BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//TUC//Events//EN CALSCALE:GREGORIAN BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Athens TZNAME:EEST DTSTART:19700329T030000 RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=3 BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0300 TZNAME:EET DTSTART:19701025T040000 RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=10 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT CREATED:20240925T121150Z LAST-MODIFIED:20240925T121150Z DTSTAMP:20260909T133809Z UID:1788950289@tuc.gr SUMMARY:Παρουσίαση Διδακτορικής Διατριβής κ. Ντεντάκη Δημητρίου-Σχολή ΧΗΜΗΠΕΡ LOCATION: DESCRIPTION:https://www.chenveng.tuc.gr/el/nea/i merologio-paroysiaseon?tx_tucevents2 _tuceventsdisplay%5Baction%5D=show&t x_tucevents2_tuceventsdisplay%5Bcont roller%5D=Event&tx_tucevents2_tuceve ntsdisplay%5Bevent%5D=7230&cHash=fbd 20eb312b34b03d5956252321faf83\n Περί ληψη (ελληνικά):\n Κατά τη φυσιολογί α, ο μηχανισμός επούλωσης τραυμάτων λειτουργεί ως ένα καλά ενορχηστρωμέν ο και συνεχές μονοπάτι κυτταρικών αν τιδράσεων, το οποίο διαρθρώνεται σε 4 στάδια: 1) αιμόσταση, 2) οξεία φλε γμονή, 3) ιστικός πολλαπλασιασμός κα ι 4) ιστική αναδιαμόρφωση. Μάλιστα, υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα τα οπ οία υποδεικνύουν ότι, διαταραχές στι ς βιολογικές οδούς που εξελίσσονται στα πιο πρώιμα στάδια αυτού του συνε χούς μονοπατιού της φυσιολογικής επο ύλωσης, αποτελούν ισχυρούς προγνωστι κούς παράγοντες για κλινική επιδείνω ση σε επιπλεγμένη επούλωση και χρόνι α τραύματα. Ταυτόχρονα, το κλινικό κ αι επιδημιολογικό ενδιαφέρον με επίκ εντρο την επούλωση τραυμάτων εκτοξεύ εται παγκοσμίως, λόγω του συνδυασμού των ακόλουθων παραγόντων: της αυξαν όμενης επίπτωσης συστηματικών αγγειο παθειών που προδιαθέτουν σε περιφερι κή ισχαιμία, ιστική υποξία και προβλ ηματική επούλωση, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, της γήρανσης του παγκόσμιο υ πληθυσμού και της αμφίβολης ικανότ ητας των διαθέσιμων θεραπευτικών επι λογών να αντιμετωπίσουν μια ολοένα κ αι πιθανότερη, γενικευμένη έξαρση τω ν επιλεγμένων τραυμάτων.\n Η χορήγησ η οξυγόνου σε αέρια μορφή (O2), έχει αποδειχθεί συστηματικά ότι οδηγεί σ ε ευεργετικά αποτελέσματα σε δερματι κά τραύματα, αντικατοπτρίζοντας τον κεντρικό ρόλο του O2 στη φυσιολογική επούλωση. Το πλέον χαρακτηριστικό π αράδειγμα είναι η θεραπεία με υπερβα ρικό O2, η οποία έχει καθιερωθεί μετ αξύ των αποτελεσματικότερων στρατηγι κών αντιμετώπισης για τα διαβητικά τ ραύματα, καθώς επίσης και σε πολλές άλλες κλινικές ενδείξεις. Ωστόσο, έν ας σημαντικός περιορισμός έγκειται σ τη βραχύβια αποτελεσματικότητα του O 2 όταν χορηγείται σε αέρια μορφή, ως αποτέλεσμα της παθητικής διάχυσης δ ιαμέσου των βιολογικών ιστών σε συνά ρτηση με τις κατά τόπους βαθμιδώσεις στη μερική πίεση του O2. Στο πλαίσι ο αυτό, νεότερες τεχνολογίες με τη δ υνατότητα να παρέχουν διαλυμένο οξυγ όνο (Dissolved O2, DO) μέσα σε υδατι κά διαλύματα, γνωστά ως διαλύματα δι αλυμένου οξυγόνου (Dissolved O2 solu tions, DOS), διερευνώνται ως μια και νοτόμος τεχνολογική προσέγγιση για τ η βελτιστοποίηση των θεραπειών οξυγό νωσης των τραυμάτων. Πράγματι, επιτρ έποντας στο O2 να καθίσταται σταδιακ ά βιοδιαθέσιμο μέσα στο υδάτινο μέσο , ένα διάλυμα DOS μπορεί, θεωρητικά, να παρέχει υψηλές ποσότητες οξυγόνο υ για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με τις θεραπείες που χορηγ ούν O2 στην αέρια φάση. Ωστόσο, η μα κρόχρονη διατήρηση υψηλών επιπέδων D O χωρίς τη χρήση δυνητικά τοξικών επ ιφανειοδραστικών παραγόντων και πολύ πλοκων χημικών ενώσεων, παραμένει μί α από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο.