσιάζονται οι τεχνολογίες και πρακτικές περιορισμού της σπατάλης, οι αρχές της κυκλικής οικονομίας και οι διεθνείς πρωτοβουλίες αντιμετώπισης, όπως οι στρατηγικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του FAO και της UNEP. Τέλος, μέσα από στατιστική ανάλυση αναδεικνύονται οι τάσεις και τα αποτελέσματα σε διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά περιβάλλοντα, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα του φαινομένου.

Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αποτελεσματική μείωση της σπατάλης τροφίμων προϋποθέτει συνδυασμό πολιτικών, τεχνολογικής καινοτομίας και κοινωνικής ευαισθητοποίησης, με στόχο τη διαμόρφωση ενός δίκαιου, αποδοτικού και περιβαλλοντικά βιώσιμου συστήματος διατροφής.

Abstract:

Food waste constitutes one of the most significant socioeconomic and environmental challenges of the modern era, with impacts that extend across the entire spectrum of sustainable development. This thesis investigates the phenomenon of food waste at both the global and European levels, analysing its causes, impacts, and mitigation policies, with particular emphasis on the need for sustainable agri-food systems.

The first section presents the theoretical framework, defining the concept of food waste, analysing its key causes, and linking it to the notion of sustainable development and the United Nations Sustainable Development Goal 12.3. The environmental impacts — the carbon, water, and energy footprint — are examined in detail, along with assessment methodologies such as Life Cycle Assessment (LCA) and the Water Footprint.

The third chapter focuses on the economic consequences, highlighting the high costs associated with the production, transportation, and disposal of discarded food, as well as the connection between food waste, GDP losses, and the wastage of productive resources. At the same time, the social and ethical dimensions of the phenomenon are explored, such as inequality in food access and the need to cultivate responsible consumer behaviour.

The subsequent chapters present technologies and practices for reducing food waste, the principles of the circular economy, and international initiatives for addressing the issue, such as the strategies of the European Union, FAO, and UNEP. Finally, through statistical analysis, emerging trends and outcomes across different socioeconomic contexts are identified, offering a comprehensive picture of the phenomenon.

The thesis concludes that the effective reduction of food waste requires a combination of policy interventions, technological innovation, and social awareness, with the aim of shaping a fair, efficient, and environmentally sustainable food system.

Student Identification Number: 2023057609

Date: 19/11/2025

Time: 18:00

Room / Zoom Link https://tuc-gr.zoom.us/j/97873413818?pwd=m6KG6zGa8PyS1LZNxVKr1jDSE7Urba.1

Title: “The impact of climate change on olive oil production in Greece”

Supervisor: Aristeidis Koutroulis

Three-member committee:

1. Aristeidis Koutroulis

2. Emmanouil Grillakis

3. George Arampatzis

Abstract:

Climate change has a severe impact on the agricultural sector, including the olive crops, in the Mediterranean Basin, particularly in Greece. The aim of this study is to investigate the impact of climate change on the olive oil production and yield in Greece, taking advantage of proper climatic indices. Real olive oil production data from ELSTAT database related to Greece were used and analysed during 2011–2022 to calculate the olive oil yield, identifying the 21 most productive regional unities in olive oil representing 93% of the national olive oil production. Comprehensive literature research on climate change impact assessment studies in the Mediterranean region is carried out with the intention to conclude on the suitable weather conditions and climatic indices commonly measured and used. Based on the findings, a set of climatic indices is selected. These fit-for-purpose temperature-, precipitation-, wind-based as well as composite climatic indices are investigated on how well they correlate with actual olive oil yield data from all regional unities of Greece, which were provided by the ELSTAT database during 2011-2022. The most important predictors for Greece and separately for each regional unity are reported as well as a two-predictors model is developed for each one of them. Rainfall during May-June emerged as the most frequent and statistically significant predictor, confirming the critical role of spring moisture. Regional analysis highlighted severe negative correlations with high maximum temperature (Tmax > 32°C and >35°C), counterbalanced by the positive influence of spring rainfall. The statistically significant climatic indices derived from the two-predictors models are utilised to project the olive oil yield changes in Greece in the future. The future projections are reported using the five (5) Regional Climate Models of ECEARTH_CLMcom, ECEARTH_RCA, ECEARTH_RACMO2, IPSL_WRF, and MPILR_REMO09 for the Representative Concentration Pathways (RCP) 4.5 and 8.5 during the period 2025-2085. Negligible changes are projected under RCP4.5 but reductions in olive oil yield are projected by −3.1% (near future), −4.7% (middle future) and −1.7% (far future) under RCP8.5. Afterward, the olive oil yield changes are projected for Peloponnese, Crete and the rest of Greece, revealing the slight reduction in Peloponnese (-5.9% in the far future) and the rest of Greece (-6.8% in the far future). On the contrary, a slight increase by up to 4.3% is projected in Crete. These results, considering the short period with available actual olive oil yield data (2011-2022) in Greece, highlight the importance of developing targeted, regional climate adaptation and mitigation strategies for the Greek olive oil sector.

