13
Ιουλ
Κ2 - Κτίριο ΧΗΜΗΠΕΡ, Κ2.Α.7
13/07/2026 10:00 - 11:00
Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης: https://tuc-gr.zoom.us/j/93630617464?pwd=6A9Em2gonzeCJLnb4cM74SBHPsCZZE.1ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Αναγνωστόπουλος Κυριάκος
Α.Μ.: 2019050053
Ημερομηνία Παρουσίασης: 13/07/2026
Ώρα: 10:00
Αίθουσα: Κ2.Α7
https://tuc-gr.zoom.us/j/93630617464?pwd=6A9Em2gonzeCJLnb4cM74SBHPsCZZE.1
Θέμα ΔE «Χωρική διερεύνηση της δυναμικής και των ποιοτικών χαρακτηριστικών των υπόγειων υδάτων στη λεκάνη της Δυτικής Μεσαράς με χρήση GIS.»
Title «Mapping groundwater dynamics and quality characteristics in Western Mesara basin through Spatial Interpolation and Geostatistical Modeling in a GIS Environment.»
Επιβλέπων: Κουτρούλης Αριστείδης
Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:
1. Κουτρούλης Αριστείδης
2. Κουργιαλάς Νεκτάριος
3. Νεραντζάκη Σοφία
Περίληψη:
Η εργασία έχει ως στόχο τη χωρική αποτύπωση και ερμηνεία της ποσοτικής και ποιοτικής κατάστασης των υπόγειων υδάτων στη Δυτική Μεσαρά, με αξιοποίηση δεδομένων παρακολούθησης και εφαρμογή μεθόδων χωρικής παρεμβολής σε περιβάλλον GIS. Παράλληλα, αξιολογείται η καταλληλότητα των μεθόδων για την παραγωγή χαρτογραφικών επιφανειών που αποδίδουν τη χωρική κατανομή των εξεταζόμενων παραμέτρων. Η περιοχή μελέτης περιλαμβάνει δύο πορώδη υπόγεια υδατικά συστήματα, το πορώδες Μοιρών και το πορώδες Γαλιάς-Βαγιωνιάς-Ασημίου, τα οποία παρουσιάζουν ενδιαφέρον λόγω έντονης αγροτικής δραστηριότητας και εξάρτησης από υπόγειες υδροληψίες. Επεξεργάστηκαν δεδομένα για τα έτη 2014, 2015, 2018, 2019 και 2020 από 12 σταθμούς παρακολούθησης. Εξετάστηκαν η στάθμη των υπόγειων υδάτων, η εποχική μεταβολή της στάθμης, η ηλεκτρική αγωγιμότητα, τα νιτρώδη, τα χλωριόντα και τα θειικά ιόντα. Για τη μετατροπή των σημειακών μετρήσεων σε επιφάνειες εκτίμησης εφαρμόστηκαν και συγκρίθηκαν διάφορες μέθοδοι χωρικής παρεμβολής. Η τελική επιλογή βασίστηκε κυρίως στους δείκτες RMSE και ME, καθώς και στην υδρογεωλογική ερμηνεία των χαρτών. Η στάθμη αποδόθηκε με Ordinary Kriging, η μεταβολή στάθμης με Simple Kriging και οι ποιοτικές παράμετροι με Empirical Bayesian Kriging, ενώ τα αμμωνιακά ιόντα εξετάστηκαν διερευνητικά, αλλά δεν εφαρμόστηκε χωρική παρεμβολή λόγω περιορισμένης μεταβλητότητας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν χαμηλότερο πιεζομετρικό υψόμετρο δυτικά και υψηλότερο προς τα νοτιοανατολικά. Η σύγκριση μεταξύ υγρής και ξηρής περιόδου έδειξε ότι το χωρικό μοτίβο παραμένει σταθερό, αλλά παρουσιάζει διαφοροποιήσεις που συνδέονται με την ετήσια αναπλήρωση, την ξηρή περίοδο και τις αντλήσεις. Τέλος, η εργασία έδειξε ότι το GIS και η χωρική παρεμβολή μπορούν να υποστηρίξουν την αξιολόγηση και διαχείριση των υπόγειων υδάτων, χωρίς να υποκαθιστούν την ανάγκη πυκνότερης και συστηματικότερης παρακολούθησης.
Abstract:
This thesis aims to spatially map and interpret the quantitative and qualitative status of groundwater in Western Mesara, using monitoring data and applying spatial interpolation methods in a GIS environment. At the same time, the suitability of these methods is evaluated for the production of cartographic surfaces representing the spatial distribution of the examined parameters. The study area includes two porous groundwater bodies, the Moires porous system and the Galia–Vagionia–Asimi porous system, which are of particular interest due to intense agricultural activity and dependence on groundwater abstractions. Data from 12 monitoring stations were processed for the years 2014, 2015, 2018, 2019 and 2020. The parameters examined were groundwater level, seasonal groundwater-level variation, electrical conductivity, nitrites, chlorides and sulfates. Different spatial interpolation methods were applied and compared in order to convert point measurements into estimation surfaces. The final selection was based mainly on the RMSE and ME indicators, as well as on the hydrogeological interpretation of the maps. Groundwater level was represented using Ordinary Kriging, groundwater-level variation using Simple Kriging, and the qualitative parameters using Empirical Bayesian Kriging, while ammonium ions were examined on an exploratory basis, but spatial interpolation was not applied due to limited variability. The results indicated lower piezometric elevations in the western part of the study area and higher elevations towards the southeast. The comparison between wet and dry periods showed that the spatial pattern remains stable, although it presents variations associated with annual recharge, the dry period and groundwater abstractions. Finally, the thesis showed that GIS and spatial interpolation can support the assessment and management of groundwater, without replacing the need for denser and more systematic monitoring.