\n Η έρευνα που εκπονείται στην παρούσα διδακτορική διατριβή, μελετά τη δυν ατότητα παραγωγής ενός διαλύματος DO S αξιοποιώντας αποκλειστικά τις αρχέ ς της Φυσικής που διέπουν την αλληλε πίδραση μεταξύ υγρών και αερίων, χωρ ίς τη χρήση χημικών επιφανειοδραστικ ών παραγόντων ή άλλων προσθέτων, καθ ώς και την αξιοποίηση της τεχνολογία ς αιχμής των νανοφυσαλίδων O2 σε βιο ϊατρικές εφαρμογές για την επούλωση τραυμάτων και την αναγέννηση δερματι κού ιστού. Αρχικά, διεξάγουμε μια εν δελεχή ανάλυση των διαθέσιμων τεχνολ ογιών με τη δυνατότητα να χρησιμοποι ηθούν για παροχή DO σε ιστούς που επ ουλώνονται, στοχεύοντας στην ανάδειξ η της πλέον υποσχόμενης τεχνολογικής κατηγορίας προς περαιτέρω διερεύνησ η. Μέσω συστηματικής συναξιολόγησης του μηχανικού υπόβαθρου, του δυναμικ ού οξυγόνωσης, των μηχανισμών παροχή ς DO στου ιστούς, των παραμέτρων ασφ αλείας και της αποτελεσματικότητας ω ς προς την αναγέννηση δερματικού ιστ ού για όλες τις τεχνολογίες, αναδεικ νύουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα τ ης χρήσης διαλυμάτων DOS που παρασκε υάζονται χωρίς χημικά πρόσθετα, και υπογραμμίζουμε τις δυνατότητες της τ εχνολογίας νανοφυσαλίδων O2 στη συγκ εκριμένη τεχνολογική κατηγορία. Παρά λληλα, εισάγουμε ένα πρωτότυπο σύστη μα ταξινόμησης για τις τεχνολογίες D O που μελετώνται σε εφαρμογές σχετικ ές με την επούλωση τραυμάτων.\n  \n Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε τον ερευ νητικό σχεδιασμό, την επιστημονική τ εκμηρίωση και την πρακτική εφαρμογή ενός νέου in vivo πρωτοκόλλου, που α ποσκοπεί στην επιτάχυνση της ανάπτυξ ης νέων βιοτεχνολογιών στον τομέα τη ς επούλωσης τραυμάτων, όπως οι τεχνο λογίες παροχής DO, και της ενσωμάτωσ ής τους στην κλινική πράξη. Προσομοι άζοντας το σχεδιασμό κλινικών δοκιμώ ν αρχικού σταδίου, και ενσωματώνοντα ς εγκεκριμένες μεθοδολογίες από προη γούμενα πρωτόκολλα, το προτεινόμενο πρωτόκολλο παρέχει ένα λεπτομερή οδη γό για την ολιστική αξιολόγηση των β ασικών αρχών μηχανικής, των απαιτούμ ενων ελέγχων ποιότητας, της βιολογικ ής ασφάλειας και της θεραπευτικής απ οτελεσματικότητας στην επούλωση τραυ μάτων για όλες τις νέες βιοτεχνολογί ες που αναπτύσσονται στο συγκεκριμέν ο τομέα. Σημειώνεται ότι, οι πειραμα τικοί χειρισμοί στο προτεινόμενο πρω τόκολλο έχουν επιλεγεί με γνώμονα τη ν απλότητα και τη βέλτιστη επαναληψι μότητα, λαμβάνοντας υπόψιν και το γε γονός ότι, στην εποχή μας, ολοένα κα ι αυξάνονται τα ερευνητικά έργα στο συγκεκριμένο πεδίο τα οποία εκτελούν ται στο μεγαλύτερο ποσοστό τους από βιοχημικούς και βιοϊατρικούς μηχανικ ούς.\n Στη συνέχεια, εφαρμόζουμε το προαναφερόμενο in vivo πρωτόκολλο γι α να μελετήσουμε ένα «απλό» διάλυμα DOS (plain DOS), το οποίο δεν περιέχ ει κανένα παράγοντα ικανό να ενισχύσ ει τα επίπεδα DO ούτε με χημικά πρόσ θετα, αλλά ούτε και με φυσικό τρόπο. Το διάλυμα αυτό παρασκευάζεται μέσω έγχυσης O2 υψηλής καθαρότητας (> 99,9%) σε αποστειρωμένο διάλυμα φυσι ολογικού ορού (0.9% NaCl), υπό προκα θορισμένες συνθήκες. Στόχος μας είνα ι η συλλογή προκαταρκτικών in vivo δ εδομένων σχετικά με τη χορήγηση ενός διαλύματος DOS με τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένου του μεγέθους και του χρόνου παραμον ής των επιπέδων DO στο προκύπτον διά λυμα, των βέλτιστων οδών χορήγησης, των παραμέτρων δοσολογίας, της βιολο γικής ασφάλειας και της αποτελεσματι κότητας σε τραύματα πλήρους εκτομής σε υγιή ποντίκια SKH1. Τα ευρήματά μ ας υποδεικνύουν ότι το διάλυμα plain DOS μπορεί να παρέχει υψηλές συγκεν τρώσεις DO συστηματικά, για τουλάχισ τον 14 ημέρες, ενώ είναι ασφαλές για in vivo χορήγηση ενδοφλεβίως, τοπικ ά και από το στόμα. Επίσης, τα δεδομ ένα μας υποστηρίζουν ότι τόσο η ενδο φλέβια, όσο και η από του στόματος χ ορήγηση του διαλύματος plain DOS έχε ι πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα ως π ρος την ενίσχυση της φυσιολογικής επ ούλωσης, μακροσκοπικά και ιστοπαθολο γικά.