🎯Τίτλος σεμιναρίου:« Η μετάβαση από το Πανεπιστήμιο στην Αγορά Εργασίας».

📅 Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025,

⏰ 13:00-15:00, Αμφιθέατρο Γ2.1 “Μανούσος Μανουσάκης”

Εισηγήτρια: κα. Ηλιάνα Τζανάκη, Career Coach & Business Consultant

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Καταιβάτης Παναγιώτης

Α.Μ.: 2014050102

Ημερομηνία Παρουσίασης: Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2025

Ώρα: 09:00 – 10:00

Αίθουσα: 

Join Zoom Meeting

https://tuc-gr.zoom.us/j/91511735361?pwd=v4RXHW2w7bXCwWp8Lc5IHQhBQfzsSQ.1

Meeting ID: 915 1173 5361

Password: 807804

Θέμα ΔE « Εφαρμογές Tηλεπισκόπησης στη Γεωργία – χωροχρονικός προσδιορισμός φασματικών δεικτών σε αγροτεμάχια της Κρήτης μέσω δορυφορικών εικόνων sentinel »

Title « Applications of remote sensing in agriculture–spatiotemporal determination of spectral indexes in plots of lands in crete through the usage of sentinel satellite images

Επιβλέπουσα: Ανδρονίκη Τσουχλαράκη

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Ανδρονίκη Τσουχλαράκη - Επίκ. Καθηγήτρια Πολυτεχνείου Κρήτης 

2 Παναγιώτης Παρτσινέβελος - Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτη

3 Νεκτάριος Κουργιαλάς Κύριος - Ερευνητής ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ

Περίληψη:

Στα τρέχοντα και μελλοντικά κλιματικά σενάρια , η ανθεκτικότητα και η παραγωγικότητα των γεωργικών συστημάτων θα τίθενται ολοένα και περισσότερο σε κίνδυνο. Επιπρόσθετα ,οι προβλεπόμενες τάσεις αύξησης του πληθυσμού στην επόμενη εικοσαετία , θα επιβαρύνουν περαιτέρω την παραγωγή τροφίμων , η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να συμβαδίσει με τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες. Έτσι, καθίσταται αναγκαία η αξιοποίηση και η εφαρμογή όλων των διαθέσιμων προηγμένων τεχνολογιών για τη διαχείριση της μεταβλητότητας των καλλιεργειών, τη διατήρηση ή τη βελτίωση των αποδόσεων και τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων στην ποιότητα του περιβάλλοντος.

Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα πραγματοποιηθεί βιβλιογραφική ανασκόπηση (ΣΜΗΑ - μεθόδων τηλεπισκόπησης) και λήψη αποτελεσμάτων που αφορούν γεωργικά χαρακτηριστικά και δείκτες περιβάλλοντος/βλάστησης σε αγροτεμάχια της Κρήτης μέσω του δορυφόρου Sentinel – 2 (αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση του είναι διαθέσιμη δωρεάν στο ευρύ κοινό). Προσφέρει βελτιωμένη χωρική, φασματική και χρονική ανάλυση, καθώς σχεδιάστηκε ειδικά για να καλύψει τις ανάγκες της γεωργικής κοινότητας, τόσο των αγροτών όσο και των ακαδημαϊκών ερευνητών με έμφαση στη διεθνή γεωργική ανάπτυξη. Η γεωργία ακριβείας έχει αναπτυχθεί και καθιερωθεί ως κεντρικό εργαλείο στη γεωργική διαχείριση για την πρόβλεψη της απόδοσης, την παρακολούθηση της καταπόνησης των φυτών και τη βελτιστοποίηση των δραστηριοτήτων λίπανσης, άρδευσης και καλλιέργειας εδάφους για μια πιο βιώσιμη διαχείριση των γεωργικών πρακτικών και βελτιώσεις στην απόδοση για τους αγρότες.

Λέξεις κλειδιά : Τηλεπισκόπηση, Sentinel hub, Γεωργία Ακριβείας

Abstract:

In current and future climate scenarios, the resilience and productivity of agricultural systems are increasingly at risk. Additionally, the projected trends of population growth in the next two decades will further burden food production, which has so far struggled to keep up with constantly increasing needs. Therefore, the utilization and implementation of all available advanced technologies become necessary for managing the variability of crops, maintaining or improving yields, and reducing negative impacts on environmental quality.