\n  \n Τέλος, εφαρμόζουμε το πρ οτεινόμενο in vivo πρωτόκολλο για να αξιολογήσουμε ένα διάλυμα DOS που π αρασκευάστηκε αξιοποιώντας την τεχνο λογία αιχμής των νανοφυσαλίδων O2, α ποφεύγοντας ταυτόχρονα τη χρήση εξωγ ενών χημικών ουσιών, το οποίο αναφέρ ουμε ως “διάλυμα εμπλουτισμένο με να νοφυσαλίδες O2” (O2 nanobubble-enric hed water, ONBW). Τα ευρήματά μας απ οδεικνύουν ότι το διάλυμα ONBW διατη ρεί υψηλές συγκεντρώσεις DO καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου αξιολόγηση ς των 14 ημερών, ενώ είναι απόλυτα α σφαλές για συστηματική χορήγηση in v ivo, είτε ενδοφλεβίως είτε από το στ όμα. Επιπλέον, μελετώντας τραύματα π λήρους δερματικής εκτομής σε υγιή πο ντίκια SKH1, επεκτείνουμε τις παρατη ρήσεις μας δείχνοντας ότι, ανεξάρτητ η χορήγηση με δύο ενδοφλέβιες ενέσει ς ή με από του στόματος λήψη του δια λύματος ONBW, μπορεί να επιταχύνει τ η μακροσκοπική σύγκλειση των τραυμάτ ων και να βελτιώσει την επιθηλιακή α ναγέννηση και την εναπόθεση κολλαγόν ου ιστοπαθολογικά.\n  \n Abstract (α γγλικά):\n Physiologically, the heal ing mechanism operates as an orchest rated continuum of molecular respons es, organized in 4 stages: 1) hemost asis, 2) acute inflammation, 3) tiss ue proliferation, and 4) remodeling. There is evidence indicating that, disruptions in the most upstream bio logical pathways in this continuum o f normal healing, are strong prognos ticators of downstream wound chronic ity and pertinent complications. Cli nical and epidemiological interest i n wound healing is increasing on a g lobal scale, due to a combination of the following factors: the rising p revalence in systemic vasculopathies predisposing to peripheral ischemia , tissue hypoxia, and suboptimal hea ling, such as diabetes mellitus, the aging world population, and the que stionable capacity of the available management and prevention strategies to confront a potentially generaliz ed surge in complicated wounds.\n Ad ministration of gaseous oxygen (O2) has consistently demonstrated benefi cial outcomes in cutaneous wounds, r eflecting the pivotal role of O2 in physiologic healing. A characteristi c example is hyperbaric O2 therapy, which has become an established mana gement strategy for diabetic wounds, alongside multiple clinical indicat ions. Yet,\n  \n an important limita tion lies in the short-lived efficacy of O2 when administered in its gaseo us form, as a result of passive diff usion through biological tissues in response to local O2 pressure gradie nts. Thereby, technologies supplying dissolved oxygen (DO) within aqueou s solutions, namely DO solutions (DO S), are currently investigated as a novel approach to enhancing wound ox ygenation. By enabling O2 to become gradually bioavailable in the liquid medium, a DOS can theoretically sup ply high oxygen amounts for longer p eriods compared to gas-based O2 ther apies. However, sustaining DO levels without using potentially toxic art ificial surfactants and complex chem ical additives, remains one of the b iggest challenges in the field.