In this thesis, a literature review will be conducted, including remote sensing methods, results will be obtained related to agricultural characteristics and environmental/vegetation indices in fields in Crete using Sentinel-2 satellite (it's worth noting that its use is available for free to the public). Sentinel-2 provides improved spatial, spectral, and temporal resolution, designed specifically to meet the needs of the agricultural community, including both farmers and academic researchers, with a focus on international agricultural development. Precision agriculture has developed and established itself as a central tool in agricultural management for yield prediction, monitoring plant stress, and optimizing activities such as fertilization, irrigation, and soil cultivation for more sustainable agricultural practices and improvements in performance for farmers.

Key words: Precision agriculture, Sentinel hub, Remote sensing

Α.Μ.:2021057567                                                                                        

Ημερομηνία Παρουσίασης: Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2025

Ώρα: 11:00

Αίθουσα: Κ2.Α7

και https://tuc-gr.zoom.us/j/98113953569?pwd=H2nnDjw5B772rW0Mf7BnrZcCik2MlP.1

Θέμα Δ.Δ «Ενσωμάτωση Καινοτόμων Ενεργειακών Τεχνολογιών σε Κτίρια και Γειτονιές»

Title PhD «Integration of Innovative Energy Efficient Technologies in Buildings and Neighborhoods»

Επιβλέπων: Καθ. Κολοκοτσά Διονυσία

Επταμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Καθ. Κολοκοτσά Διονυσία

2 Καθ. Θεοχάρης Τσούτσος

3 Καθ. Απόστολος Βουλγαράκης

4 Καθ. Ιωάννης Γεντεκάκης

5 Καθ. Δημήτρης Γουρνής

6 Επικ. Καθ. Νίκος Διαγγελάκης

7 Επικ. Καθ. Νίκος Καμπέλης

Περίληψη:

Η παρούσα διατριβή αναπτύσσει και αξιολογεί μια καινοτόμο αρχιτεκτονική βασισμένη σε Γράφους Γνώσης (Knowledge Graph - KG), ενσωματωμένη σε ένα πλαίσιο Ψηφιακού Διδύμου (Digital Twin - DT), σχεδιασμένη για την ενίσχυση των δυνατοτήτων διαχείρισης δεδομένων και γνώσης σε κλίμακα κτιρίου και γειτονιάς. Κίνητρο αποτέλεσαν οι περιορισμοί των παραδοσιακών μεθόδων διαχείρισης δεδομένων, ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση αποσπασματικής και δυναμικής αστικής πληροφορίας. Η προτεινόμενη αρχιτεκτονική αξιοποιεί προσαρμοσμένα οντολογικά μοντέλα που θεμελιώνουν διασυνδεδεμένες σχέσεις και ιεραρχικές δομές, επιτρέποντας σημασιολογική διαλειτουργικότητα, συγκειμενοποιημένη συλλογιστική και ενοποίηση στατικών και δυναμικών ροών δεδομένων. Ο βασικός πυρήνας της καινοτομίας έγκειται στην ενσωμάτωση σημασιολογικών Γράφων Γνώσης εντός ενός πλαισίου Ψηφιακού Διδύμου, ώστε να υποστηρίζεται η λήψη αποφάσεων από εμπλεκόμενους φορείς (stakeholders). Σε αντίθεση με τις συμβατικές προσεγγίσεις που δυσκολεύονται να διαχειριστούν ασύνδετα ή μη συμβατά δεδομένα, η αρχιτεκτονική KG-DT προσφέρει ένα δομημένο, μηχανικά αναγνώσιμο μοντέλο για τις διαδικασίες σε επίπεδο κτιρίου και γειτονιάς. Υποστηρίζει την πλήρη συγκειμενοποίηση δεδομένων, προηγμένα ερωτήματα και διαφανή ανάλυση σεναρίων ανακαίνισης. Κεντρικό χαρακτηριστικό αποτελεί η χρήση SPARQL, που επιτρέπει στους χρήστες να εξάγουν πληροφορίες για ιδιότητες υλικών, ενεργειακή απόδοση και αποτελέσματα σεναρίων χωρίς χειροκίνητο φιλτράρισμα ή επανεκτέλεση προσομοιώσεων. Δύο μελέτες περίπτωσης τεκμηριώνουν την πρακτική αποτελεσματικότητα της προσέγγισης. Η πρώτη αφορά την ενσωμάτωση παραφινικών υλικών αλλαγής φάσης (PCM) σε γυψοσανίδες και τσιμεντοσανίδες, συνδυάζοντας πειραματικές μετρήσεις με προσομοιώσεις EnergyPlus. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν βελτιωμένη θερμική απόδοση και εξοικονόμηση ενέργειας έως και 22,3% για γυψοσανίδες με υψηλή περιεκτικότητα σε PCM, ειδικά όταν λαμβάνονται υπόψη τα φαινόμενα υστέρησης. Η δεύτερη μελέτη περιλάμβανε αξιολογήσεις Κόστους Κύκλου Ζωής (LCC) και Περιβαλλοντικού Αποτυπώματος Κύκλου Ζωής (LCA) για 17 σενάρια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών και μπαταριών σε πανεπιστημιακή πανεπιστημιούπολη. Το βέλτιστο σενάριο, με διπλής όψης φωτοβολταϊκά πάνελ και αποθήκευση ενέργειας σε μπαταρίες ιόντων λιθίου υπό στρατηγική ιδιοκατανάλωσης, πέτυχε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποδοτικότητας και περιβαλλοντικής επίδοσης. Και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν προσαρμοσμένες οντολογίες: ένα ελαφρύ, υλικοκεντρικό μοντέλο για το Leaf House και μια επεκτάσιμη, αρθρωτή δομή βασισμένη στα Brick και SAREF για την περίπτωση της πανεπιστημιούπολης του Πολυτεχνείου Κρήτης (TUC). Ο KG εμπλουτίστηκε με πειραματικά δεδομένα, αποτελέσματα προσομοιώσεων, μεταδεδομένα αισθητήρων και βασικούς δείκτες απόδοσης (KPIs). Συνολικά, το KG-DT πλαίσιο παρέχει ένα επεκτάσιμο και σημασιολογικά εναρμονισμένο σύστημα υποστήριξης αποφάσεων, επιτρέποντας διαφανή, τεκμηριωμένο σχεδιασμό για βιώσιμες ανακαινίσεις γειτονιών και εφαρμογές σε μελλοντικές έξυπνες πόλεις.

Abstract:

This thesis develops and evaluates an innovative Knowledge Graph (KG)-based architecture integrated within a Digital Twin (DT) framework, designed to advance data and knowledge management capabilities at the building and neighborhood scale. Motivated by the limitations of traditional data handling, particularly in dealing with semantically fragmented and dynamic urban data, the proposed architecture leverages tailored ontologies that establish interconnected relationships and hierarchical structures. This enables semantic interoperability, contextualized reasoning, and integration of static and real-time data streams. The core innovation lies in uniting semantic KGs within a DT framework to support stakeholder-driven decision-making. Unlike conventional approaches that struggle with disconnected and incompatible data, the KG-DT architecture provides a structured, machine-interpretable model of building and neighborhood-level processes. It facilitates end-to-end data contextualization, advanced querying, and transparent analysis of retrofit scenarios. SPARQL-based querying is a central feature, allowing users to extract insights on material properties, energy performance, and scenario outcomes without manual filtering or simulation reruns. Two case studies demonstrate the approach's practical effectiveness. The first involved the integration of paraffin-based phase-change materials (PCMs) in gypsum and cement boards, combining experimental testing with EnergyPlus simulations. Results confirmed improved thermal performance and up to 22.3% energy savings for high-PCM gypsum boards, especially under hysteresis modeling. The second case study applied LCC and LCA analyses to evaluate 17 PV + battery scenarios at a university campus. The optimal configuration, combining bi-facial PV modules with lithium-ion battery storage under a self-consumption strategy, achieved the best balance between economic and environmental performance. Both cases required tailored ontologies: a lightweight material-focused model for Leaf House, and a modular, extensible structure based on Brick and SAREF for the TUC campus. The KG was populated using a combination of measured data, simulations, sensor metadata, and performance indicators. Overall, the KG-DT framework provides a scalable and semantically aligned decision support system, enabling transparent, data-driven planning for sustainable neighborhood renovations and future smart city applications.

Eλάτε μαζί μας τον Νοέμβριο του 2025 για μια συναρπαστική ευκαιρία με το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο European University on Responsible Consumption and Production (EURECA-PRO) στο επερχόμενο διδακτορικό μας ταξίδι, EURECA-PRO PhD Journey 2025!  

Ζήστε μια μοναδική εβδομάδα κινητικότητας στα πανεπιστήμια-εταίρους του EURECA-PRO.

Οι επιλεγμένοι υποψήφιοι διδάκτορες θα έχουν τη μοναδική ευκαιρία να ενισχύσουν τις δεξιότητές τους και να διευρύνουν τα ερευνητικά τους δίκτυα μέσω της συνεργασίας με ερευνητές από το Universidad de León (León-Spain) και τα TU Bergakademie Freiberg  (Freiberg-Germany) και  Mittweida University of Applied Sciences  (Mittweida-Germany).

To EURECA-PRO PhD Journey 2025 αποτελείται από:

• τη διαδικτυακή δραστηριότητα, 01.10-18.11.2025
• το διά ζώσης πρόγραμμα, 24.11-28.11.2025, συγκεντρώνοντας διδακτορικούς φοιτητές από τα υπόλοιπα πανεπιστήμια-εταίρους για μια γεμάτη εβδομάδα δραστηριοτήτων προσανατολισμένων στην έρευνα.

Κάντε εδώ αίτηση τώρα για μια αξέχαστη εμπειρία.