\n Th e research described herein, aims to document the capacity to manufactur e a DOS by exclusively leveraging th e physics of the gas-liquid interpha se, in the absence of chemical surfa ctants or additives, and to incorpor ate the cutting-edge technology of O 2 nanobubbles in formulations that a re suitable for biomedical applicati ons in wound healing and cutaneous r egeneration. First, we conduct a com prehensive analysis of the existing technologies that can be used for su pplying DO to healing tissues, with the aim to identify the most promisi ng technological category for furthe r investigation. Via a systematic co -evaluation of engineering principle s, oxygenating effects, biomechanics of DO delivery, safety parameters, and healing-related efficacy for all t echnologies, we highlight the benefi ts of using a DOS containing no exog enous chemicals, and discuss the pot ential of O2 nanobubble technology i n this approach. Concurrently, we in troduce an original classification s ystem for the DO technologies tested in healing applications.\n Then, we discuss the design, scientific rati onale, and implementation of a novel in vivo protocol, aiming to facilit ate the clinical translation of biot echnologies developed for healing ap plications, such as DO-supplying the rapies. By simulating the design of early-stage clinical trials, and inc orporating standardized methodologic al components from previous protocol s, we enable a holistic examination of engineering fundamentals, quality -control requirements, biological sa fety, and a preliminary assessment o f healing efficacy for new biotechnolo gies in the field. Of note, the expe rimental manipulations in the propos ed protocol have been selected to ma ximize simplicity and reproducibilit y; to account for the fact that, a g rowing number of relevant research p rojects are carried out primarily by biochemical and biomedical engineer s nowadays.\n  \n Next, we implement the aforementioned in vivo protocol to study a “plain” DOS containing n o physical enhancements to sustain D O delivery, which was manufactured v ia infusion of high-purity (>99.9 %) O2 into sterile normal saline (N/ S; 0.9% NaCl) under predetermined co nditions, without chemical additives . Our aim is the collection of preli minary data on the in vivo administr ation of a DOS with the aforemention ed characteristics, including the ma gnitude and sustainability of DO lev els in the final formulation, the be st routes of administration, optimal dosing parameters, biological safet y, and healing outcomes in full-thic kness excisional wounds on healthy S KH1 mice. Our findings suggest that the plain DOS can deliver high DO co ncentrations consistently and sustai nably for at least 14 days, while be ing safe for in vivo administration intravenously, locally, and per os. Also, we show a promising effect of intravenous and per os administratio n of plain DOS in physiologic wound healing, macroscopically and histopa thologically.\n Finally, we implemen t the proposed in vivo protocol to e valuate a DOS manufactured by employ ing the cutting-edge technology of O 2 nanobubbles, while also eschewing the use of exogenous chemicals; whic h we refer to as oxygen nanobubble- enriched water solution (ONBW). Our findings show that the ONBW maintain s high DO concentrations throughout a 14-day evaluation period, and is c ompletely safe in vivo for systemic administration, either intravenously or per os. Furthermore, by monitori ng full-thickness excisional wounds on healthy SKH1 mice, we extend our observations to show that, independe ntly, two intravenous injections and per os intake of the ONBW can accel erate wound closure macroscopically, and improve epithelial regeneration and collagen deposition histopathol ogically.\n STATUS:CONFIRMED ORGANIZER;RSVP=FALSE;CN=TUC;CUTYPE=TUC:mailto:webmaster@tuc.gr DTSTART:20241007T150000 DTEND:20241007T170000 TRANSP:OPAQUE CLASS:DEFAULT END:VEVENT END:VCALENDAR